Արիֆ Մամեդով. «Ոչ Մոսկվան, ոչ Վաշինգտոնն Ալիևին այլևս չեն վստահում». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Այսօր, ամենայն հավանականությամբ, տեղի կունենա Հայաստանի ու Ադրբեջանի արտգործնախարարների հանդիպումը: Չնայած վերջին օրերին սահմանին տիրող լարվածությանը, կողմերը պատրաստակամություն էին հայտնել հավատարիմ մնալ նախօրոք ձեռք բերված պայմանավորվածությունը և հանդիպումը չչեղարկել: Այդ հանդիպման ու ընդհանրապես ԼՂ հակամարտության կարգավորմանն ու այդ համատեքստում հայ–ռուսական ու ադրբեջանա–ռուսական հարաբերությունների մասին Turan կայքը զրուցել է ադրբեջանցի դիվանագետ, ԵՄ–ում Ադրբեջանի նախկին դեսպան, ներկայում Ավստրիայում բնակություն հաստատած քաղաքական վտարանդի Արիֆ Մամեդովի հետ:

– Ես վատատեսորեն եմ տրամադրված: Այս պահին Հայաստանը պատճառ չունի գնալու զիջումների: Հայերը հասկանում են, որ Բաքուն շփման գծում լարվածության աճի է գնում ամեն անգամ, երբ երկրի ներսում իրավիճակը շիկանում է: Հայերին միանգամայն ձեռնտու է առկա ստատուս–քվոն: Արտգործնախարար Էդվարդ Նալբանդյանը հասկանում է, որ Մամեդյարովը ոչինչ չի որոշում: Եթե նույնիսկ նրանց հանդիպումը կայանա, ապա միայն բանակցային խաղաղարար գործընթաց պատկերելու և ոչ թե Ադրբեջանի ու Հայաստանի միջև խաղաղություն հաստատելու համար:

– Շատերը պնդում են, որ Հայաստանի գործողությունների թիկունքում կանգնած է Ռուսաստանը:

– Ադրբեջանա–ռուսական հարաբերությունները որևէ առաջընթացի նախաշեմին չեն գտնվում: Այդ հարաբերությունները պետք է ընկալել Ռուսաստանի համար հաջող ավարտված G20–ի, ավելի կոնկրետ՝ Թրամփի ու Պուտինի հանդիպման արդյունքների համատեքստում: Մոսկվան ակնհայտորեն նյարդայնացած է «գահաժառանգության» պլանից և Բաքվի իշխանությունների՝ երկրի ներքին խնդիրներից ժողովրդի ուշադրությունը շեղելու նպատակով Ղարաբաղում իրավիճակը լարելու փորձերից: Իսկ այսօր Ղարաբաղում իրավիճակը լարելը Մոսկվայի շահերից չի բխում: Այսօր Մոսկվան շատ ավելի կարևոր աշխարհաքաղաքական հարցեր ունի: Կարծում եմ՝ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը շատ խիստ մեսիջ ունի Պուտինից՝ հասցեագրված բոլոր ուղղություններով սնանկացած Ադրբեջանի ռեժիմին:

– Դուք հաջողված համարեցիք Թրամփի ու Պուտինի բանակցությունները: Նույնիսկ եթե դրանք համարենք այդպիսին, դրանք ի՞նչ կապ ունեն Ադրբեջանի հետ:

– Նախագահները զրուցել են ավելի քան 2 ժամ՝ նախատեսված 40 րոպեի փոխարեն: Հասկանալի է, որ քննարկվել է աշխարհաքաղաքական հարցերի լայն շրջանակ: Այո, երկրների միջև կան տարաձայնություններ միջազգային շատ հարցերի շուրջ, բայց ընդհանուր առմամբ առկա է երկխոսություն սկսելու անհրաժեշտության մասին փոխըմբռնում:

– Համարում եք, որ նախագահները քննարկել են մեր երկրի հետ կապված հարցե՞ր:

– Պուտինի ու Թրամփի քննարկած կարևոր թեմաների մեջ Բաքվի ռեժիմի ճակատագրի հարցը չի մտնում: Սնանկացած ռեժիմը որևէ հետաքրքրություն չի ներկայացնում կողմերի համար: Նրա ճակատագիրը որոշվելու է Մոսկվայի ու Վաշինգտոնի միջև առավել կարևոր գլոբալ հարցերի լուծման փաթեթի շրջանակներում:

– Դուք չեք կարող հերքել, որ Ադրբեջանը հետաքրքիր է Մոսկվայի ու Վաշինգտոնի համար:

– Ամենակարևորն այն է, որ ոչ Մոսկվան, ոչ Վաշինգտոնն Ալիևին այլևս չեն վստահում: Պուտինը հատուկ ծառայությունների սպայի մտածելակերպ ունի: Եթե պայմանավորվում են մի բանի մասին, իսկ հետո խոստումը չեն կատարում, անմիջապես կորցնում են նրա վստահությունը: Չնայած Մոսկվան չընդունեց «գահաժառանգության» պլանը, Ալիևը գնաց այդ քայլին և արդեն կարելի է ասել, որ տանուլ է տվել: Ղարաբաղում իրավիճակի սրման վրա խաղադրույք անելը նույնպես հարուցեց Մոսկվայի դժգոհությունը: Վաշինգտոնն էլ դժգոհություններ ունի Բաքվից՝ երկրում մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերի հետ կապված: Բացի այդ, ռեժիմի սնանկացման վերաբերյալ ամեն օր մամուլում ջրի երես դուրս եկող սկանդալները Ռուսաստանի ու ԱՄՆ–ի իմիջի համար չափազանց անցանկալի են դարձնում ցանկացած կապ այդ վարչակարգի հետ:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում