ԲԱՑԱՌԻԿ...Եթե մի օր փոշմանեմ, կհավաքեմ իրերս, կհեռանամ. Չմուշկորդ Լևոնի կնոջ անկեղծ հարցազրույցը մայրանալուց հետո (ֆոտոշարք)

-«Ծիրանե» գեղեցիկ ու հազվադեպ անուն, ինչո՞ւ հենց այս անունը.

-Մեր համատեղ որոշումն է եղել, բալիկի ծնվելուց դեռ շատ առաջ: Որպես անուն միակն է: Ծիրանը բոլոր ժամանակներում Հայաստանի խորհրդանիշն է եղել, մենք մտածեցինք՝ ամենահայկական անունն է : Իսկ վերջին ձայնավորը այն կատարյալ անուն դարձրեց: Ցավոք սրտի թույլ չտվեցին՝ հեղինակային իրավունք ստանալ:

-Երեխայի ծնվելուց հետո ի՞նչ է փոխվել Ձեր կյանքում

-Իմ բալիկի կյանքի հանդեպ պատասխանատվության զգացում, ամեն վայրկյան զգոնություն, անքուն գիշերներ: Պետք է խոստովանեմ՝ դեռ ինձ իմ մայրիկի պես «մամա» չեմ զգում: Հիմա ինձ հաշիվ տալով եմ որոշ քայլերի գնում, չնայած ամենևին չի նշանակում, որ ազատությունս սահմանափակվել է:

Լևոնը օգնո՞ւմ է քեզ, երեխայի և կենցաղային այլ հարցերում

-Այդ առումով Լևոնը կատարյալ հայր է…

Խոսակցություններ եղան, որ ընտրությունիցդ հետո ընտանիքդ քեզ հետ չէր խոսում, երեխայի ծնունդից հետո որևէ բան փոխվել է՞.

-Նման բան չի եղել ոչ մի օր, պարապ խոսակցություններ են: Մայրիկի հետ կապն ամեն օր է, չնայած՝ հիմա երկրում չէ: Մեր տունը հիմա էլ մեր տունն է: Անսահման սիրում եմ եղբորս, մեր հարաբերությունները պարզ, մարդկային են՝ ամեն վայրկյան պատրաստ իրար օգնելու: Այլ հարց է Լևոնին որպես ընտանիքի անդամ ընդունելու փաստը… Այնուամենայնիվ մեզ մոտ կատարյալ և փոխադարձ հարգանք է տիրում բոլոր կողմերում:

Հայաստանում կյանքն օր օրին դժվարանում է, ու քանի որ ամուսինդ Ամերիկայի քաղաքացի է, ցանկություն չունե՞ք արտագաղթելու:

-Ինձնից շատ ոչ ոք չի սիրում հայրենիքս ու կարիք չկա ապացուցելու, եթե ինչ-որ մեկը կփորձի քննադատել, բայց ես կցանկանայի կյանքիս որոշ տարիներ Հայաստանից դուրս ապրել: Եթե սա ատագաղթել է կոչվում, ապա՝ այո: Թեմայի քննարկումն ընթացքում է…

Շարունակությունը՝ այստեղ: