Այն, ինչ մարդիկ անվանուն են սեր, հաճախ ուղղակի կախվածություն է. հոգեբան

Wnews.am-ը գրում է.

Երիտասարդ տարիքում  բոլորին թվում է, թե սերը շատ բնական, բոլորի հետ պատահող բան է: Իսկ եթե ինչ որ մեկի կյանքում այն դեռ չի եղել,  ընդամենը ժամանակի հարց է և ուշ, թե շուտ, նա էլ կհանդիպի համապատասխան մարդու և ահա՝ սեր:

Իրականում, երկար տարիների ուսումնասիրություններն  ու վերլուծությունները ցույց են տալիս, որ սերը հազվադեպ հանդիպող երևույթ է: Նկատի ունենք սեր, այս բառի իսկական իմաստով, որտեղ կա փոխադարձ հարգանք,  վստահություն, միմյանց գնահատելու կարողություն,  գիտակցված հավատարմություն: Հաճախ այն, ինչ մարդիկ անվանում են սեր , ուղղակի  կախվածություն է: Այն սկսվում է ոգևորությամբ, հիացմունքով, ռոմատիկայով: Չհասցնելով կարգին ճանաչել միմյանց, մարդիկ ընկնում են էմոցիոնալ և սեքսուալ կախվածության մեջ՝ անկեղծորեն հավատալով, որ դա հենց այն  լուսավոր և պայծառ զգացմունքն է, որն անվանում են սեր: Սակայն, սերը միշտ պայմանավորված է մարդուն ճանաչելու և նրան ընդունելու փաստով: Էյֆորիայի մեջ սիրահարները դադարում են ապրել իրենց կյանքով: Նրանք  մոռանում են իրենց հետաքրքրությունները, հարազատմներին, ընկերներին: Բոլոր մտքերն ու ցանկությունները կապված են լինում սիրելի մարդու հետ: Նրա հետ լավ է, առանց նրա՝ վատ:

Եթե սիրահարվածության առաջին օրերից հետո զույգի մոտ չեն առաջանում ընդհանուր հետաքրքրություններ, ընդհանուր ծրագրեր, եթե նրանք  ինչ-որ պահից չեն ակսում նորից զբաղվել իրենցով, իրենց հետաքրքրություններվ և միայն բավարարվում են նրանով, որ սիրելին իրենց կողքին է, ապա շուտով իրենք էլ չեն նկատում, թե ինչպես են հայտնվում սիրային կախվածության մեջ:

Շուտով նրանցից մեկը սկսում է ստորացնել մյուսին, ինչ-որ մեկն արգելքներ է դնում, մյուսն անընդհատ հետևում է՝ որտեղ էիր, ում հետ, մյուսը ուշադրության պակա է զգում և նեղանում է: Հեռախոսների, սոցիալական ցանցերի էջերի ստուգում, խանդ, անվստահություն: Եվ այս ամենը միայն մի պատճառով, որ մարդը սպասում է, որ մյուսը, ում նա ենթադրաբար սիրում է, լցնելու է իր կյանքի դատարկությունը :

Եթե անգամ բարձրաձայն չեն ասվում, միևնույն է, այս արտահայտությունները պտտվում են նրանց գլխում. «Դու պետք է ինձ երջանկացնես», «Ինձ միայնակ մի թող», «Դու պետք է ինձ հետ լինես», «Ինչպես կարող ես ապրել առանց ինձ»…

Իրականում, իսկական սերը շատ քիչ բան է սպասում իր սիրո առարկայից: Իսկական սերը սկսվում է ինքն իր հանդեպ սիրուց: Առողջ մարդու հոգում սերը միշտ առկա է: Նա միշտ սիրահարված է: Դա կյանքով լի լինելու,  կյանքով ուրախ լինելու կարողությունն է: Բավարարված և ներդաշնակ լինելու կարողությունն է:  Միայն այսպիսի հատկություններվ մարդը կարող է և ի վիճակի է սիրելու:

Սերը ազատ ընտրություն է, ոչ  թե ամուսնության, երեխաների, մենակ չմնալու, ոչ թե կյանքի դատարկությունը լցնելու համար. «Ես  քեզ  հետ եմ, որովհետև դու լավագույնն ես ինձ համար: Ես կարող եմ առանց քեզ, բայց քեզ հետ իմ կյանքն ավելի վառ է , լուսավոր է ու ջերմ»,- սա իսկական սիրո դրսևորումն է: