Պետրոս vs Զարուհի

Վերջին երկու օրը, համացանցը չի դադարում քննարկել Պետրոս Ղազարյան և Զարուհի Փոստանջյան վեճը, որը տեղի է ունեցել Պետրոսի հաղորդման ժամանակ։ Ընդհանրապես, եթե նայենք լրագրող Պետրոս Ղազարյանի գործունեությունը, ապա նա երկու անգամ է սիրվող եղել։ Մի դեպքում խելոք լսել է Տեր-Պետրոսյանի, երկրորդ դեպքում ՝ Գագիկ Ծառուկյանին։

Երկու դեպքում էլ Պետրոսի խելոքությունը հասկանալի էր։ Սակայն մեծ հաշվով, պարոն Ղազարյանը բավականին հեռու է լրագրությունից և բարեկրթությունից։ Արևմտյան զարգացած միջավայրում, երբ բանախոսին հարց են տալիս ու նա խուսափում կամ հրաժարվում է պատասխանելուց, ապա հարց տվողը այն չի կրկնում երկրորդ անգամ։ Ի վերջո, եթերի և «քուչի բազառի» մեջ կան էական տարբերություններ։

Հետո, Պետրոսի դու-ով խոսելու մշակույթը, ոչ հայերեն, անհասկանալի արարտյան բարբառային մոտեցումները, նրա հաղորդումը դարձնում են լեզվական առումով ամենախոցելիներից մեկը։ Լրագրության մասին ավելի լավ է չխոսենք։ Փոստանջյանը մի շարք մեղադրանքներ էր ներկայացրել Պետրոսին ՝ այդ թվում մեղադրելով ոչ պրոֆեսիոնալիզմի մեջ։

Բայց այստեղ, ինչպես ասում են մի րոպե։ Զարուհի ջան, դու գրագետ կին, բա ինչու՞ ես գնում ոչ պրոֆեսիոնալի մոտ հաղորդման ու ցենզդ իջեցնում։ Մյուս կողմից, Զարուհի Փոստանջյանն իր էքսցենտրիկ կերպարով, այնքան կապ ունի քաղաքականության հետ, որքան ես ՝ պինդ մարմնի ֆիզիկայի։ Ասել կուզե, ընդհանրապես կապ չունի։ Սա այն դեպքն է, երբ նմանն հանդիպել է նմանին ու երկուսն էլ բողոքելու տեղ չունեն։

Ատոմ Ոսկանյան, Armenia24.info