Ե՛վ անձնական կյանքում, և՛ աշխատանքում ես սկզբունքային եմ. Հովհաննես Դավթյան

Դերասան Հովհաննես Դավթյանը, ով հանդիսատեսին վերջին շրջանում ներկայանում է stand up ժանրում: Նա պատրաստում է նոր մոնոներկայացում:

Citylife.am. «Բանակում»-ից հետո տևական դադար տվեցիք: Բավական երկար ժամանակ չէիք երևում հեռուստաէկրաններին: Հետո վերադարձաք և նկարահանվեցիք «Դոմինո» սիթքոմում: Ո՞րն էր դադարի պատճառը:

Հովհաննես. Հետաքրքիր առաջարկ չկար. չէի նկարահանվում, նաև ուզում էի մի քիչ հանգստանալ, որովհետև բավական երկար ժամանակ շատ լարված գրաֆիկով եմ նկարահանվել «Բանակում», հետո էլ «Քաղաքում» սերիալներում, գրեթե ամենօրյա աշխատանքային գրաֆիկով:

Citylife.am. Վերջերս հիմնականում ներկայանում եք զվարճալի մոնո և stand up ժանրերի ներկայացումներով: Հայ հանդիսատեսն ինչպե՞ս Ձեզ ընդունեց այս տեսակ ներկայացումներում:

Հովհաննես. Ճիշտն ասած հանդիսատեսի մեծ մասը ինձ ճանաչում է հենց Ձեր վերոնշած սերիալից՝ «Բանակումից»՝ Մխոի կերպարով: Իրենք գալիս են ներկայացմանը, սկզբի հինգ-տասը րոպեն տպավորություն կա, որ ինձ չճանաչող հանդիսատեսի մոտ փոքրիկ հիասթափություն է: Միգուցե, որովհետև սպասում են, որ այդ կերպարի հետ կապված ինչ-որ բաներ կտեսնեն, հետո հասկանում են, որ բացարձակապես դրա հետ կապ չունեցող բան է, բայց էլ ավելի հետաքրքիր, էլ ավելի զվարճալի ֆորմատ, հետաքրքիր թեմաներ, հետաքրքիր ներկայացում ու արդեն կամաց-կամաց կլանվում, մխրճվում են դրա մեջ, ուզում են դա ընդունել: Դեռ նոր եմ սկսել՝ երկուսուկես տարի, բավական կարճ ժամանակահատված է իմ կարծիքով, որ բոլորը իմանան, բայց անում եմ ամեն ինչ, որ մեծ մասայականություն վայելի և շատ մարդիկ տեղյակ լինեն, հաճախեն, ճանաչեն իմ գործունեությունը և ինձ՝ որպես այդ ժանրում ներկայացող արտիստ:

Citylife.am. Տասներեք տարի աշխատել եք Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում: Կնկարագրեք հայկական թատրոնը ի՞նչ մակարդակի վրա է գտնվում:

Հովհաննես. Կարծում եմ, որ հիմա ավելի շատ ժողովուրդը տեղ է տալիս թեթև КВН-անման շոուներին, որտեղ ծիծաղն ավելի էժանագին է: Ես չեմ մեղադրում մարդկանց. դա ավելի շատ երկրի տնտեսական վիճակից է գալիս, մարդկանց վիճակից, որ թե ֆինանսական, թե մեկ ուրիշ առումներով՝ մարդիկ դժվար են ապրում, և առանց այդ էլ, առօրյա կյանքում շատ ծանր խնդիրներ և մտածելու բաներ կան. ուզում են մի քիչ լիցքաթափվել, ավելի թեթև ներկայացումների են գնում, այդ պատճառով փոքր-ինչ անտեսված է լուրջ թատրոնների ռեպերտուարային լուրջ ներկայացումները: Ես տեղյակ եմ, որ տոմսերը դժվար են վաճառվում, հիմա որևէ թատրոնում չեմ աշխատում, բայց ունեմ ընկերներ բոլոր թատրոններից: Գիտեմ, որ շատ դժվար են լցվում դահլիճները: Նույնիսկ պարտադրաբար տոմսերը տանում են դպրոցներ՝ աշակերտներին, որպեսզի կարողանան հանդիսատես ապահովել: Լավատեսորեն կարծում եմ, որ գնալով էլ ավելի լավ պետք է լինի, հուսանք:

