Փառք Աստծո, դեռեւս չեմ հայտնվել մի շրջապատում, որտեղ կզգամ, որ ես «սեռի մուկ եմ» եւ պետք չեմ. Տաթեւ Հովակիմյան

Life.panorama.am-ին դերասանուհի Տաթեւիկ Հովակիմյանը պատմել է առաջիկա աշխատանքներից, կիսվել իր երազանքների մասին եւ անդրադարձել է համարձակ դերասանուհու իր համբավին:

Տաթեւ տեղեկացա, որ մասնակցելու եք ռեժսիոր Սարիկ Անդրեասյանի նոր՝ «Մի երկրաժաշի պատմություն» ֆիլմում, մի փոքր կմանրամասնե՞ք:

- Ֆիլմի հետ կապված շատ մանրամասներ հաղորդելու իրավունքը իրականում չունեմ: Պետք է ասեմ, որ շատ ուրախ եմ, որ քասթինգի արդյուքնում ընտրվեցի եւ պետք է մարմնավորեմ գլխավոր հերոսներից մեկին: Ֆիլմում կնկահարանվեն նաեւ Սոս Ջանիբեկյանը, Միքայել Պողոսյանը, Հրանտ Թոխատյանը, Վիկտոր Ստեփանյանը, իրենց մասնակցությունը կունենան նաեւ մի շարք ռուսա դերասաններ, օրինակ՝ Կոստանտին Լավրոնենկոն գլխավոր հերոսներից մեկին կմարմնավորի: Նկարահանումները շուտով կսկսվեն, բայց իմ տեսարանները կնկարահանվեն հոկտեմբերի վերջին, նշեմ նաեւ, որ իմ մասնակցությամբ կադրերը պետք է նկարահանվեն Գյումրիում եւ Մոսկվայում: Այս ֆիլմը պատմելու է 1988թ-ի երկրաշարժի մասին, որի արդյուքնում ֆիլմի գլխավոր հերոսները՝ Վիկտորը եւ Լավրոնենկոն ճակատագրական հանդիպում են ունենում, այսինքն՝ այն մարդկային ճակատագրերի մասին է:

Բացի ֆիլմից, առաջիկայում այլ աշխատանքային պլաններ կա՞ն:

- Վերջերս խաղացի Վահե Յանի «Վերադարձ» ֆիլմում, որտեղ փոքրիկ դեր մարմնավորեցի, բայց շատ սիրեցի հերոսուհուս: Բացի այս, շարունակում եմ խաղալ ուսանողական թատրոնում, որտեղից ինստիտուտն ավարտելուց հետո դուրս չեմ եկել, հիմա նաեւ մագիստրատուրայում՝ Հրաչյա Գասպարյանի արվեստանոցում շարունակում եմ կրթությունս, իսկ մնացած ծրարգերը առջեւում պարզ կլինեն:

Գիտեմ, որ երազում եք Հ. Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում հայտնվելու մասին:

- Այո, մեծ ցանկություն ունեմ հայտնվել դրամատիկ թատրոնում, կարծում եմ եւ հույս ունեմ, որ մի օր կստացվի:

Տաթեւ գիտեմ նաեւ, որ սկզբունք ունեք՝ հեռուստասերիալներում չնկարահանվելու, հետաքրքիր է՝ ինչո՞ւ, որակի խնդի՞ր կա, թե հեռուստադիտողի հետ ամենօրյա հանդիպում չեք ուզում ունենալ:

- Այո, այդ ոլորտից շատ առաջարկներ եմ ունեցել, բայց ինձ չեմ տեսնում հեռուստասերիալներում: Որակային առումով իրավունք չունեմ դատելու, քանի որ դրանցում խաղում են այնպիսի մեծ դերասաններ, որ որակի մասին խոսել չի կարելի: Ավելի շատ չեմ ուզում ամենօրյա հանդիպում ունենալ հեռուստադիտողի հետ եւ մի փոքր այլ կերպ եմ պատկերացնում իմ ճանապարհը այս ասպարեզում: Ուզում եմ ավելի շատ ժամանակ անցկացնել թատրոնում եւ նկարահանվել գեղարվեստական ֆիլմերում, կամ գոնե 10-15  մասանոց ֆիլմերում: Չեմ ցանկանում, որ իմ նկատմամաբ հետաքրքրությունը կորչի, իսկ ամենօրյա հանդիպումով, ըստ իս, ամենալավ դերասանի նկատամամբ անգամ հետաքրքրությունը կարող է կորել:

Տաթեւ, հեռուստադիտողը Ձեզ բացահայտեց «Անավարտ թռիչք» գեղարվեստական ֆիլմով, եւ դուք կարողացաք ստեղծել մի կարծիք Ձեր մասին, ըստ որի դուք խիստ նպատակասլաց եք եւ մեծ կամքի տեր: Հետաքրքիր է՝ այս պահին ո՞րն է Ձեր նպատակը:

- Միշտ երազել եմ աշխատել ռուսական շուկայի հետ, հիմա նպատակներիցս մեկն է հայտնվել ռուսական թատրոնում, որին ձգտում եմ հասնել այս պահին լեզվական բոլոր խնդիրները հաղթահարելով: Ինձ համար թատրոնը սահմանափակվում է ռուսականով, ինձ համար դա ուրիշ հարթություն է, որին հուսամ կհասնեմ:

Տաթեւ, շատերը ձեզ համարում են մեր օրերի համարձակ դերասնուհիներից մեկը, քանի որ դուք պատրաստ եք օրինակ համբուրվել էկրանների առաջ կամ բաց հագուստով ներկայանալ, գիտեմ նաեւ, որ դուք այդ ամենի մեջ համարձակություն չեք տեսնում: Նկարահանման հետ կապված հատուկ սկզբունքներ ունե՞ք:

- Եթե բաց կամ համբույրի տեսարանը արվում է միայն նրա համար, որ հանդիսատեսը նայի այդ արտադրանքը, դա ինձ համար անհասկանալի է, բայց եթե սցենարային լուծումներով այդ կադրերը պետք են, ուրեմն խնդիր չկա: Ինձ համար համարձակ քայլ չէ դա, եթե որեւէ մեկն աշխատում է հիվանդանոցում սուր վարակիչ հիվանդների հետ, ապա դա իր աշխատանքն է, դրանով նա հերուսություն չի անում, նույն կերպ եւ դերասանի մասնագիտության մեջ, դերասանը պետք է հասկանա, որ նման բոլոր կադրերը մարդու կյանքի մեջ կան, իսկ նա մարդու կյանք է մարմնավորում եւ ցուցադրում:

Հետաքրքիր է՝ Ձեր նման տեսակը տանը կամ շրջապատում խանգարող հանգամանք երբեւէ չի՞ եղել:

- Ընկերներիս շրջապատում, իհարկե, ընդունված եմ, բայց գուցե կա շրջապատ, որտեղ ինձ չեն ընդունում, Փառք Աստծո, դեռեւս չեմ հայտնվել մի շրջապատում, որտեղ կզգամ, որ ես «սեռի մուկ եմ» եւ պետք չեմ, ես շատ լավ եմ հասկանում, թե որտեղ պետք է լինեմ, որտեղ ոչ: Ինչ վերաբերվում է տանը՝ պետք է ասեմ, որ իմ մտքերի առումով հակասություններ լինում են, որոնք երբեք կոնֆլիկտային մակարդակի չեն հասնում, պարզապես ես արվեստի մարդ եմ եւ մի փոքր այլ կերպ եմ մտածում օրինակ քույրիկիս հետ համեմատությամբ: