Բնական է, որ Հայաստանի ռազմական բյուջեն աճում է, քանի որ ունենք իրեն շատ ագրեսիվ պահող հարևան. ռազմական փորձագետ

Razm.info մասնագիտական կայքի համակարգող, ռազմական փորձագետ Կարեն Վրթանեսյանի խոսքով՝ ամբողջ աշխարհում է, որ ռազմական ոլորտի բյուջեն ձևավորում են ըստ առաջնահերթությունների, ըստ մարտահրավերների: 

Նա Tert.am-ի հետ զրույցում նկատեց, որ 2018 թվականին ռազմական ոլորտին հատկացվող բյուջեն բավականին շատ է նախորդ տարվանի համեմատ:

«Մենք գիտենք մեր մարտահրավերների մասին: Բնական է, որ Հայաստանի ռազմական բյուջեն աճում է, քանի որ ունենք անընդհատ սպառազինվող, շատ ագրեսիվ իրեն պահող հարևան: Հաշվի առնելով Ադրբեջանի ծախսերը, Ադրբեջանի՝ ծանր սպառազինության անընդհատ գնումները՝ մենք պետք է փորձենք հնարավորինս արդյունավետ ձևով նրանից հետ չմնալ»,- ասաց նա:

Հիշեցնենք՝ սեպտեմբերի 28-ին կառավարությունը հաստատել է 2018-ի պետական բյուջեի նախագիծը, որը մինչև հոկտեմբերի 1-ը ուղարկվելու է Ազգային ժողով: Եկող տարվա բյուջեով նախատեսվում է կտրուկ՝ 37 միլիարդ դրամով ավելացնել պաշտպանությանն ուղղված ծախսերը, որոնք հաջորդ տարի կկազմեն 246.8 միլիարդ դրամ կամ ավելի քան 514 միլիոն դոլար, նախորդ տարի պետբյուջեով այդ ոլորտին հատկացվել էր 209,8 մլրդ դրամ:

Կարեն Վրթանեսյանի կարծիքով՝ բյուջեն նախատեսված է՝ սկսած սպայական կազմի աշխատավարձերը վճարելու գումարից, վերջացրած առօրյա պատվերների համար անհրաժեշտ գումարներից: Նա նաև նկատեց, որ պետք է ֆինանսներ հատկացվեն ռազմական ենթակառուցվածքները վերականգնելու համար:

«Ապրիլյան պատերազմից հետո մեծ ոգևորությամբ լուսաբանվում էր, թե ինչպես են կահավորվել դիրքերը, նոր սարքավորումներ են ավելացել և այլն: Բայց պետք է միշտ հիշել, որ այդ սարքավորումներն անընդհատ պետք է վերանորոգել, թարմացնել և այլն: Այսինքն՝ այդ բոլոր ծախսերը կան և միշտ էլ լինելու են»,- ասաց նա:

Նրա խոսքով՝ բավականին կմեծանան բյուջեի հատկացումները ռազմական ոլորտի ուսումնասիրության համար, որին պետք է հետևի Հայաստանում ռազմարդյունաբերությամբ զբաղվելը:

Հարցին, թե չի՞ կարծում, որ բյուջեն նախատեսելիս նաև պետք է հաշվի առնել սպայական կազմի աշխատավարձերի բարձրացման հարցը, շատերը լքում են ծառայությունը նաև աշխատավարձի ցածր լինելու և տարիներ շարունակ այն չբարձրանալու պատճառով, Կարեն Վրթանեսյանը դժվարացավ պատասխանել՝ վիճակագրական տվյալներին ծանոթ չլինելու պատճառով:

«Մենք ունենք նաև դեմոգրաֆիական խնդիր, չգիտեմ՝ աշխատավարձերը բարձրացրե՞լ են, երբ և ինչպես, բայց գիտենք, որ տարիների ընթացում գնաճ է լինում, ծախսերը շատանում են, և ժամանակ առ ժամանակ այդ աշխատավարձերը պետք է ինդեքսավորվեն»,-ասաց նա՝ նշելով, որ իհարկե, նման բաները հաշվի առնվում են բյուջեն նախատեսելիս:

Կարեն Վրթանեսյանի խոսքով՝ բյուջեից ռազմական ոլորտին տրամադրվող գումարներն իրենց արդյունավետությունը ցույց են տվել. դրա ապացույցը, ըստ նրա, սահմանին հարաբերական անդորրն է: 

«Դա նշանակում է, որ կա ինչ-որ բալանս, կա հավասարակշռություն: Հակառակ դեպքում՝ Ադրբեջանն առիթը չէր կորցնի ինչ-որ ռազմական արկածախնդրության դիմելու: Քանի դեռ այդ բալանսը պահպանվում է, կարող ենք ասել, որ այդ գումարներն աշխատում են»,- ասաց նա:

Պատասխանելով այն դիտարկմանը, որ այս տարի Ադրբեջանն իր ռազմական բյուջեն կրճատել էր, իսկ Հայաստանը բարձրացնում է, մենք պետք է համեմատություններ անե՞նք, նա պատասխանեց․ «Իրականում այդ հասարակ թվաբանությունը մի փոքր սխալ է, որովհետև հաշվի պետք է առնել ոչ թե մեր բյուջեն նրանց հետ, կամ տանկերի քանակը և այլն, այլ պետք է հաշվի առնել բազմակի գործոններ՝ սկսած ռելիեֆից, վերջացրած գուցե նաև քաղաքական գործոններով: Զուտ թվաբանությունը սխալ մոտեցում է»,- ասաց նա: