Կրոնական, ազգային ու սեռական փոքրամասնությունների կողքին «Ելքի՞ն» ներառել

Երեկ Ազգային ժողովի կողմից մերժվեց «Ելք» խմբակցության կողմից առաջ քաշված երկու նախագիծ, որոնցից մեկը վերաբերում էր «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց պահելու մասին» ՀՀ օրենքում փոփոխություն կատարելուն:

Պատնամավորներն այս նախագծով առաջարկում էին վերանայել օրենքը, որի 48–րդ հոդվածի երկրորդ մասով ասվում է, որ առանց հատուկ թույլտվության ձերբակալվածներին և կալանավորվածներին պահելու վայր անարգել մուտքի և ելքի իրավունք ունեցողների ցանկի մեջ են մտնում պատգամավորները: Խնդիրն այն է, որ այս դրույթը շատ դեպքերում չի գործում, քանի որ պատգամավորների մուտքի իրավունքի սահմանափակում է լինում, երբ նախաքննության մարմնի կողմից արգելվում են կալանավորի կամ ձերբակալված անձի հետ տեսակցությունները:

«Ելքի» նախագծերի մերժումը խտրական վերաբերմունք գնահատեց քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանը:

– Այո, խտրականություն է: Բայց կարող են դիմել հասարակական կազմակերպությունների՝ իրենց իրավունքները պաշտպանելու համար: Կրոնական, ազգային ու սեռական փոքրամասնությունների ցուցակում կարելի է նաև քաղաքական փոքրամասնություններին ներառել, և իրենց իրավունքները պաշտպանել ըստ եվրոպական ստանդարտների: «Ելքի» պատգամավորներին պետք է ներառել նման փոքրամասնությունների ցուցակում:

– Միակ տարբերակը հկ–ներին դիմե՞լն է: Միգուցե այլ տարբերակ էլ կա, գուցե հկ–ներին դիմելը չաշխատի:

– Շատ դեպքերում աշխատում է, ուղղակի այն տարբերությամբ, որ իրենք նյութական ապահովություն ունեն, սակայն իրավական խորհրդատվության կարիք, ինձ թվում է, կունենան: Կարող են հանգիստ դիմել:

Բացի այդ, իրենք խոստացել էին իրենց ձայն տված 126 հազար մարդկանց իրավունքները պաշտպանել: Բնականաբար, իրենք իրենց խոստումը չեն կատարում, և 126 հազար մարդու իրավունքները չեն կարողանում պաշտպանել: Այնպես որ, իրենց նույնպես կարելի է պատասխանատվության ենթարկել: Մարդիկ կարող են դատարան դիմել:

Իրենց ձայն տված մարդկանց համար ասել են, որ ընտրություններից հետո իրենց համար աշխատելու են: Փաստորեն իրենք իրենց խոստումը չեն կատարում և այդ մարդկանց համար չեն կարողանում աշխատել:

– Բանն էլ հենց այն է, որ նրանց առաջարկած ծրագրերն ու նախագծերը գուցեև ժողովրդի շահերից են, բայց ոչ՝ իշխանության: Եվ հենց փոքրամասնություն լինելու պատճառով են հետ մղվում:

– Կարևոր չէ, իրենց նախընտրական խոսքում եղել է, որ ելք կա, հիմա ստացվում է՝ ելք չկա: Սուտ խոսելու համար պատասխանատվության պիտի ենթարկվեն:

– Բայց չէ՞ որ նրանք փորձեր անում են իրենց նախագծերը առաջ տանելու:

– Գիտեք ինչ, կյանքը շատ կոնկրետ է և փորձերով չի լինում: Մեկը կարող է ասել՝ ես փորձում եմ աշխատանք գտնել, աշխատանք չեմ գտնում, հիմա ընտանիքը սոված է, ի՞նչ անի: Կամ մեկն ասում է՝ ես փորձում եմ լավ բաներ անել մարդկանց համար: Էհ, յուրաքանչյուր մարդ էլ փորձում է: Բայց նրանք կոնկրետ խոստում են տվել, որոշ մարդիկ էլ հավատացել են և իրենց 10 հազար դրամից զրկվել: Զոհողության են գնացել: Հիմա պետք է բավարարել էդ մարդկանց կարիքները: Թե ինչպես կանեն, դա արդեն իրենց գործն է:

Եթե հետևենք Դանիելյանի խոսքերին՝ ապա այսօր ամբողջ ազգը պետք է դատական քաշքշուկների մեջ լինի, քանի որ բոլոր քաղաքական ուժերն էլ իրենց նախընտրական ծրագրերի մի մասն են միայն ի կատար ածել:

ՔՐԻՍՏԻՆԱ ՏԵՐ–ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