Ժուլիկների թալանը

Armeni24.info-ն գրում է.

Արդեն վաղուց նորություն չէ, որ յուրաքանչյուր ընտրությունից հետո,Հայաստանում թանկանում են առաջին անհրաժեշտության ապրանքները: Դրանք թանկանում են 10-20 դրամով և թվում է թե, միջին վիճակագրական ընտանեկան զամբյուղին այդքան էլ չեն հարվածում: Սակայն, երբ դա բազմապատկում ես Հայաստանի բնակչության թվով, ապա ստացվում է մի կլորիկ գումար:

Այս մեխանիզմից սկսել են օգտվել նաև բջջային օպերատորները և սպասարկման ոլորտի այլ կազմակերպություններ: Սկսենք մի ընկերությունից, որը կոչվում է «Վեոլիա Ջուր» ՓԲԸ:Այս ընկերությունն առաջնորդվում է հետաքրքիր մեխանիզմով: Հայտարարություններ է տալիս, որ այս ինչ օրը, այս ինչ ժամին, որոշակի տարածքներ ջրազրկվելու են ցանցի բարելավման աշխատանքների կամ այլ նպատակների համար: Սովորաբար, ինչպես եղավ վերջին դեպքում, դրանք բազմամարդ համայնքներ են: Օրինակ ` նախապես տեղեկացրել էին, որ այսօր, մայիսի 25-ին, մեկ օրով, ամբողջապես ջրազրկվելու է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքը: Բնականաբար, այդ համայնքի բնակիչները մեծ քանակությամբ ջուր են կուտակում: Այդ հանգամանքին նպաստում է նաև եղանակը: Այնուհետ, ընկերությունը, շատ անմեղ տոնով նորից ներողություն է խնդրում և հայտարարում, որ չի ջրազրկելու: Մարդիկ էլ, ստիպված թափում են իրենց կուտակած ջուրը: Ստացվում է, որ ոչ իրենց կամքով, բնակիչները ավել ծախսեցին, քան նախատեսել էին: Իսկ համապատասխան ընկերությունն էլ, ամսվա վերջ, ստացավ նախատեսվածից շատ եկամուտ:

Գանք բջջային օպերատորներին: Սա արդեն, կարծես թե համակարգված թալան է: Վաղուց սովորել էինք, որ վճարման տերմինալները, հիմնականում մինչև 1000 դրամ վճարելու դեպքում, որոշակի գումար պահում են: Սա դեռ ինչ-որ տեղ հասկանալի է: Կազմակերպություն է, որն իրականացնում է միջնորդություն և ստանում է իր հասանելիքը: Բայց թանկացել են նաև լիցքավորման քարտերը ու կարծես թե, դա ոչ մեկին չի հետաքրքրում: Ավելին, անգամ որոշ օպերատորների սպասարկման կետերում են ավել գումար գանձում: Նախկինում գործում էր հետևյալ մեխանիզմը: Օպերատորները, ենթադրենք 1000 դրամ արժողությամբ լիցքավորման քարտը տալիս էին խանութներից 965-975 դրամի սահմաններում: Խանութն այն վաճառում էր 1000 դրամով: Այժմ, խանութները դա վաճառում են 1030 դրամով: Պատճառն այն է, որ օպերատորները թանկացրել են լիցքավորման քարտերը: Այսինքն, քարտը, որի վրա գրված է արժեքը ` 1000 դրամ, ներառյալ ԱԱՀ-ն, վաճառվում է ֆիքսված գնից բարձր: Բնական է, որ խանութը պետք է աշխատի այդ 2.5 կամ 3 տոկոսը: Բայց ինչու՞ քաղաքացու հաշվին:

Առաջին հայացքից թվում է, թե սա շատ մանր, 20-30 դրամ արժողությամբ երևույթ է: Բայց Հայաստանում ի՞նչն է ավելի լավ վաճառվում, քան խոսելու ժամանակը: Հետաքրքիր է ուսումնասիրել, հացն է առաջին տեղում, թե խոսելավարձերը: Ստացվում է, որ բարի դեմքով «բարեգործ» ձևացողները, որևէ կերպ չեն տարբերվում օրվա իշխանություններից և ցանկացած պահի պատրաստ են մտնել ժողովրդի գրպանը: Պատկան մարմինները վաղուց պետք է զբաղվեին այս խնդրով, եթե իհարկե, իրենց ևս ձեռնտու չէ այս իրավիճակը:

Ատոմ Ոսկանյան