Ինչու չենք վստահում «Մարտիկ» հիմնադրամին

«Մարտիկ» հիմնադրամի գործունեությունը արդեն մի քանի տարի է դարձել է լուրջ քննարկման առարկա, սակայն հիմնադրամին ուղղված հարցերն ավելի սրվեցին, երբ 2016–ի ապրիլյան պատերազմի օրերին առավել տեսանելի դարձան, երբ ի հայտ եկան բանակում առկա այդքան խնդիրները: Ի դեպ, հիմնադրամի գործունեությանն ու պիտանելիությանը վերաբերող հարցերն այնքան շատ են, որ դրանց մեկ հոդվածի շրջանակներում հնարավոր չէ անդրադառնալ: 

Նախ սկսենք սկզբից: «Մարտիկ» հիմնադրամի գտնվելու վայրի նախնական ուսումնասիրության արդյունքում պարզ է դառնում, որ 2002 թ–ին հիմնադրված կառույցը մինչև 2016–ը գրանցված է եղել մի հասցեում, որը վաղուց չկա: Դա Երևան քաղաքի Գևորգ Չաուշի 60 հասցեն է: Որոշ փաստաթղթերում Չաուշի 60 հասցեն փոխարինված է Մելիք Ադամյան 2/1–ով, իսկ հիմնադրամի ներկայացրած հաշվետվություններում բոլորովին այլ՝ երրորդ հասցե է նշված՝ Բագրևանդի 5: Հետաքրքիր է, որ վաղուց չկան նաև հիմնադրամի կողմից նախկինում հրապարակված «Հայխնայբանկի» հաշվեհամարները: 

Չկա նաև martik.com էլեկտրոնային հասցեն: Այն հիմա փոխվել ու դարձել է martik.am, իսկ թե ինչո՞ւ, դա նույնպես հայտնի չէ: 

Հիմնադրամի նոր հաշվեհամարի փնտրտուքով երկար զբաղվել է Երևանի ավագանու «Բարև Երևան» խմբակցության անդամ Անահիտ Բախշյանը: Կայքում հրապարակված բանկն ու հաշվեհամարը չգտնելով, նա որոշել է ուղղակի դիմել հիմնադրամի նախագահ Արթուր Աղաբեկյանին տեղեկացնելով, որ ուզում է անդամակցել «Մարտիկ»–ին և ցանկանում է 100 դոլար փոխանցել հիմնադրամի հաշվեհամարին: 

«Երբ ես ուղիղ դիմեցի Արթուր Աղաբեկյանին, թե՝ ո՞ւր փոխանցեմ գումարը, քանի որ ոչ հրապարակված բանկը կա, ոչ էլ հաշվեհամարը: Դրանից հետո անմիջապես փոխվեցին թե բանկի և թե հաշվեհամարի տվյալները: Դրանից հետո ես կատարեցի 100 դոլար փոխանցումը: Եվ հիմա այդ ցանկում 12404 համարի տակ իմ անունն է»,– «Փաստի» հետ զրույցում ասաց Անահիտ Բախշյանը: 

Ա. Բախշյանի հաշվարկներով, եթե 12404–ը բազմապատկենք 100 դոլարով, ապա կստացվի 1 մլն 240 հազար 400 դոլար գումար ու եթե դրան գումարենք հիմնադրամի 15 քարոզիչների կողմից հիմնադրամում ներգրավված 8116 անձանց կողմից վճարած 100–ական դոլարները, այսինքն 811 հազար 600 դոլար գումարը, ապա կստացվի, որ հիմնադրամում պետք է լինի 2 մլն 52 հազար դոլար գումար: 

«Արթուր Աղաբեկյանն այս թվերի մասին ասում է, որ քարոզիչների կողմից վճարած գումարի տոկոսները բաժանել են 100–ի և ստացված թվին համապատասխան մարդկանց անուններ են ավելացրել հիմնադրամի մասնակիցների ցուցակում: Թե ովքեր են նրանք, երբ են գրանցվել կամ արդյոք նման մարդիկ առհասարակ գոյություն ունեն, դժվար է հասկանալը, քանի որ նրանց անվան դիմաց որևէ այլ տեղեկություն չկա»,– ասում է Անահիտ Բախշյանը: 

Ի դեպ, ըստ Ա.Բախշյանի՝ 2002 թ.–ին Արթուր Աղաբեկյանը հայտարարել է, որ հինգ տարի անց, այսինքն՝ 2007 թ.–ին, հիմնադրամի շնորհիվ բանակում այլևս անկիրթ հրամանատարներ չեն լինի: Սակայն այդ հայտարարությունից 14 տարի անց Ա. Բախշանը նույն Ա. Աղաբեկյանին հարցնում է, թե որտե՞ղ և քանի՞ հրամանատար են կրթել «Մարտիկի» գումարներով: 

«Նույն հիմնադրամի կանոնադրական նպատակներից է աջակցել Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի սպայական կազմի կրթմանն ու վերապատրաստմանը, այդ բնագավառի նյութատեխնիկական բազայի հարստացմանը, ռազմական գիտության զարգացմանը: Ինձ հետաքրքրում է, թե նշված գործառույթներից ընդհանրապես ինչ է կատարվել: Բացի այդ, հարց է ծագում, որ եթե ՀՀ նախագահը, Վեհափառ Հայրապետը քարոզիչների ցանկում չկան, ապա ինչո՞ւ են նրանք հոգաբարձուների խորհրդի կազմում: Հաջորդ հարցն այն է, թե ապրիլյան պատերազմի ժամանակ Հայաստանի համար օրհասական պահին ինչո՞ւ այդ խորհուրդն այդպես էլ որոշում չկայացրեց քառօրյայի ժամանակ զոհվածների ընտանիքներին կամ վիրավոր զինծառայողների բուժման համար գոնե 1 լումա տրամադրել»,– ասում է Ա. Բախշյանը: 

Արմինե Գրիգորյան