Citylife.am. Կյանքում և բեմում Ձեր սկզբունքները նո՞ւյնն են:

Հովհաննես. Ե՛վ անձնական կյանքում, և՛ աշխատանքում ես սկզբունքային եմ: Եթե որոշեցի, որ մի բան պետք է այսպես լինի՝ իհարկե ստորություն անելով, խաբելով, անազնիվ ճանապարով չէ, բայց արդար մաքուր ճանապարհով, տքնաջան երկարատև աշխատանքի արդյունքում, դա այդպես կլինի:

Citylife.am. Կա՞ն պրոյեկտներ,որ սկցբունքորեն չեք մասնակցի:

Հովհաննես. Այո: Չեմ ուզում հիմա անուններ տալ, բայց հեռուստատեսային շատ էժանագին, շատ անճաշակ նախագծեր կան, որ թեկուզ ամսական երկու միլիոն դրամ աշխատավարձով էլ՝ երբեք չեմ մասնացի: Մի քանի նախագծեր կան, որ բառիս բուն իմաստով կապիկություն են անում, ճիշտ է, ունեն շատ հովանավորներ, բարձր ռեյտինգ, երեխաներն են շատ նայում, սիրում: Հնարավոր է, քանի որ մուլտֆիլմային գրաֆիկական լուծուներ կան, բայց ես իմ քրոջ երեխային, որ ինը տարեկան է, արգելել եմ դիտել:

Citylife.am. Գեղարվեստական ֆիլերում նկարահանվելու ցանկություն, առաջարկներ կա՞ն:

Հովհաննես. Ճիշտն ասած առաջարկներ շատ հաճախ չեն լինում, պարբերաբար են լինում, եթե թե՛ կերպարի առումով, թե՛ ֆինանսական շահեկան եմ համարում, ընդունում եմ հրավերները, որոնք որ չէ՝ մերժում: Վերջերս երկու նմանատիպ առաջարկ մերժել եմ՝ մեկը կերպարի առումով, որ իմ սրտով չէր, մյուսը՝ գումարային:

Citylife.am. Հեռուստաէկրաններին միշտ հայտնվել եք հետաքրքիր կերպարներով և հիմնականում հումորային դերերով: Չե՞ք ցանկանում որևէ լուրջ, ավելի Ձեր տեսակին մոտ դերով ներկայանալ հանրությանը:

Հովհաննես. Ես կարծում եմ, որ դերասանը պետք է խաղա և՛ դրամատիկ, և՛ կատակերգական կերպարներ: Ես պատրաստ եմ, ես կարող եմ, եթե երբևէ վստահվի դրամատիկ որևէ լուրջ կերպար և ինձ հարազատ լինի, սիրով կկերտեմ այդ կերպարը և կարծում եմ, որ լավ կխաղամ (ծիծաղում է): Բայց եթե չլինի, ես ինքս չեմ փնտրի կամ խնդրի. դժգոհ չեմ կատակերգական ժանրից, եթե ժողովուրդը ինձ ճանաչել, սիրել և ընդունել է հիմնակնաում այդ ժանրի մեջ, ուրեմն վատ չի ստացվում. ընթացք կա, աճ կա: Ես դեմ չեմ լինի հիմնականում ելույթ ունենալ, նկարահանվել այս ժանրում:

Citylife.am. Որո՞նք են ստեղծագործական կյանքի առաջիկա ծրագրերը:

Հովհաննես. Առաջիկա ծրագիրը իմ երրորդ ներկայացումն է, ես մոնոներկայացումներ ունեմ՝ stand up ոճի, առաջինը «Անքննությունն» էր, հետո՝ «Խառը Կանացին», հիմա երրորդն եմ պատրաստում: Սցենարական աշխատանքներն ընթացքի մեջ են: Աստված առաջ, եթե ամեն բան հաջողի, ցանկանում եմ հոկտեմբեր ամսվա մեջ իմ ներկայացումը հանձնեմ հանդիսատեսի դատին:

Հովհաննե՛ս, շնորհակալ եմ հաճելի և ուրախ զրույցի համար: