Շատ ձեռքսեղմում, քիչ օգտակարություն

ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ 24 Մայիս, 2017 15:14

Երեկ կեսօրին Բեթղեհեմում ավարտվեցին ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի և Պաղեստինի ինքնավարության ղեկավար Մահմուդ Աբբասի բանակցությունները: Ըստ էության, սա նրանց երրորդ հանդիպումն էր Թրամփի ընտրությունից ի վեր: Առաջինը, եթե հիշում եք, տեղի ունեցավ անցած ամիս՝ Սպիտակ տանը, ինչի առիթով Աբբասը պաղեստինյան հեռուստաընկերություններից մեկի եթերում ԱՄՆ նախագահին որակեց իբրև գործնական, ազնիվ, խաղաղության ձգտող մեկը, իսկ ՀԱՄՄԱՍ–ը հայտարարեց, թե ինչպիսի ջերմ մթնոլորտում էլ ընթացած լինեն բանակցությունները, դրանք չեն կարող պարտադրվել իրենց, եթե մեջտեղում ոչ իրենց տառապած ժողովրդի անկախության ճանաչում կա, ոչ էլ ՀԱՄՄԱՍ–ի փոփոխված քաղաքական պլատֆորմի առաջարկի կենսագործումը: Այն է՝ Իսրայելի վերադարձ նախկին սահմաններին և օկուպացված տարածքների հանձնում դրանց իրական տերերին:

Թրամփ–Աբբաս երկրորդ հանդիպումն ընդամենը մեկ օր առաջ՝ Էր–Ռիադում էր, որտեղ Պաղեստինի առաջնորդը նույնպես մասնակցում էր Արաբական երկրների գագաթաժողովին, Թրամփի գաղտնազերծմամբ՝ խոստանալով պայքարել ահաբեկչության դեմ: Այնպես որ, գոնե սեփական հարկի տակ, Աբբասը փորձեց ԱՄՆ նախագահին կոնկրետության մղել՝ հայտարարելով տարածաշրջանային թնջուկ հանդիսացող պաղեստինյան խնդրի արդարացի կարգավորման վերաբերյալ և ակնարկելով, որ դրա ուշացումը կարող է ավելի ռադիկալացնել պաղեստինցիներին: Նաև՝ սիրաշահեց, իհարկե, Թրամփին, հայտարարելով, թե Դոնալդ Թրամփի վարչակազմը արդար խաղաղության մեծ հույսեր է արթնացրել ամբողջ Մերձավոր Արևելքում: «Դուք եղել եք երեկ հարավային Երուսաղեմում և տեսել եք, որ հակամարտությունը կրոնական երանգ չունի: Խնդիրը օկուպացումն է, նրանց ապօրինի շինարարությունը, ոչ թե իրենք»,– ասել է Աբբասը՝ այսկերպ ակնարկելով, որ իրենք հրեաներին չեն ատում և հիշեցնելով բանտերում հացադուլ անող պաղեստինցիներին:

ԱՄՆ նախագահը, սակայն, խուսանավել է կոնկրետ պատասխաններից՝ կենտրոնանալով մանչեսթրյան ահաբեկչության և բրիտանական ժողովրդին ցավակցելու վրա: Ահաբեկիչներին անհաջողակ որակելով՝ Թրամփը հավելել է, որ քաղաքակիրթ հանրության գործը խաղաղ բնակչության պաշտպանությունն է: Հետևաբար, ըստ ԱՄՆ նախագահի, Պաղեստինում նույնպես պիտի հասկանան, որ չի կարելի խաղաղության հասնել՝ ֆինանսավորելով ահաբեկիչներին:

Բնականաբար, ներկաները լարվել են՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչ կցուցաներ առակը, սակայն, երբ նա նորից է անցել սիրալիրություններին, մեծ պատիվ համարելով Բեթղեհեմում գտնվելը, կարևորելով Պաղեստինի տնտեսական զարգացումն ու խաղաղությունը, բոլորը հանգիստ շունչ են քաշել:

Իսրայելական մամուլը, սակայն, անչափ դժգոհ է մնացել այս հանդիպումից՝ խոսելով շատ ձեռքսեղմումների, քիչ օգտակարության և Իսրայելին օգտագործելով՝ Սաուդյան Արաբիային «կթելու» մասին (ի դեպ, ձևակերպումը Թրամփինն է. նախընտրական շրջանում նա մի անգամ չէ Քլինթոնին մեղադրել սաուդցիներին կթու կովի տեղ դնելու և սեփական հիմնադրամի համար նրանց կթելու համար...): Իսկ այն, որ նա խոսել է ահաբեկչության ֆինանսավորման անթույլատրելիության ու Փրկչի ծննդավայրում խաղաղության համար աղոթելու ցանկության մասին՝ միաժամանակ Օլիմպոսի գագաթ հանելով սաուդիների վահաբիստական մոնարխիային ու անձամբ Սալման թագավորին, սկսել է լրջորեն անհանգստացնել բոլորին:

Անկախ նրանից՝ ոչմիթիզակա՞ն են, թե՞, այսպես կոչված, դավաճան, որոնք, իսրայելական Մաարիվ թերթի նմանությամբ գտնում են, որ պաղեստինցիների հետ հաշտությունը իշխանությունը սեփականացրած Նեթանյահուի վախճանը կհանդիսանա: Ավելին՝ Իսրայելում հիմա հաճախ են սկսել խոսել այն մասին, որ խաբվելով Թրամփի սիրալիրություններին, Նեթանյահուն ոչ թե իր նախորդների պես խափանեց, այլ նպաստեց ամերիկյան նորագույն զենքի՝ սաուդիների երկիր մտնելուն, ինչը մեծագույն սխալ էր, եթե անգամ բոլորին հակաիարանականությունն է միավորում:

Գոհար Սիմոնյան