Գուրգեն Եղիազարյան. «Պատ չեն շարելու, բայց հարկ եղած դեպքում զորք են կանգնեցնելու երկաթգծի ողջ երկայնքով»

Պարզվում է, որ Երևան–Թբիլիսի երկաթգիծը գործում է 30% ծանրաբեռնվածությամբ և իրականում չի կարողանում մեծացնել իր ծառայությունների պահանջարկը, քանի որ այդ ճանապարհով Հայաստան ներկրվող բեռները ստուգվում են ադրբեջանական կողմի ներկայացուցիչների կողմից:

Դա լրջագույն խոչընդոտներ է առաջացնում Հայաստանի առանց այն էլ թույլ զարգացած տնտեսության համար, «Փաստի» հետ զրույցում ասաց Գուրգեն Եղիազարյանը:Անդրադառնալով օրերս Բաքու–Թբիլիսի–Կարս երկաթգծի միջոցով Հայաստանի հանդեպ վարվող քաղաքականության մասին, նա նաև տեսակետ հայտնեց, որ վտանգը միայն այն չէ, որ երկաթգիծը շրջանցել է մեր երկիրը, այլ, որ պայմանագրում թուրքական կողմը նախատեսել է հարկ եղած դեպքում երկաթգծի ողջ երկայնքով պահպանել երկաթգծի անվտանգությունը:

«Պատ չեն շարելու, բայց հարկ եղած դեպքում զորք են կանգնեցնելու երկաթգծի ողջ երկայնքով, ինչը նշանակում է, որ Հայաստանի շուրջ «պատնեշ» են կառուցելու Վրաստանի հողի վրա: Եվ այս խայտառակությունը սկսվեց «Մետաքսի ճանապարհով», որի նպատակը մեկն է՝ Հայաստանն ամեն գնով պահել շրջափակման մեջ: Այդ օղակը գնալով սեղմվում է, և այս պայմաններում, եթե երկիրը ճանապարհներ չունի, չի կարող զարգանալ: Հայաստանը վերջին 20 տարիների ընթացքում մնացել է ամեն ինչից դուրս: Ճանապարհներ են բացվում, որոնք շրջանցում են Հայաստանը, այսինքն, մենք մնացել ենք միայն ինքնաթիռի հույսին»,– ասաց Գ. Եղիազարյանը:

Հետաքրքիր մի դիտարկում ևս: Բանախոսի խոսքով՝ Հայաստան ներկրվող հիմնական բեռները մտնում են երկիր ոչ թե Բավրայի ճանապարհով, այլ հարավային անցակետով, որպեսզի Բորժոմի–Բավրա–Գյումրի ճանապարհը չակտիվանա, ենթակառուցվածքներ չստեղծվեն և Ջավախքի հայերը չկարողանան աշխուժանալ:

«Նրանք նույնիսկ դա են հաշվել, իսկ չակերտների մեջ ասած՝ մերոնք ի՞նչ են մտածում: Մինչև այսօր դեռ մտածում են միայն սեփականաշնորհման մասին: Իրենց պետք է՞, որ մտածեն, թե երկիրը մնում է առանց ճանապարհների: Հայաստանն այսպես երկար դիմանալ չի կարող, քանի որ արդեն արնաքամ է լինում»,– ասաց Գ. Եղիազարյանը:
Նրա կարծիքով՝ ելքը միակն է՝ ապրիլ ամսին սպասվող իշխանափոխությունը, քանի որ մարդը, ով վերջին տասը տարիների ընթացքում պետք է այս ամենի մասին մտածեր՝ չի մտածում: Իսկ մոտ ապագայում երկրի ղեկավարությունը նրա կողմից կրկին ստանձնելու դեպքում, Հայաստանը դարձյալ կմնա ճահճի մեջ և կրկին՝ խաղից դուրս վիճակում:

«Եվ այս ամեն ինչին մենք ականատես ենք լինում մեր անգործության պատճառով:Ավելին, հիմա էլ նվեր ենք ստացել, որ թուրքերը կարող են պետք եղած ժամանակ զենքով, ողջ հայ–վրացական սահմանի երկայնքով փակել Հայաստանից դեպի հյուսիս տանող ճանապարհը»,– ասաց քաղաքական գործիչը:

Նա նաև հավելեց, որ հնարավոր չէ անվերջ, ամեն ինչ, այդ թվում նաև ճանապարհները տանուլ տալ, ինչը նաև կյանքի ճանապարհ է Հայաստանի համար: Կան նաև Սև ծովը մեր առջև բացելու ճանապարհները, բայց Գ.Եղիազարյանի կարծիքով իշխանությունները նույնիսկ այս ամենի մասին մտածելու ժամանակ չունեն, քանի որ մինչ օրս միայն զբաղված են եղածը սեփականաշնորհելով:

«Մենք խեղդվում ենք առանց ճանապարհների, քանի որ ցանկացած երկրի համար դրանք թթվածնային խողովակներ են, բայց Հայաստանի դեպքում մեկը մյուսի հետևից փակվում են, ինչն ընդհանրապես որևէ մեկին չի հետաքրքրում: Կան նաև փակվող ճանապարհները բացելու ուղիները: Եվ պետք է օգտվել միջազգային իրավունքներից, ոչ թե չտեսնելու տալ այն իրական վտանգները, որոնք մեկը մյուսի հետևից կախվում են մեր գլխին»,– ասաց Գ. Եղիազարյանը:

Արմինե Գրիգորյան