Ես երբեք ոչ մի գրամ չեմ խմել. Դիանա Գրիգորյանը՝ իր սեքսուալ լինելու, նախասիրությունների և անձնականի մասին. բացառիկ հարցազրույց

Սկանդալային հեռուստահաղորդավարուհի, սցենարիստ Դիանա Գրիգորյանը Past.am-ին պատմում է արհեստական աղջիկների մասին և նեղսրտում սահմանին տիրող իրավիճակի համար. 

 -Դիանա՛, վերջերս անընդհատ շեշտում եք, որ նորմալ եք վերաբերվում Ձեր հասցեին հնչող քննադատություններին:

 -Այո՛: Ես հնարավորինս լավ եմ անում իմ գործը: Նորմալ եմ համարում, որ մարդիկ քննադատում են: Ուշադրություն չեմ դարձնում իմ հասցեին հնչած կարծիքներին, քանի որ դրանք առողջ կարծիքներ չեն և պրոֆեսիոնալների կողմից չեն հնչում:

-Ինչո՞վ եք զբաղվում այժմ:

-Վերջին ամիսներին զբաղված էի «Հայի աչքեր» բարեգործական հեռուստամարաթոնով, որի հեղինակն ու պրոդյուսեր - սցենարիստն էի: Այն ժամանակավորապես դադարեցվել է, հիմա զբաղված եմ իմ սերիալով, որում ինքս էլ եմ նկարահանվում:

-Համաձա՞յն եք այն կարծիքների հետ, որ դուք սեքսուալ կին եք։ Առհասարակ ո՞ր դեպքում է կինը համարվում սեքսուալ, արդյոք կա՞ն այլ չափանիշներ, բացի արտաքինը։

-Երբևէ չեմ փորձել այդպիսին լինել, ճիշտն ասած՝ տարբերակներն էլ չգիտեմ (ժպտում է)... Կինը պետք է լինի կանացի ու հմայիչ։ Ինքս էլ անտարբեր չեմ գեղեցիկ կանանց հանդեպ, եթե հանդիպում եմ այդպիսիններին, միշտ ուշադրություն եմ դարձնում։ Կինը պետք է լինի հետաքրքիր, չձանձրացնող, իսկ այն արհեստական «գեղեցկությունները», որոնք այսօր հաճախ են հանդիպում, ուղղակի զզվանք են առաջացնում ինձ մոտ՝ սիլիկոնե կրծքեր, հաստ շուրթեր, անբնական քիթ։

Զարմանալին այն է, որ արական սեռն ավելի շատ դեպի արհեստականն է գնում, քան բնականը։ Զարմանալի է անգամ՝ ինչպես կարող է նորմալ տղամարդը սիրել մի կնոջ, ում վրա ամեն ինչ արհեստական է. բնությանը դեմ գնալը սխալ է։ Այսօր բոլորը դարձել են միանման արհեստական։ Ես ձեզ կարող եմ օրինակներ բերել հայտնի մարդկանց, շոու-բիզնեսի ներկայացուցիչների, ովքեր շատ ավելի նուրբ ու սիրուն էին նախկինում, բայց այսօր դարձել են գրոտեսկային։ Կինը պետք է լինի կանացի, խելացի, մի փոքր խենթ և անկախ տարիքից՝ նրա մեջ մի փոքր մանկություն պետք է լինի։

-Իսկ տղամա՞րդն ինչպիսին պետք է լինի ըստ Ձեզ։

-Շատ դժվար է... Տղամարդը պետք է լինի շատ արդար և շատ ԱՌԱՏ... աշխատասեր, ընտանիքին նվիրված։ Ատում եմ էգոիստ տղամարդկանց։ Իսկ կայացած և հասուն կնոջ համար տղամարդը պետք է լինի աներկյուղ, քանի որ տղամարդիկ վախենում են ուժեղ կանանցից։ Երբ տղամարդիկ տեսնում են ուժեղ, լուրջ, կայուն, խելացի, զուսպ կնոջ, մտածում են՝ որքան հնարավոր է հեռու մնալ, նրանք վախենում են գտնվել նման կանանց կողքին։

-Գո՞հ եք այն ամենից, ինչ ունեք։

-Ես ինձ երջանիկ կին եմ համարում, ունեմ երեխաներ, ովքեր միայն ուրախություն են ինձ պատճառում։ Ունեմ մայր, ով միշտ իմ կողքին է։ Երջանիկ խաղալն անհնար բան է, ես երջանիկ եմ այն ամենով, ինչ այսօր ունեմ՝ աշխատանք, ընտանիք, պատիվ, հիանալի կոլեկտիվ... Հավատում եմ Աստծուն, և ես շատ աստվածավախ եմ...

-Ունե՞ք հավատարիմ ընկերներ։

-Ես ինձ ավելի շատ ընտանիքի մարդ եմ համարում։ Ընկերներ շատ քիչ ունեմ։ Ամբողջ ազատ ժամանակս ու սերս միայն ընտանիքիս եմ նվիրում։ Երբեմն շատ եմ զղջում, որ երիտասարդություն չեմ արել՝ ընկերուհիներ, սրճարաններ, բամբասանքներ սուրճի սեղանի շուրջ ... Ես չեմ նկատել՝ իմ պատանեկությունը ինչպես է անցել. 16 տարեկանից աշխատանք և ուսում։ Փաբերի - կլուբերի տարբերություններն անգամ չգիտեմ և չեմ էլ ուզում իմանալ, նման վայրեր չեմ հաճախում, գուցե վատ է, բայց դա ինձ չի ձգում։ Ես երբեք ոչ մի գրամ չեմ խմել, նույնիսկ ծիծաղելի է, ես գիտակցում եմ, բայց ավաղ՝ չեմ անում։

«Գիտեք, մենք հիմա այստեղ հանգիստ ապրում ենք, նստած զրուցում, ծիծաղում, իսկ թե սահմանին ինչ է կատարվում՝ միայն Աստված գիտի... Ամեն օր լսում ու կարդում ենք վատ նորություններ։ Ես հիմա ինձ չեմ կարողանում ներել, որ ապահով նստած եմ այստեղ, իսկ իրենք սահմանին իրենց կյանքն են տալիս թշնամուն։ Ինձ թվում է, թե ես մեղք եմ գործում, երբ ծիծաղում եմ... Նաև տանել չեմ կարողանում, երբ մարդիկ սուր մեկնաբանություններ են գրում բանակի մասին իրենց ֆեյսբուքյան էջերում։ Շքեղ կյանքով են ապրում, օգտվում բոլոր հաճույքներից, հետո մտնում Ֆեյսբուք ու սկսում խոսել բանակի ու սահմանին տիրող իրավիճակի մասին»։

Պատրաստեց՝ Աննա Սիմոնյանը