Թեև տուր առաջարկներում հայկական խոհանոցին քիչ նշանակություն է տրվում, բայց զբոսաշրջիկները շատ ավելի գոհացած են հենց սննդից. Մամուլյան

Հեղինակավոր National Geographic  ամսագիրը հրապարակել է համեղ սնունդ ունեցող, սակայն այդ տեսանկյունից քչերին հայտնի քաղաքների ցանկը, որում ներառված է նաև Երևանը:   Tert.am-ի հետ զրույցում Հայ խոհարարների ասոցիացիայի նախագահ Սեդրակ Մամուլյանը  նկատեց, որ հայկական խոհանոցին ու սննդին պետք է զբոսաշրջության մեջ մեծ նշանակություն տալ:

«Մեզանում խոհանոցը որպես զբոսաշրջության արդյունք լավ չեն պատկերացնում: Ցավոք սրտի զբոսաշրջության գլխավոր շեշտը եղել է ճարտարապետությունը, շինարարությունը և ճարտարապետության մեջ էլ միայն եկեղեցաշինությունը: Մի քիչ հիմա կարծրատիպը կոտրվել է և կամաց-կամաց հասկանալի է դառնում, որ սնունդը նույնպես պետք է ներառել»,-ասաց նա:  

Մամուլյանը նշեց, որ երբ զբոսաշրջիկը գալիս է Հայաստան, նա լավ տեղյակ է լինում և գիտի, որ չի կարող մի ազգ այդքան հին պատմություն ունենալ և այնտեղ խոհանոցն անտեսված լինի:

«Տեսեք  զբոսաշրջությունը տնտեսության առաջնային զարգացման ճյուղ է համարվել, բայց այդպես էլ լավ չի օգտագործվում խոհանոցի պոտենցիալը, նույնիսկ հիմա տուրիզմի կոմիտե ստեղծվեց և ես որպես խոհանոցի կազմակերպության ղեկավար չեմ էլ հանդիպել, քննարկումներ հրավեր չենք ստացել, պատկերացրեք ինչ մակարդակ է: Սա բողոք չէ, այլ առաջարկ, մենք միշտ էլ ներկայացնելու ենք մեր խոհանոցը, և ապացուցում ենք, որ խոհանոցն առաջնային դերակատարություն ունի զբոսաշրջության ոլորտում»,-ասաց նա:

Հայ խոհարարների ասոցիացիայի նախագահը նշեց, որ նաև հրապարակումն է հուշում, որ    մեր երկրի խոհանոցը որպես զբոսաշրջության արդյունք բավական բարձր տեղերում է: «Ես հպարտորեն կարող եմ ասել, որ հետ վերադարձող զբոսաշրջիկները շատ ավելի գոհացած են խոհանոցի մասով, քան մյուս առաջարկները տեսնելով կամ ճաշակելով»,-ասաց նա:   

Թե ավելի շատ, որ կերակրատեսակներն են զբոսաշրջիկներին դուր գալիս, Մամուլյանը նշեց, որ որքան էլ մեզ զարմանալի թվա՝ տեղի գյուղական ուտեստները, որոնց մենք այդքան էլ  կարևորություն չենք տալիս:  

«Մինչդեռ զբոսաշրջիկներին դուրս են գալիս հատկապես այն կերակուրները, որոնք գյուղական վայրերում շատ են օգտագործում: Դրանից մի եզրակացություն կարող եմ անել, որ իրենք հասկանում են, որ գյուղական վայրերի կերակուրների պատրաստման համար հաշվի են առնված բնակլիմայական պայմաններն ու ազդեցությունը օրգանիզմի վրա:  Օրինակ՝ շատ դուր են գալիս Մշոշ ուտեստը՝ ծիրանաչրով, սալորաչրով և մի քիչ ընկույզով: Շատ են ցանկանում չորաթանից կերակուրները, տհալից կերակուրները, խուռուցից կերակուրները, չորացրած մրգերով ու բանջարեղենով»,-ասաց նա:

Ըստ նրա, զբոսաշրջիկներին շատ է հետաքրքրում նաև ծիսական կերակուրները: «Օրինակ, երբ ես բացատրում եմ իրենց, որ այս կերակուրները պատրաստում են, որպեսզի աշխարհին խաղաղություն լինի, օրինակ Քաշիկան, Ղափաման, իրենք մեծ հաճույքով ու տրամադրությամբ ընկալում են»,-ասաց նա:

Ըստ Մամուլյանի՝ դուր է գալիս նաև տոլման, իհարկե շատ են պատվիրում նաև խորովածը, բայց դրանք շատը նախնական ինստրուկտաժի շնորհիվ է:

«Տուրիստական կազմակերպություններ կան, որոնք կենցաղային մակարդակով խորոված են առաջարկում, որովհետև իրենք էլ են խորոված սիրում, ասում են դե մեր խորովածն այլ է, բայց իրականում խորովածին  վերագրել ազգային խորը արմատներ չարժի, որովհետև դա  ընդամենը ջերմային մշակման եղանակ է»,-ասաց նա:

Իսկ խաշը, օրինակ` ըստ նրա, չեն հավանում, եթե իրենց ուղեկցողի հետ գնում նստում ուղղակի խաշ է ուտում, առանց բացատրելու խորհուրդը: «Խաշը իրականում ծիսական կերակուր է և հրամցվել է հարսանիքի հաջորդ օրը՝ որպես խնամականչի կերակուր,  որովհետև մեծ մասամբ  հարսանիքները ձմռան ամիսներին են եղել, բայց երբ որ դու բացատրում ես, որ այսպես արարողակարգ կա պատրաստելու, մաքրելու, գիշերը մնալու, մատուցման ժամանակ այսպիսի բաներ են անպայման  մատուցվում, անպայման լավաշով պետք ՝ ուտել, արդեն հետաքրքրություն է  առաջանում»,-ասաց նա: