Ալեքսանդր Մարկարով. «Հայաստանը փորձում է հանդես գալ որպես ռացիոնալ գործընկեր»

Վերջին շրջանում բավականին մեծ դժգոհությունների ալիք էր բարձրացել այն հարցի շուրջ, թե Հայաստան–ԵՄ համապարփակ և ընդլայնված գործընկերության շրջանակային համաձայնագիրը ԵՄ հանձնաժողովի կողմից ոչ բոլոր լեզուներով է թարգմանվել: Նախնական վարկածով խոսքը երեք երկրի մասին էր: «Լավատեղյակներն» ասում էին, որ այդ երեք երկրների անունները գաղտնի է պահվում, որպեսզի հայաստանյան ներքաղաքական կյանքում լրացուցիչ լարվածություն չստեղծվի:

Մեկ այլ վարկածի համաձայն, գաղտնի պահվող երեք երկրներն իբրև թե ադրբեջանամետ են և ամեն ինչ անելու են, որ համաձայնագրի ստորագրման հարցը տապալվի: Այս և նման տեղեկությունները արևմտամետ քաղաքագետներն այնքան լուրջ տոնով էին ասում, որ քիչ էր մնում հավատայինք, որ իսկապես Ադրբեջանն այնքան ամենակարող է և այնքան երկար ձեռքեր ունի, որ իր խավիարային դիվանագիտությամբ ու նավթադոլարներով կարող է նույնիսկ նման լուրջ փաստաթղթի ստորագրման հարցին միջամտել ու այն տապալել: Մի քանի օր այս հարցը չէր իջնում հայաստանյան լրահոսի թոփ թեմաներից, բայց այդպես էլ պարզ չդարձավ, թե որոնք էին այն երեք երկրները, որոնք իբր թե ադրբեջանական հորդորով կարող էին տապալել համաձայնագրի ստորագրման հարցն ու գոհացնել Ադրբեջանին:

Հետո պարզվեց, որ իրականում համաձայնագիրը թարգմանվել է Եվրամիության անդամ բոլոր երկրների պաշտոնական լեզուներով, բացի իռլանդերենից, ինչը նորմալ է և չի կարող որևէ խոչընդոտ հանդիսանալ վավերացման համար: Հետո նաև պարզ դարձավ, որ փաստաթղթի թարգմանություններն արվել են ոչ թե շահագրգիռ երկրների կողմից, այլ՝ Եվրահանձնաժողովի, իսկ Իռլանդական իշխանությունների հետ ավելի վաղ ձեռք բերված համաձայնության արդյունքում, ներկայում ոչ բոլոր փաստաթղթերն են թարգմանվում իռլանդերեն: Այս «եթե՝ ապա»–ների պարզաբանումը, սակայն, դեռ չի ավարտվի այնքան ժամանակ, քանի դեռ այն չի ստորագրվել, իսկ նրանք, ովքեր, այնուամենայնիվ, կասկածանքով են վերաբերում նման փաստաթղթի ստորագրմանը, կփորձեն լարվածության մեջ պահել հասարակությանը մինչև ստորագրման պահի ավարտը: Ու թեև ԱԳՆ փոխնախագահ Կարեն Նազարյանը լրատվամիջոցի հարցին ի պատասխան, տեղեկացրել է, որ նույնիսկ, եթե ԵՄ անդամ որևէ երկրի կողմից փաստաթուղթը չվավերացվի, ապա այն ամեն դեպքում կմտնի ժամանակավոր կիրառության մեջ, բայց, ամենայն հավանականությամբ, ընդդիմախոսների համար դա էլ բավարար չի լինի նոր մերժողական վարկածներ շրջանառության մեջ ներդնելու համար:
Քաղաքագետ Ալեքսանդր Մարկարովը «Փաստի» հետ զրույցում նշեց, որ ամենակարևոր հարցն այն է, որ թե՛ Հայաստանը, թե՛ Եվրամիությունը սկսեցին և բավականին հաջող շարունակեցին փոխհարաբերությունները, ինչը խոսում է այն մասին, որ գործընթացը կավարտվի փաստաթղթի ստորագրմամբ: Կարևոր հանգամանք է նաև այն, որ Հայաստանը, պահպանելով իր արտաքին քաղաքական հիմնական ուղեգիծը, փորձում է ակտիվացնել նաև հարաբերությունները եվրոպական ընտանիքի հետ: Եվ այս ֆոնի վրա, կստորագրվի՞, թե չի ստորագրվի համաձայնագիրը հարցը շատ պարզ է: Եվ այստեղ երկու կարծիք լինել չի կարող, քանի որ երկու կողմերն էլ այս հարցում ցուցաբերում են բավականին մեծ ակտիվություն:

«Համաձայնագիրը կստորագրվի նոյեմբերի 24–ին, թե 26–ին, սկզբունքորեն դա չի կարևորը, այլ այն, որ այս քայլով Հայաստանը փորձում է բարելավել իր համագործակցային հնարավորությունները և հանդես գալ որպես ռացիոնալ գործընկեր: Սա նաև խոսում է այն մասին, որ Հայաստանը մոտ է այն արժեքներին, որն այսօր առկա է ներկա քաղաքակիրթ աշխարհում»,– ասաց Ա. Մարկարովը:

«Փաստ»