Վատիկանում Պապի նոր ընտրություններ են երազում

ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ 21 Դեկտեմբեր, 2016 12:24

Անցած կիրակի Հռոմի Ֆրանցիսկոս պապը նշեց իր 80–ամյակը: Հերթական անգամ մերժելով կարդինալական ճոխ միջոցառումների անցկացման ցանկությունը՝ նա իր հետ ճաշի հրավիրեց Սբ Պետրոսի հրապարակում ապրող ութ անտունների, Առաքելական պալատում աղոթեց աշխարհի խաղաղության համար և, առաջին իսկ ժամերին, երախտագիտություն հայտնեց՝ ողջ աշխարհից ստացած մոտ 50000 շնորհավորանքների համար: Պապն, ի դեպ, այս տարիքում անգամ կենսախինդ է թվում և, իհարկե, անհամեմատ երիտասարդ: Այդուհանդերձ, սա մի տարիք է, որում կարդինալները Կոնկլավում զրկվում են ձայնի իրավունքից՝ Պապի ընտրության ժամանակ քվեարկելու համար: Եվ քանի որ Պապական աթոռն այլևս ցմահ չի համարվում, (այլ կերպ ասած՝ ցանկացած Պապ ցանկացած ժամանակ ազատ է թողնել իր գործը և հանգստանալ տարիքային անհամեմատ ակտիվությունից և ոչ միայն. Ֆրանցիսկոս պապի՝ վերջերս ընդունած մի որոշման համաձայն՝ այսուհետ Եկեղեցու ցանկացած ծառայող, որ կբոլորի 80–ամյակը, մեխանիկորեն կազատվի աշխատանքից), Վատիկանում շրջանառվում են լուրեր, թե, հնարավոր է, այս մի Պապն էլ իր նախորդի նմանությամբ ժամանակից շուտ հեռանա ասպարեզից: Բայց մինչ այդ Պապը, կարծես թե, փորձում է ավարտել իր առաքելությունը, որ Կաթոլիկ եկեղեցու բարեփոխումներով է արտահայտվում: Կենսախինդ, հնարավորինս մաքուր ու երիտասարդ եկեղեցի: Եկեղեցի, որ կանգնած է տկարների ու աղքատների կողքին՝ ահա Պապի հավատամքը, որ, խոստովանենք, դանդաղ է ընթանում: Համենայն դեպս, Պապին առայժմ հաջողվել է բյուրոկրատիայի ու տարատեսակ սխալների մեջ թաղված վերնախավի միայն մեկ երրորդին փոխարինել ավելի ընդունելի՝ հոգևոր խնդիրներն իրապես առաջնային նկատող սպասավորներով, իսկ տարատեսակ խարդավանքների ու սպեկուլյացիաների մեջ գլխովին թաղված վատիկանյան բանկի մասին խոսելն անգամ ավելորդ է: Այստեղ, չնայած պատմության մեջ առաջին անգամ անցկացված աուդիտին, դեռ այնքան անելիք կա, որ ցանկացած մեկը կմոլորի:

Բայց Ֆրանցիսկոս պապը դեռ համառում է: Թեպետ ակնհայտորեն տառապում է ռադիկուլիտից և թոքերի հետ կապված խնդիր ունի, քչերն են հիշում, որ նա ազատ օր վերցնի կամ չզբաղվի եկեղեցական խնդիրներով: Նախկինի պես՝ նաև համեստ կենցաղվարություն ունի: Ապրում է ոչ թե պապական պալատում կամ Կաստել–Գանդոլֆո դղյակում, այլ վատիկանյան հյուրանոցի սովորական մի սենյակում, որտեղ միայն մի բազմոց կա, փոքրիկ պահարան ու գրասեղան: Սակավապետ է, սնվում է մյուսների, հաճախ՝ հյուրերի հետ միասին, չի օգտվում պապամոբիլից ու բոլոր այն շքեղություններից, որ Պապական աթոռն է ենթադրում: Իսկ ծննդյան օրերին էլ գերադասում է որբատներում հյուրընկալվել, խեղճերի, տկարների հետ անցկացնել օրը և կամ, ինչպես անցած տարի, արտոնել, որ ճիշտ իր պատշգամբի տակ երիտասարդները արգենտինական տանգո պարեն:

Բնականաբար, այս ամենը շփոթեցնում է Կաթոլիկ եկեղեցու օրթոդոքս կարծրամիտներին: Եվ միջազգային մամուլում էլ գնալով ավելի ու ավելի շատ են տեսակետներ հայտնվում այն մասին, թե Պապն առհասարակ կորցրել է ավանդական կաթոլիզմի ընկալումը և, հնարավոր է, երբևէ չի էլ ունեցել այն: Իտալիայի, ԱՄՆ–ի և Գերմանիայի չորս կարդինալներ, օրինակ, այդպես էլ չեն հասկանում՝ Պապը միտումնավո՞ր է իր համար գրված տեքստերը մի կողմ դնում ու խոսում՝ ոնց պատահի, թե՞ հեգնում է իրենց: Կամ՝ դիտմա՞մբ է կոտրում ընդունված բոլոր ավանդույթները, թե՞ պարզապես այդկերպ իր վերաբերմունքն է արտահայտում նվիրապետության սպասավորների նկատմամբ:

Ինչ էլ որ լինի՝ ակնհայտ է, որ Վատիկանում շունչները պահած են հետևում զարգացումներին և երազում նոր Պապական ընտրությունների մասին: Այս իմաստով՝ լիովին համաձայն ենք BBC–ով հնչած այն վարկածին, որ՝ եթե Պապն իսկապես էլ հոգնի և ձեռքը թափ տալով՝ ժամանակից շուտ հեռանա Վատիկանից, այնպիսի դաժան մրցակցություն կսկսվի Աթոռի և ամեն բան իր շրջան վերադարձնելու համար, որ սարսափելի է նույնիսկ երևակայել:

Աստված տա, իհարկե, որ Ֆրանցիսկոս պապը, որին սիրում են ոչ միայն կաթոլիկների շրջանում, դեռ երկար ու առողջ բազմի իր աթոռին: Աստված տա՝ որ հաջողի նաև բարեփոխումներում, որովհետև այն տեսքը, որ ներկայիս Կաթոլիկ եկեղեցին ունի, անկեղծ ասած, դժվարությամբ է Աստծո տուն հիշեցնում…