Ինձ ստիպված ամnւuնացրին երբ 27 տարեկան էի…

Այս դեպքը տեղի է ունեցել Կովկասում:
Այսօր այդ տարածաշրջանում հին սովորույթները դեռևս պահպանվում են, սակայն համեմատաբար ավելի մեղմ տարբերակով: Այստեղ այլևս 14 տարեկան աղջնակին չեն ամուսնացնում ծերունիների հետ:
Միակ բանը, որ սրբորեն պահպանվում է, դա ամուսնանալ պատրաստվող աղջկա կույս լինելն է, և ցանկալի է, որ աղջիկներն ամուսնանան 17-25 տարեկանում: Եթե աղջիկը 25-ից բարձր է, ապա նա համարվում է «տանը մնացած»:
GoodInfo-ն ներկայացնում է մի 27-ամյա աղջկա պատմությունը, ով աշխատում էր շինարարական ֆիրմայում, երազում էր պաշտոնի բարձրացման և մի քիչ էլ իր սպիտակ ձիով ասպետի մասին:

Ժամանակն անցնում էր, իսկ սպիտակ ձիով ասպետն այդպես էլ չէր հայտնվում, ուստի ընտանեկան խորհուրդը որոշում է աղջկան ամուսնացնել:
Վերջինս դեմ է գնում ծնողների ցանկությանը, մի լավ զայրանում և խռոված փակվում սեփական սենյակում:
Փեսացուին նա չէր տեսել, անգամ լուսանկարը չէր ցանկացել տեսնել, սակայն երբ նշանակվեց հարսանիքի օրը, նա ստիպված եղավ դուրս գալ սենյակից:
Նյարդայնացած և ծնողների որոշման դեմ չարացած աղջիկն այլ տարբերակ չուներ, քան հագնվել և պատրաստվել ԶԱԳՍ գնալուն, ընդ որում նա ստիպված եղավ հագնել 15 սանտիմետրանոց կաբլուկներ: Վերջին անգամ նա նման բարձրության կոշիկներ հագել էր իր ավարտական երեկոյի ժամանակ:
Այդուհանդերձ, աղջկան լիմուզինով տանում են փեսայի տուն, որտեղից էլ պետք է գնային ԶԱԳՍ և ռեստորան: Այդ ժամանակ տղայի բարեկամուհիներից մեկի մոտ սկսվում են ծննդաբերության ցավերը և նրան հարսին ու փեսային տեղափոխող լիմուզինով հասցնում են Ծննդատուն:
Արդյունքում նորապսակները ստիպված են լինում ԶԱԳՍ հասնել մի ջարդուխուրդ եղած Ժիգուլիով: Մինչ այդ հարսնացուն դեռ իր փեսացուին չէր տեսել:

Աղջիկը նստելով Ժիգուլին` սպասում էր իր փեսացուին` մտքում երազելով, որպեսզի վերջինս նման լիներ Ջոնի Դեպին:
10 րոպե անց նորապսակների մեքենան նստեց երկար սպասված փեսացուն:
Ըստ սովորույթի` հարսը պետք է ամաչեր և չնայեր փեսացուին, սակայն այս դեպքում հարսն առանց քաշվելու ուշադիր զննեց փեսացուին և անմիջապես սկսեց աղիողորմ լաց լինել այն աստիճան, որ փեսացուն անգամ շփոթվեց:
Փեսացուի միակ արժանիքն այդ պահին ըստ հարսնացուի` նրա գեղեցիկ աչքերն ու երկար թարթիչներն էին, ու շրթունքների ձևը, մինչդեռ տղայի քիթը սարսափելի մեծության էր:
ԶԱԳՍ-ից դուրս գալուց հետո նորապսակներն ուղևորվեցին փեսայի տուն, որտեղ ևս երկու օր հարսանիք արեցին: Երրորդ օրը կայացավ նրանց ամունական առաջին գիշերը, ավելի ճիշտ, այն կկայանար, եթե հարսնացուն չքներ:
Վերջինս արթնացավ ամուսնության 4-րդ օրը` վաղ առավոտյան: Չհասկանալով, թե ինչ է կատարվում նա արթնացրեց բազմոցին քնած փեսացուին:

10 րոպե լռելուց հետո փեսան հարսնացուի գլխից հանեց քողն ամրացնող քորոցը, դրանով պատռեց մատը և մի քանի կաթիլ արյուն թափեց սավանին` իբրև ապացույց ամուսնական առաջին գիշերվա կայացման և աղջկա մաքրության:
Հարսնացուն ամուսնու արարքից պարզապես շոկի մեջ էր հայտնվել:
Սակայն մի քանի օր անց նրանց ուղարկեցին իրենց առանձնատանն ապրելու: Համատեղ կյանքի առաջին մի քանի օրերը նրանք դարձյալ չէին շփվում միմյանց հետ, բայց հետո աստիճանաբար սկսեցին և միասին խոսել, և ուտել, և քնել:
Մեկ տարի անց զույգն ունեցավ աղջիկ, իսկ հետո ևս երկու որդի: Նրանք արդեն ամուսնացած են վեցը տարի:

Երբեմնի չարացած և ծնողների որոշումից զայրացած աղջիկը շատ երջանիկ է, քանի որ շատ է սիրում ամուսնուն և իր զավակներին:
Սեփական հարսանիքի մասին նրանք ծիծաղով են հիշում, իսկ աղջիկը երբեմն ամաչում է ժամանակին թույլ տված իր հիմար պահվածքի համար:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Good-Info.am-ը: