Սարգսյանը երազու՞մ է

Armenia24.info-ն գրում է

 Ինչպես գիտենք, ՀՀ նախագահի աթոռը, 2008 թվականից զբաղեցնում է Սերժ Սարգսյանը։ Թե ինչ ճանապարհներով է նա դրան հասել, բոլորը գիտեն, ուստի ՝ ավելորդ անգամ չենք անդրադառնա։ Միայն փաստենք, որ Սարգսյանի տված նախընտրական խոստումներից որևէ մեկը իրականություն չեն դարձել, պետությունը հայտնվել է ավելի քան խոր տնտեսական ու փաստացի նաև քաղաքական ճգնաժամի մեջ։ Վիճակագիրներն արդեն կորցրել են հաշիվը, թե նրա իշխանության տարիներին, Հայաստանից քանի մարդ է արտագաղթել։

Հերթական գումարման ԱԺ բացման հայտնի նիստում, Սարգսյանը հայտարարեց, որ 2040 թվականին, Հայաստանում լինելու ենք չորս միլիոն։ Այս հայտարարության արդեն անդրադարձել ենք։ Սա կարող է նշանակել երկու բան։ Կամ մինչև մատնանշված թիվը մենք Սարգսյանից ու նրա վարչախմբից ազատում չունենք, կամ էլ, սրանով հասկացնում է, որ կարող է գործել միջնադարյան Ֆրանսիայում հայտնի ասացվածքը ՝ ինձանից հետո, թեկուզ ջրհեղեղ։

Մինչ Սարգսյանն ու իր թիմը Հայաստանը կդարձնեն չորս միլիոն, գանք չոր փաստերին։ 12-ամյա կրթության բաղադրիչն էլ հաշվի առած, այսօր Հայաստանում ուղիղ երկու անգամ քիչ աշակերտ կա, քան կար 1998 թվականին։ Հայաստանում կան բազմաթիվ դպրոցներ, որոնք այս տարի շրջանավարտ չեն տալու, պարզապես չունեն։ Հայաստանում կան բազմաթիվ գյուղեր, որոնք պարզապես դպրոցներ չունեն, ինչու՞, որովհետև մի քանի երեխա է, որոնք էլ գնում են հարևան գյուղի դպրոցը։ Իսկ այժմ ուշադրություն, Հայաստանում կան գյուղեր, որտեղ ընդհանրապես երեխաներ չկան։
Ի՞նչ է մնում մեզ անել։ Եթե մենք լծակներ կամ քաղաքական հնարավորություն ունենայինք, շատ լավ գիտեինք,թե ինչ կարող ենք անել, որպեսզի շտկեինք այս վիճակը, բայց քանի դեռ չունենք, պետք է անընդհատ հիշեցնենք իշխողներին այս իրավիճակի մասին։ Ի՞նչ իմանաս, հնարավոր է մի օր, երբ Թալեաթի երազանքը կլինի և վերջին մարդը կմնա Հայաստանում, լսելի կլինենք։

Իսկ ի՞նչ պետք է անի Սարգսյանը։ Ասեմ, բարձրաձայն երազելու փոխարեն գործի։ Ազատի երկիրը քանդող չարիքներից։ Հավատացեք, նա մեր բոլորից լավ գիտի, թե որտեղ են այդ չարիքները։ Իսկ եթե չի անում, ուրեմն տրամաբանական եզրահանգման հիմքեր է տալիս։

Ատոմ Ոսկանյան