Մուշեղ Սաղաթելյան. «Եթե դու ցանկանում ես քո հակառակորդին հաղ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Գալուստ Սահակյանի կինը 23 միլիոն դրամ շահաբաժին է հայտարարագրել ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Գավառում հողմակայան կկառուցվի ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Կարեն Կարապետյանի հայտարարագրած ունեցվածքը ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Կարկտաբեր ամպերը մշակող, կարկուտն անձրև դարձնող համակարգ է ն... ՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 20.Ապրիլ,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Մուշեղ Սաղաթելյան. «Եթե դու ցանկանում ես քո հակառակորդին հաղթել, պետք է ոչ թե ուժ կիրառես, այլ բարություն անես» Արսինե Խանջյանը Գերմանիայից ուղերձ է հղել ցուցարարներին Գյումրիում ապօրինաբար պահվող արջի քոթոթը տեղափոխվել է կենդանաբանական այգի Երևանում էին արցախցի պատանի երաժիշտները ՄԻԵԴ ուղարկված դիմումների հերթական տեղատարափն է լինելու «Պետք է ներողություն խնդրենք, որ այս ժառանգությունն ենք թողել երիտասարդներին». Անահիտ Բախշյան Քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը հանդիպել է ՀՀ-ում դիվանագիտական առաքելությունն ավարտող ՌԴ արտակարգ և լիազոր դեսպանի հետ Կարապետ Ռուբինյանը` ոստիկանության սադրանքների և Նիկոլ Փաշինյանի քայլերի մասին Ստրասբուրգում տեղի է ունեցել Եվրանեսթ խորհրդարանական վեհաժողովի բյուրոյի նիստը Հանրահավաք. օր 7-րդ Յուրաքանչյուր հինգշաբթի մայրաքաղաքի վարչական շրջաններում կազմակերպվում են բնակիչների ընդունելություններ Իսպանիայի հայկական համայնքի ներկայացուցիչները որևէ դրոշ չեն կարել և ցուցարարաներին չեն ուղարկել. Մայիլյան «Ազգը հանրային գիտակցության լրջագույն փուլի մեջ է» Ապրիլի 19-ին անցկացվող հավաքի և երթի մասին իրազեկում չի ներկայացվել Փոփոխություններ «Դեղերի մասին» օրենքում. առաքման, դեղապահովման հարցեր ԵԱՀԿ-ում քննվում է Ադրբեջանում նախագահական ընտրությունների հարցը Ի՞նչ ծախսերից կազատվեն նախկին ոստիկանները Դատական նիստը կրկին հետաձգվեց. Ամբաստանյալ Մարինա Պողոսյանը չէր ներկայացել Դատական նիստը կրկին հետաձգվեց. Ամբաստանյալ Մարինա Պողոսյանը չէր ներկայացել Գալուստ Սահակյանի կինը 23 միլիոն դրամ շահաբաժին է հայտարարագրել

Լուսիկ Ագուլեցի. «Տատս քոչվոր ադրբեջանցիներին լավաշ թխել ու տոլմա եփել էր սովորեցնում»

«Փաստ» օրաթերթը՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ն ու անջնջելի պատմություն կրողները շարքից

 

ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ն հայկական ավանդական տոլման, ի վերջո, որակեց որպես ադրբեջանական կերակրատեսակ։ Կազմակերպության պաշտոնական կայքում զետեղված հաղորդագրության մեջ նշվել է, թե տոլման պատրաստվում է Ադրբեջանի ամբողջ տարածքում և համարվում կարևոր կերակրատեսակներից մեկը:

Նկարչուհի, ազգագրագետ, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Լուսիկ Ագուլեցին ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի որոշման վերաբերյալ իր յուրահատուկ հակափաստարկն ունի: Այն անջնջելի պատմություն է, որի կրողը նաև նկարչուհին է: Հայկական ավանդական տոլմայի պատմությունը նկարչուհուն տեղափոխեց ծննդավայր՝ Նախիջևանի Գողթն գավառի Ագուլիս քաղաք:

«Ես Ագուլիսում եմ ապրել, ուր ամբողջ շրջապատն ադրբեջանցիներ էին: Այնտեղ հազարից ավելի հայկական տներ կային, և չկար մի տուն, որտեղ հայկական թոնիր չլիներ: Ամեն մի տուն 12–14 սենյակ ուներ, և այդ սենյակները շատ մեծ էին ու նման էին պալատների: Այնտեղ բոլորը հարուստ էին: Առևտրականներ էին ապրում, ու բոլորի երեխաները սովորում էին Ֆրանսիայում, Եվրոպայում, Լազարյան ճեմարանում: Շատ հաճախ հետ չէին վերադառնում Ագուլիս:

