Թատրոնը դերասանի իրական, կենդանի դրսևորումների տեղն է. Էվա Խաչատրյան

Citylife.am. Վերջին շրջանում նկատելի է Ձեր լռությունը հեռւստաէկրաններին: Պատճառն առաջարկների բացակայությու՞նն է, թե՞ հեռուստատեսությունը սպառել է իր հետաքրքրությունը Ձեզ մոտ:

Էվա. Իրականում լավ առաջարկների բացակայությունն է, բազմիցս նշել եմ, որ ինձ համար կարևոր է կերպարի լիարժեքությունը, թե այն ի՞նչ նպատակ է հետապնդում, ավարտու՞ն է, թե՞ ոչ, ու էլի շատ մասնագաիտական կարևոր կետեր, որոնք պիտի բավարարեն:

Citylife.am. Էվա՛, որքանո՞վ եք սկզբունքային դերեր ընտրելու հարցում. ի՞նչ չափորոշիչների եք առաջին հերթին ուշադրություն դարձնում:

Էվա. Մեր կինոարտադրության մեջ, որտեղ դերեսանը միշտ որոշակի կախվածության մեջ է, սկզբունքային դերասանը հիմարություն է: Սկզբունքային կարելի է լինել դերերի ընտրության հարցում և, իհարկե, որպես մարդ: Դերերը միշտ կարելի է ընտրել, քննարկել, վերջ ի վերջո, ստեղծագործելու ընթացքում բերել քո իսկ մտքերը, գաղափարները, տեսանկյունները:

Citylife.am. Որքանո՞վ է Ձեզ համար կարևոր աշխատանքային միջավայրն ու կոլեկտիվը: Արդյո՞ք պատրաստ եք հրաժարվել որևէ դերից անձնակազմի, կամ անձնակազմում որևէ մեկի հանդեպ հակակրանք ունենալու պատճառով:

Էվա. Իհարկե, ստեղծագործելու համար շատ կարևոր է մթնոլորտը, նույնիսկ թատրոնում կուլիսային բոլոր պատմությունները բացահայտ երևում են բեմում: Բայց դա չի կարող պատճառ հանդիսանալ: Աշխատանքը կապ չունի անձնականի հետ, դրանք հարկավոր է տարանջատել, իհարկե, շատ ավելի լավ է, երբ մթնոլորտը բարի է, ստեղծագործական աշխատանքի պատրաստ և զիջող:

Citylife.am. Թատրոնում Ձեր գործունեությունը բավականին նկատելի և գնահատելի է: Դուք ևս այն կարծիքի՞ն եք, որ իրական դերասանի տեղը թատրոնն է, և ինչպե՞ս եք վերաբերում միայն հեռուսատատեսային ֆորմատում հանդես եկող դերասաններին:

Էվա. Թատրոնը դերասանի տունն է, թատրոնը դերասանի իրական, կենդանի դրսևորումների տեղն է, և եթե անկեղծ, ես չեմ տեսել դերասան, որ թատրոն չունենա, և լեզուն ճկուն լինի, պատրաստ լինի տարբեր դերերի: Նրանք հիմնականում մի դերի դերասաններ են, իսկ եթե այդպես էլ չի, ապա նրանք մի օր անպայման գնում են դեպի թատրոն, թեկուզ կոմերցիոն պրոյեկտների շրջանակներում:

Citylife.am. Հարցազրույցներից մեկում նշել եք, որ դերասան ոչ թե դառնում են, այլ ծնվում են: Կարելի՞ է արդյոք ենթադրել, որ դուք բացառում եք աշխատանքի շնորհիվ դերասանական արվեստում հաջողության հասնելու հնարավորությունը:

Էվա. Աշխատանքը և աշխատասիրությունը յուրաքանչյուր ոլորտում հաջողության հասնելու գրավականն են, այդ տեսակ մարդը չի կարող ոչնչի չհասնել: Սակայն դերասանի մասնագիտությունն այն մասնագիտությունն է, որը միայն աշխատանքով ձեռք չես բերի, պարդատիր է ունենալ տաղանդ, շարմ, աստղ: Դա նույնն է, եթե ձայն չունեցող մեկը շատ աշխատի և դառնա տաղանդավոր երգիչ:

Citylife.am. Էվա՛, հաճախ է խոսվում, այն մասին ,որ դերսանական այդ ներքին խոհանոցը չափազանց բարդ և մութ է, որ մեկը մյուսին անվերջ չարախոսում են և շնչասպառ սպասում դիմացանի սխալվելուն: Դուք, լինելով այդ խոհանոցի մի մասնիկը, ի՞նչ կասեք այդ առթիվ:

Էվա. Ես գիտեմ այն, որ ուժեղ մարդը, անկախ նրանից դերասան է, թե ոչ, չի չարախոսում: Իր գործն իմացող, իր տեղն այս աշխարհում գտած և հստակ նպատակներով մարդը իր ժամանակը չի ծախսի մեկին նվաստացնելու վրա, կամ մեկ ուրիշի անհաջողության վրա իր հաջողությունը չի կառուցի. դա խելացի, կայացած մարդու վարմունք չէ և ոչ աստվածահաճո է: Դրա փոխարեն հարկավոր է շատ աշխատել, փորձել մաքսիմալ բերրի լինել, և Աստված դա անպայման կնկատի: Վերջ ի վերջո, չարություն անելով մարդ իրեն է չարությամբ լցնում:

Citylife.am. Էվա ի՞նչ կարծիք ունեք ժամանակակից հայկական ֆիլմարտադրության մասին, ունե՞ք սիրելի ռեժիսորներ:

Էվա. Կարևորը աշխատանքն է: Անչափ հպարտանում եմ ռեժիսոր Արշալույս Հարությունյանով՝ հրաշալի և շատ տաղանդավոր ռեժիսոր, ում հետ վերջերս աշխատեցի ռուսական կինոարտադրության “Отцы” ֆիլմի շրջանակներում:

Citylife.am. Շատերը մասնագիտության ընտրության հարցում առաջնորդվում են իրենց առջև որոշակի էտալոն ունենալով : Ունե՞ք կուռքեր այս ասպարեզում:

Էվա. Կուռքեր առհաարակ չեմ ստեղծում և չունեմ:

Citylife.am. Համաշխարհային հայտնության ո՞ր ռեժիսորի ֆիլմերում կցանկանայիք հանդես գալ:

Էվա. Վուդի Ալեն, Մարտին Սկորսեզա և շատ ու շատ այլ ռեժիսորներ:

Citylife.am. Ի՞նչ ակնկալիքներ կարող են ունենալ հեռուստադիտողն ու հանդիսատեսը Էվա Խաչատրյանից:

Էվա. Շուտով կլինեն նորություններ, բայց դեռ փակագծերը չեմ բացում: