Արևմուտքի նախերգանքն ու Հայաստանը

«Ադրբեջանական լվացքատուն» հետաքննության նոր տվյալները, ի դեմս այլ մանրամասների, վկայում են նաև, որ Հունգարիան հայ սպա Գուրգեն Մարգարյանին կացնահարած ոճրագործ Ռամիլ Սաֆարովին Ադրբեջանին վաճառել է 7 մլն դոլարի դիմաց:

Ըստ այդ տվյալների՝ 2012–ի հենց այն նույն ժամանակահատվածում, երբ Հունգարիան Ադրբեջանին է արտահանձնել Ռամիլ Սաֆարովին, ավելի քան 7 մլն դոլար է փոխանցվել հունգարական MKB բանկում ադրբեջանցի քաղաքական գործչի որդու անունով բացված հաշվին: Բացված հաշիվը կապված է եղել օֆշորային մի ընկերության հետ, որը սերտ կապերի մեջ է եղել Ադրբեջանի կառավարության հետ:

Միջազգային և անվտանգության հարցերի հայկական ինստիտուտի նախագահ, քաղաքագետ Ստեփան Սաֆարյանը նկատեց, որ Արևմուտքի համբերության բաժակն արդեն լցվել է:

«Տարիների ընթացքում Ադրբեջանը հրաժարվում է կատարել միջազգային իր պարտավորությունները բոլոր առումներով: Հաշվի առնելով այդ փաստն՝ Արևմուտքն արդեն ստիպված է անցնել անուղղակի արշավների: Սա խոսում է ընդհանուր մի հանգամանքի մասին՝ Ալիևը և իր ռեժիմն արդեն լցրել են Արևմուտքի համբերության բաժակը: Սա կարող ենք համարել լուրջ նախազգուշացում Ալիևին: Իհարկե, պաշտոնական մակարդակով որևէ երկիր պատժամիջոցներ չի կիրառել Ադրբեջանի նկատմամբ, բայց սա կարող է լինել այն մթնոլորտի նախերգանքը, որը ստեղծվում և խտանում է Ադրբեջանի շուրջ»,– Past.am–ի հետ զրույցում ասաց Ստեփան Սաֆարյանը:

Նրա խոսքով՝ այս ժամանակահատվածում տեսնում ենք, որ թե՛ իսրայելական, թե՛ անգլիական, և թե՛ միջազգային հեղինակավոր կազմակերպությունների զեկույցներում բացահայտվում են Ալիևի և իր ընտանիքի կոռումպացվածության փաստերը:

«Դրանցից մեկն էլ Ռամիլ Սաֆարովի արտահանձնման շրջանում 7 միլիոն ԱՄՆ դոլարի փոխանցումն է Հունգարիա: Այն ժամանակ էլ կային զրույցներ, որ Ադրբեջանը խոստացել է խոշոր ներդրումներ կատարել Հունգարիայում, ինչի դիմաց Օրբանն իբրև թե համաձայնել էր Ռամիլ Սաֆարովին Ադրբեջան արտահանձնել: Բայց այժմ ակնհայտ է դառնում, որ բացի ներդրումներ կատարելուց, մենք գործ ունենք նաև փրկագնի վճարի հետ: Մենք հետևում ենք ադրբեջանական ԶԼՄ–ներին: Հետաքննող ընկերություններին և իրավապաշտպաններին ֆինանսավորող Սորոսի, «The Guardian» –ի և մյուսների բացահայտումներն ու հրապարակումներն Ադրբեջանը փորձում է ներկայացնել այնպես, թե դրանք արվում են հայկական լոբբիի ճնշման տակ: Այնուամենայնիվ, չպետք է խուսափել սրանից: Կարծում եմ՝ Ռամիլ Սաֆարովի դեպքը պետք է նոր լույսի ներքո ներկայացվի»,–ասաց մեր զրուցակիցը՝ նկատելով, որ այս խնդիրը պետք է եվրոպական կառույցների քննարկման առարկան դառնա:

«Հայաստանն այդ հարցը պետք է պաշտոնապես օրակարգ մտցնի և բացատրություններ պահանջի Հունգարիայից և այն քաղաքական գործիչներից, որոնք ներգրավված են եղել Ադրբեջանի խավիարային դիվանագիտության մեջ: Գոնե այս մասով Հայաստանը պետք է հիմնավորի իր կողմից ներկայացվող պահանջները Եվրոպական արդարադատության և այլ կտրվածքներով»,– նշեց քաղաքագետը:

Գուրգեն Մարգարյանի գործով 2016–ի հունվարին ՄԻԵԴ–ում սկսվեց գործընթացը:

ՆրահարազատներիշահերըներկայացնողփաստաբանՆազելիՎարդանյանիկարծիքով՝Սաֆարովինվաճառելուվերաբերյալհրապարակվածնիրավականդաշտումառանձնապեսազդեցությունչիունենա:

«Բայց չի բացառվում, որ բարոյական առումով ազդեցություն կունենա, ինչը կարող են հաշվի առնել նաև դատավորները: Որ գումար են վճարել նրա արտահանձնման համար, դա փաստ է, ինչն այն ժամանակ էլ էր ակնհայտ: Տարիներ առաջ պարտատոմսերի մասին էր խոսվում՝ ասում էին, որ Ադրբեջանը խոստացել է 3 մլրդ եվրոյի պարտատոմս գնել Հունգարիայից: Մեծ հաշվով այս խոսակցությունները միշտ էլ եղել են և այն, որ առանց գումարի չէին արտահանձնի, փաստ էր»,– նկատեց Նազելի Վարդանյանը:

Ինչ վերաբերում է ՄԻԵԴ–ում գործի ընթացքին, Նազելի Վարդանյանը նկատեց. «Մեր փաստերը ՄԻԵԴ–ում այնքան ուժեղ են, որ առանց դրա էլ պարզ է դառնում՝ արտահանձնումն օրենքի խախտումներով է արվել, և Հունգարիան օրենքը խախտել է: Իսկ Ադրբեջանի նախագահը հենց իր ստորագրած հրամանագիրն է խախտել: Ադրբեջանում ներման մասին հրամանագիր կա, որի համաձայն՝ ցմահ բանտարկյալին կարող է ներում շնորհվել միայն այն դեպքում, երբ ցմահ ազատազրկումը փոխվի 20 տարի ազատազրկման: Անգամ նշված փոփոխության դեպքում բանտարկյալին ներում կարող է շնորհվել միայն այն ժամանակ, եթե նա 10 տարի կրել է իր պատիժը: Իսկ Սաֆարովն ընդամենը 8 տարի է ազատազրկված եղել»:

Նազելի Վարդանյանը ՄԻԵԴ–ի որոշման առումով լավատեսորեն է տրամադրված:

«Հիմա կոմունիկացիայի փուլն ավարտվել է: Կարծում եմ՝մինչև տարեվերջ կամ մյուս տարվա սկզբին մենք ՄԻԵԴ–ի որոշումը կունենանք: Որոշման առումով կանխատեսումներ անելը դժվար է: Իրականում ամեն ինչ կարող է լինել՝ հնարավոր է նույնիսկ ՄԻԵԴ–ի վրա ինչ–որ քաղաքական ազդեցություններ լինեն: Բայց ես միշտ դրական եմ տրամադրված, գիտեմ, որ մենք ճիշտ ենք: Ադրբեջանը և Հունգարիան օրենսդրության և կոնվենցիայի մի քանի խախտումներ են թույլ տվել: Եթե ամեն ինչ ըստ օրենքի արվի, պետք է որ դրական որոշում ունենանք»,– եզրափակեց փաստաբանը:

 

Աննա Բադալյան