Հետզհետե Ագուլիսի երիտասարդությունը պակասեց: Իսկ այդ հարուստ հայ տներում ծառայում էին ադրբեջանցիները: Մենք ունեինք 12 սենյակ, որոնք լցված էին ամենաթանկարժեք գորգերով ու այլ իրերով: Գեղեցիկ այգիներ ունեինք, պահեստներ, որոնք լցնում էինք ամենաթանկարժեք չրերով: Հետո հայրս էլ գնաց օտարություն... Երեք օրում թուրքերը գրավեցին Ագուլիսը, իսկ հայ աղջիկներին տարան Թավրիզ ու մեկ ոսկով վաճառեցին: Ագուլիսում ինչ կար, մնաց ադրբեջանցիներին: Այդ ընթացքում պապս ու տատս վերադարձան Ադրբեջան:

Տատս այդ քոչվոր ադրբեջանցիներին լավաշ թխել, տոլմա ու ապուր եփել էր սովորեցնում: Հասարակ ապուր չէին կարողանում եփել: Սովորեցնում էր նաև կար անել, նոտաներ ու երաժշտություն»,– «Փաստ»–ի հետ զրույցում պատմեց նկարչուհին՝ հիշելով նաև ադրբեջանցի գրող Աքրամ Այլիսլիի «Քարե երազները» վեպը:

«Գրքում նա գրում է փոքրիկ աղջիկ Լուսիկի ու իր Հայկանուշ տատի մասին: Հայկանուշն իմ տատիկն է, Լուսիկը՝ ես: Եթե ադրբեջանցին է գրում հայի մասին, ով թուրքի ոջլոտ երեխային է լողացրել, ինչի՞ մասին է խոսքը: Էլ ի՞նչ խոսք կարող է լինել տոլմայի մասին: Մի ազգ, որը քոչվոր է, չի կարող նստակյաց կյանք վարող ժողովուրդներին հատուկ ճաշատեսակը ներկայացնել այնպես, ինչպես մյուս ազգերն են ներկայացնում: Նրանք գաղափար անգամ չունեն՝ տոլման ինչ է:

Տատս սովորեցնում էր, քուֆթա եփել, կամ՝ միսը ծեծել, տերևի մեջ դնել ու ճաշ եփել: Բայց տատս իրավունք չուներ լավաշ թխելուց ձեռք տալ խմորին: «Հարամ» էին համարում այն, որ տատս կարող է ձեռք տալ լավաշին: Առավոտյան ժամը 4–ին հինգ թրքուհի գալիս էին ու խմոր անում: Տատս ցույց էր տալիս, թե որքան ալյուր, ջուր, թթխմոր լցնեն: Այսպես հաց թխել, ճաշ եփել ու առհասարակ՝ արհեստ սովորեցին: Նրանք շատ բան սովորեցին հայերից»,–նշեց Լ. Ագուլեցին՝ ընդգծելով, որ սա միայն իր տատի պատմությունն էր, մինչդեռ նման շատ պատմություններ կան:

«Ինչքան ծառայեցին հայերի տներում՝ այդքան էլ սովորեցին: Ասում են չէ՝ թուրքին մի հավատա:

Նրանք կխոնարհվեն այնքան, մինչև դու խոնարհվես: Հենց խոնարհվեցիր՝ յաթաղանը վզիդ կգա»,– ընդգծեց մեր զրուցակիցը:

Դիտարկմանը, թե մենք թերացա՞նք, որ ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ն նման որոշում ընդունեց, նկարչուհին պատասխանեց. «Մենք ուշ ենք գլխի ընկնում: Մենք մեր հարևաններին չենք ճանաչում: Տատս ու պապս 50 տարի ապրել են, չեն իմացել, որ իրենք էլ պետք է այնտեղից դուրս գան: Նրանք ամեն ինչ անում էին, շատ մտերիմ էին նրանց հետ, ամեն ինչ սովորեցնում էին: Տատս պահեց լամուկին, լողացրեց, կերակրեց, բայց լամուկը մեծացավ ու տնից հանեց իրեն: Շատ ցավալի է, իր տնկած ծառի, իր հողի տերը չդարձավ: Նրանից է, որ մենք հավատում ենք...»:

Լուսիկ Ագուլեցին շեշտեց, որ շատ այլազգիներ առաջին հերթին իրենց ճաշատեսակներն են ներկայացնում. «Մենք ևս պետք է առաջինը ներկայացնեինք: Ինչպես չինացին է իր սուշին ամբողջ աշխարհին ներկայացնում, մենք էլ մեր տոլմայի մասին պետք է հիշեցնենք: Պետք է բոլորն իմանան, որ այն մերն է»:

 

 

Աննա Բադալյան

website by Sargssyan