Երուսաղեմի ստատուս–քվոն վերականգնված է

ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ 28 Հուլիս, 2017 16:04

Մահմեդական աշխարհը ցնծության մեջ է: Հատկապես Երուսաղեմում տասնյակ հազարավոր հավատացյալներ հաղթական շքերթով ու միմյանց քաղցրավենիք նվիրելով տոնեցին Իսրայելի «պարտությունը», որը, տեղի տալով նաև միջազգային ճնշումներին, չեղարկեց Երուսաղեմի հետ կապված անվտանգության միջոցառումների կիրառումը՝ ապամոնտաժելով Տաճարի լեռան ճանապարհին տեղադրված մետաղորսիչներն ու տեսագրման սարքերը: Ճիշտ է՝ հավատացյալները դեռ հրաժարվում են աղոթել Ալ–Աքսա մզկիթում՝ բացօթյա աղոթքի վայր ընտրելով Առյուծի դարպասների շրջակայքը, որովհետև ընդդիմանում են նաև իսրայելցի ոստիկանության՝ մասնավոր զննության որոշմանը:

Այդուհանդերձ, պաղեստինյան ՀԱՄԱՍ–ը, որին ԵՄ դատարանը երեկ դարձյալ ներառեց ահաբեկչական խմբավորումների ցանկում, արդեն իսկ խանդավառ հայտարարություն է տարածել՝ նշելով, որ պաղեստինյան ժողովուրդը հիրավի պատմական հաղթանակ է տարել Իսրայելի նկատմամբ: Այսօր մենք օկուպանտների տեղադրած դարպասները ապամոնտաժեցինք, իսկ վաղը հենց իրենց կհեռացնենք»,– հայտարարել է ՀԱՄԱՍ–ը, որն իր քաղաքական հակառակորդ ՖԱԹՀ–ի հետ միասին՝ հուլիսի 28–ը հռչակել է Զայրույթի օր: Հետևաբար, սպասվում է, որ պաղեստինցիներն ու մնացած բոլոր մահմեդականները, որ իրենց կնույնացնեն Դիմադրության շարժմանը, այսօր իրենց քաղաքների հրապարակներում կաղոթեն Ալ–Աքսայի ու նրա պահապանների համար, ինչպես նաև բողոքի ցույցեր կանցկացնեն՝ ընդդեմ Պաղեստինի իսրայելական օկուպացիայի: Փաստ, ինչը մահմեդականների հավաստմամբ՝ մի անգամ ևս միջազգային հանրության ուշադրությունը կբևեռի Պաղեստինի ժողովրդի, նրա անկախության ճանաչման հույժ անհրաժեշտության, կամ ինչպես Թեհրանում են նշում՝ սիոնիստական ռեժիմի անմարդկային դեմքի վրա:

Անկեղծ ասած, չգիտեմ՝ ով ինչպես կմեկնաբանի վերոնշյալ աղմուկը, բայց իմ հաստատ համոզմամբ՝ մահմեդականներն այս հարցում նույնքան իռացիոնալ են, որքան՝ հրեաները: Առաջիններն, օրինակ, շատ հանգիստ հանդուրժում են Սաուդյան Արաբիայի տեղադրած մետաղորսիչները, տեսաձայնագրման սարքերն ու մնացած կարգերն իրենց սրբազան վայրերում՝ Մեքքայում ու Մեդինայում, իսկ ահա Ալ–Աքսայի դեպքում դրանց դեմ այնպես են ընդվզում, ասես՝ աշխարհի վերջն է, և անվտանգության միջոցառումներն էլ իրենց աղոթքը չեն հասցնի Բարձրյալին: Ինչպես արդեն նշեցինք՝ հրեաների դեպքում էլ նույնն է. այստեղ այնքան կենտրոնացան այս հարցի վրա, որ քիչ էր մնում՝ մետաղորսիչներն իրենց հերթին ազգային ինքնության խնդիր դիտարկեին: Չխոսենք արդեն այն մասին, որ եթե ՇԱԲԱԿ–ի՝ Իսրայելի ընդհանուր անվտանգության ծառայության ղեկավար Նադավ Արգամանն այդքան լավ գիտեր, որ մետաղորսիչների ապամոնտաժումը ճշմարիտ և հավասարակշռված որոշում էր, «որովհետև հաշվի էր առնում բոլոր այն ակնհայտ ու գաղտնի գործոները, որոնք ապակայունացնելու էին ողջ տարածաշրջանը», մի՞թե չէր կարելի նման որոշում կայացնելուց առաջ այդ գործոնները հաշվի առնել և իրավիճակը չհասցնել այն կետին, որից հետ կանգնելը անթույլատրելի զիջում ընկալվեր նաև սեփական քաղաքացիների դիտանկյունից:

Ըստ էության, սրանք բոլորը հարցեր են, որ պիտի նախապես քննարկվեին, ընդ որում՝ ոչ թե որպես մահմեդականների նկատմամբ պատժիչ գործողության, այլ պարզ անվտանգության միջոցառումների շուրջ անհրաժեշտ համաձայնության գալու շրջանակներում: Տեսեք. միայն ուրբաթօրյա աղոթքներին մասնակցելու նպատակով Տաճարի լեռան ճանապարհով առնվազն 10–ից 20000 հավատացյալ քայում է դեպի Ալ–Աքսա մզկիթ, և տրամաբանական է, որ այդ մարդկանց ինչ–որ պահի պիտի նաև բացատրվի կոնկրետ կարգի սահմանման անհրաժեշտությունը՝ նախ և առաջ հենց իրենց անվտանգության պահպանման շահերից ելնելով: Վստահաբար, այդ դեպքում հասարակ հավատացյալներն առանձնապես չեն ընդդիմանա, բայց քանի որ մենք գործ ունենք Իսրայելի հետ, որոնք իրենք են վախճանաբանական խնդիր դարձնում կանանց ու տղամարդկանց միասին կամ առանձին աղոթելու խնդիրը Ողբի պատի մոտ, և այս հարցի շուրջ օրեր շարունակ հուզումներ են սկսվում իսրայելցիների շրջանում, նշանակում է՝ Երուսաղեմի ստատուս–քվոն դեռ շատ երկար կխախտվի Աբրահամի երկու որդիների՝ Իսրայելի ու Իսմայիլի սերունդների պատճառով: