«Իջևանի գինու և կոնյակի գործարանի» մրցակիցների անմաքուր խաղը չի խանգարում գործարանի հաջողություններին

Past.am-ի  հյուրն է «Իջևանի գինու, կոնյակի գործարանի» տնօրեն Ատոմ Եգորյանը

– Պարո՛ն Եգորյան, «Իջևանի գինու, կոնյակի գործարան»–ի «Սարգոն» գինու անվանումը քննադատության էր արժանացել: Նշվել էր, թե գինին անվանել եք պատմությանը հայտնի բռնակալի անունով, ով ավերիչ արշավանքներ է իրականացրել դեպի Հայկական Լեռնաշխարհ: Ի՞նչ սկզբունքով եք ընտրել անունը:

– Այն, որ Սարգոն երկրորդ թագավորը Հայաստանի հանդեպ դրական ու լավ քայլեր չի արել, այստեղ որևէ հարց չի կարող լինել: Բայց մենք իրեն չենք գնահատել որպես բռնապետ կամ բռնակալ: Մենք նրան գնահատել ենք որպես գինեգործությունը սիրող և գնահատող պատմական կերպար: Պատմական արձանագրություններ կան, համաձայն որոնց՝ Սարգոն երկրորդ թագավորը, մտնելով Հայաստան, առաջին հերթին Հայաստանից վերցրել է գինեգործությունը: 

Վանի խաղողի այգիների մասին Ասորեստանի թագավոր Սարգոն երկրորդը հիշատակում է՝ «Խաղողը թափվում էր անձրևի նման, իսկ գինին հոսում էր քանց գետի ջուր»: Գինու պիտակավորման վրա հենց այս բառերն են գրված: Այսինքն՝ հենց այս հանգամանքն է կարևորվել, և ոչ թե նրա՝ բռնակալ լինելու փաստը: Գինեգործությունը փաստացի Հայաստանից է վերցվել: Ասորեստանում գինեգործություն չի եղել և Հայաստանից գինեգործներ, ինչպես նաև հայկական խաղողի տեսակներ են տարել այդ ուղղությունը զարգացնելու համար: 

Բացի այդ՝ կոնկրետ շահարկում են նաև այն հանգամանքը, թե ինչո՞ւ է գինին ասորի թագավորի անունով կոչվել: Եթե տեղյակ չեն, ասեմ, որ ասորիներն առաջին հերթին մեր եղբայրներն են, Հայաստանում կա ասորական համայնք: Նրանք մեր երկրում բավականին մեծ դեր և ներդրում են ունեցել: Ասորիներն իրենց հերոսական մասնակցությունն են ունեցել Արցախյան ազատամարտի ժամանակ: Մեծ է նրանց դերը նաև մեր մշակութային կյանքում: Մենք նաև ազգությամբ ասորի ՀՀ վաստակավոր արտիստ ունենք՝ Ռազմիկ Խոսրոևը: Այս ֆոնին մի քիչ չեմ հասկանում մարդկանց այդ շեշտադրումը: Ասորիներին թուրքի հետ համեմատելն ընդամենը տգիտություն է՝ նրանք արիական ցեղի ներկայացուցիչ են: 

Սարգոն անունը շահարկել ու քամահրանքով առաջարկել, թե կարող ենք նաև թուրքի փաշաների անուններ դնել, ոչ այլ ինչ է, քան նախանձի արդյունք: Հետո, բոլորիս էլ պարզ է, որ սա մրցակիցների կեղտոտ խաղն է: Անցած տարվա տվյալներով հրապարակումները նորից շրջանառության մեջ են դրել ու տարածել: Բայց գիտեք՝ մեզ համար սա նույնիսկ լավ է: Ես ինձ հաղթանակած եմ համարում: Եթե «Իջևանի գինու, կոնյակի գործարան»–ի վերաբերյալ արդեն նման անարժան քայլեր են անում, նշանակում է՝ մենք առաջ ենք գնացել:

Այս տարի սոցիոլոգիական հարցումների արդյունքում «Համազգային վստահություն» մրցանակաբաշխությանը մեր «Սարգոն» գինին և «Նեմրութ» կոնյակն արժանացել են «Տարվա գինի և տարվա կոնյակ» անվանակոչմանը: Պարզ է, որ մրցակիցների համար այդ փաստն այդքան էլ հաճելի չէ: Փորձում են անցած տարվա հին նյութերով ինչ–որ բաներ ցույց տալ: Բայց սա մեզ չի խանգարում՝ մենք մեր ճանապարհը գիտենք, ոնց սկսել ենք, այնպես էլ առաջ ենք շարժվելու: Մարդիկ հետ են մնացել, ուրիշ միջոց չունեն ու ստիպված ընտրել են ուրիշներին նման ծիծաղելի ձևով վարկաբեկելու ճանապարհը: Չեն կարող գինու որակը բարձրացնել, չեն կարող բարեխղճության սահմաններում այնպես անել, որ իրենց ապրանքը ճանաչվի ու դրա համար նման քայլերի են դիմում: Ռուսը մի լավ խոսք ունի՝ «А судьи кто?»:

Ես ընդունում եմ, որ Սամվել Կարապետյանը շատ գրագետ և խելացի մարդ է (Հուշարձանագետ Ս. Կարապետյանը նախորդ տարի իր էջում գրել էր. «Այժմ ի փառս հայոց Հայրենիքի ավերիչի` Իջևանում արտադրված գինին կոչել են «Սարգոն»,– խմբ.): Խոսքն այստեղ Ս. Կարապետյանի մասին չէ, ով հուշարձանագետ է ու շատ լավ գիտի պատմությունը: Խոսքն այն մասին է, որ նախորդ տարի նրա կողմից արված հրապարակումը մի շարք մարդկանց ինչ–որ «եզրակացություններ» անելու պատճառ է դարձել: Ի դեպ՝ հատկապես այն մարդիկ են շահարկել գինու անունը, որոնք ընդհանրապես ոչ պատմությանն են տեղյակ, ոչ էլ հասկանում են, թե ինչ է հայրենասիրությունը: Վստահ եմ, որ իրենցից շատ շատերն այսօր մտնում են Հայաստանի առևտրի կենտրոններ, գնում են թուրքական շորեր ու գովում, թե թուրքական արտադրանքը լավն է ու բարձր որակ ունի: Գնում են, զարգացնում Թուրքիայի տնտեսությունն ու այդ մասին ընդհանրապես չեն մտածում: Իսկ «Սարգոնն» ընդամենը հայկական գինու անուն է: Այն ամբողջ աշխարհում որպես հայկական գինի է ներկայանում: Թե՛ «Սարգոն»–ը, թե՛ մեր մյուս արտադրանքները պատրաստվում են միայն հայկական խաղողի տեսակներով: Մեր նպատակը միայն հայկական տնտեսությունը զարգացնելն է՝ մեր գործարանում էլ միայն հայեր են աշխատում: 

– Իսկ այս տարի ի՞նչ արդյունքներ եք գրանցել թե՛ արտահանման, և թե՛ ներքին սպառման առումով:

– Ե՛վ ներքին և՛ արտաքին սպառման առումով մենք աճ ենք գրանցել: Գրանցված աճի թվերը չեմ ուզում ասել, որովհետև մրցակիցները նորից կարող է վախենան ու չկողմնորոշվեն՝ այս անգամ ի՞նչ քայլերի դիմել: Իսկ ավելի լուրջ՝ տարին դեռ չի ավարտվել և թվերը միայն տարին ամփոփելուց կարող ենք ասել: Մենք վստահ ենք ու ամեն ինչ անելու ենք, որ հաջորդ տարիներին նորից աճ գրանցենք:

– Ինչպե՞ս կգնահատեք հայկական կոնյակի իմիջն արտաքին շուկայում: Կար մտահոգություն, որ իմիջն ընկել է:

– Մենք էլ մտահոգություն ունենք, որովհետև արտադրելով կասկածելի ծագում ունեցող կոնյակներ՝ հայկական կոնյակի անունը գցում են: Մեր ընկերությունն, ամեն դեպքում, շուկայում ճանաչված է իր բարձր որակի արտադրանքով: Մտահոգությունը միայն այն է, որ ժամանակի ընթացքում արտաքին շուկայում հայկական կոնյակն իր անունն ու որակը չգցի: Եվ այդ հանգամանքն արդեն ստվեր կգցի ոչ թե կոնկրետ արտադրողների, այլ բոլորիս վրա:

– Վերջերս խոսվեց այն մասին, որ ռուսական շուկան խոչընդոտներ է ստեղծում հայ արտադրողների համար: Նման միտում տեսնո՞ւմ եք, և ինչպե՞ս եք գնահատում ԵՏՄ շուկայի հնարավորությունները: 

– Խոչընդոտներ չեմ տեսնում: Այո, որոշակի հետազոտական միջոցներ կան, որոնք թույլ չեն տալիս, որ վերոնշյալ տարօրինակ ծագման կոնյակները դուրս գան ռուսական շուկա: Եթե ինչ–որ մեկը դա խոչընդոտ է համարում, ապա ես՝ ոչ: Իսկ ԵՏՄ շուկան հետզհետե ավելի ու ավելի է հեշտացնում մեր աշխատանքը: Այս պահին մենք օգտվում ենք այդ արտոնություններից: ՌԴ–ում մենք մեր ներկայացուցչությունն ունենք: Մեզ համար շատ հեշտ է ապրանքը տանել այնտեղ ու ներկայացնել գնորդին:

Աննա Բադալյան