Զինհաշմանդամների սրճարանի ստեղծումը՝ նրանց համար աշխատանքի ու զբաղվածության խնդիրների լուծման ճանապարհ

ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ 15 Հուլիս, 2017 14:04

Նախատեսվում է Երևանի թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցում ստեղծել վերականգնողական կենտրոն զինվորական հաշմանդամների համար: Միաժամանակ կենտրոնի դիմաց՝ թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի այգում ստեղծվելու է հերոսների պուրակ, որտեղ տեղակայված սրճարանում զինհաշմանդամներ կամ նրանց ընտանիքի անդամներն են աշխատելու:

Եվ այս ամբողջ աշխատանքների իրագործումը հնարավոր է եղել «Աջակցություն վիրավոր զինվորներին և զինվորական հաշմանդամներին» ՀԿ–ի և առողջապահության նախկին նախարար Արմեն Մուրադյանի համատեղ ջանքերի շնորհիվ: Պուրակում կառուցվելիք սրճարանը բարեգործական հիմունքներով է աշխատելու և գոյացած շահույթը տրամադրվելու է կարիքավոր ու վիրավոր զինհաշմանդամների, վիրավոր զինվորիների կամ զոհվածների ընտանիքներին, ինչպես նաև ուղղվելու է մարզերում վերականգնողական կենտրոնների կառուցմանը:

ՀԿ նախագահ Հայկուհի Մինասյանը «Փաստ»–ի հետ զրույցում նշեց, որ այնտեղ կարող են աշխատել կենտրոնում բուժվող տղաները, երևանաբնակ զինհաշմանդամները կամ իրենց ընտանիքի անդամները:

Հայկուհին ասում է, որ կենտրոնի և սրճարանի բացումը նախնական հաշվարկներով նախատեսվում է իրականացնել սեպտեմբերին: Այս պահին այն ամբողջությամբ վերակառուցվում և վերանորոգվում է: Թեև շենքի վերանորոգման համար պետական բյուջեից գումար չի հատկացվել, սակայն փոխարենը Ազգային Ժողովն է գումար հատկացրել, առաջին տիկինն է գումար փոխանցել, իսկ Պաշտպանության նախարարությունն ու հասարակական սեկտորը խոստացել են գումար փոխանցել:

«Տարբեր անհատներ միավորվել են, որպեսզի վերականգնողական կենտրոնը կառուցվի, բայց Պաշտպանության նախարարությունն էլ տարբեր կառույցներին փորձել է ուղղորդել ֆինանսավորելու մեր այս ծրագիրը»,– ասաց նա:

Հայկուհի Մինասյանը մասնագիտությամբ լրագրող է: Բարեգործություն, մասնավորապես՝ հաշմանդամ ու վիրավոր զինվորներին օգնելու առաջին քայլը եղել է երեք տարի առաջ, երբ Գևորգ Եղիազարյանի մասին պատմող տեսանյութը տեսնելուց հետո վերջինին օգնելու նպատակով դրամահավաք կազմակերպեց և հասկացավ, որ վիրավոր զինվորները պետությունից շատ քիչ բան են ստանում և, կարելի է ասել, մնում են մենակ իրենց խնդիրների հետ:

«Գևորգից հետո տարբեր զինհաշմանդամների հետ ծանոթացա ու սկսեցի դրամահավաքներ անցկացնել: Միաժամանակ դիմում էի նախարարություն, և 3 տարվա ընթացքում բավական շատ ծրագրեր իրականացրինք՝ գյուղական զուգարաններից օգտվելու հնարավորություն չունեցող և հենաշարժողական խնդիրներ ունեցող զինհաշմանդամների համար 20–ից ավել սանհանգույց կառուցեցինք: Հետո առողջապահության նախկին նախարար Արմեն Մուրադյանի հետ ծանոթացա, նրա հետ 100–ից ավել ընտանիք այցելեցինք, հետո ծանոթացանք Դավիթների հետ, ովքեր ապրիլյան պատերազմից հետո կինեզիստներ էին և փորձում էին զինվորներին ոտքի հանել:

Պարոն Մուրադյանի հետ հասկանում էինք, որ Հայաստանում պետք է պարտադիր վերկանգնողական կենտրոն ունենանք, որովհետև արտերկրում վերականգնողական բուժումը շատ թանկ է, և մենք հազարավոր եվրոներ էինք ծախսում, որպեսզի արտերկիր ուղարկեինք զինհաշմանդամներին կամ վիրավոր զինվորներին: Հասկացանք, որ պետք է դա կազմակերպել:

Արմեն Մուրադյանն ասաց պատրաստ է տարածք տրամադրել: Դա պատմամշակութային շենք է, որպես խորհրդանիշ հենց դա ընտրվեց, քանի որ այն Հայաստանում կառուցված առաջին հիվանդանոցն է: Մեր հասարակական կազմակերպությունն էլ սկսեց դրամահավաքներ կազմակերպել, ծրագիրը իրականացավ համատեղ: ՀԿ–ն չէր կարող առանց բժշկական համալսարանի օգնության այդ տարածքը որևէ կերպով ձեռք բերել, իսկ բժշկական համալսարանն էլ պետական հիմնադրամ լինելով՝ չէր կաորղ օգնել դրամահավաքներին»,– պատմեց նա:

Հայկուհու խոսքով՝ սրճարանի բացումը զինհաշմանդամություն ունեցող երիտասարդների համար զբաղվածության և աշխատանքի խնդրի լուծման նպատակ է հետապնդում: «Վստահ եմ, որ մի փոքր խանութ էլ կտեղադրենք, որտեղ զինհաշմանդամների ընատնիքներից վերցված գյուղմթերքը կվաճառվի»,– հավելեց նա:

ՔՐԻՍՏԻՆԱ ՏԵՐ–ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