Նույնիսկ թակարդում դրված պանրի համար են վճարում

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

 

Միամիտները միայն կհավատան այն բանին, որ համաշխարհային այս կամ այն կազմակերպությունը գիշեր–ցերեկ մտածում է այն մասին, թե ինչպես անի, որ աշխարհում պտտվող այս կամ այն վիրուսն այլևս մարդկանց կյանքը չխլի:

Բոլորն էլ գիտեն, որ միջազգային այս կամ այն կազմակերպությունը որոշակի առումով բիզնես նախագիծ է, որի մասին բոլորը, միաբերան սիրահոժար լռում են:

Փոխարենը մի շարք մարդասիրական տեսություններ են պետությունների վզին փաթաթում, միայն թե կարողանա իրենց հեռահար ծրագրերը կյանքի կոչել:

Ինչպես ժողովուրդն է ասում միայն մկան թակարդում դրվող պանիրն է անվճար լինում: Եվ նույնիսկ այս դեպքում, անգամ մուկն իր կյանքով է վճարում: Այնպես որ, համարենք, որ միջազգային կառույցների սիրահոժարության թեզը վաղուց «բացահայտված» է, մնում է հասկանալ, թե մեր պետական կառույցներին ինչն է այդքան գրավում, որ միջազգայինների ցանկացած առաջարկ առանց երկմտելու են ընդունում:

Ու եթե նախկինում հասարակական աղմուկը ալյուրը երկաթով և ֆոլաթթվող հարստացնելու մասին էր, ապա հիմա ընդվզումը պապիլոմա վիրուսի դեմ պատվաստմանն է վերաբերում: Եվ որքան ուժեղանում է գերատեսչական մասնագիտական ճնշումը հասարակության վրա, այնքան հասարակության հակահարվածի ուժն ավելի ու ավելի է մեծանում:

Եվ մի դեպքում աղմուկի պատճառը սխալ ներկայացվող վիճակագրությունն է, մյուս դեպքում բժիշկների երեխաների ցուցադրական պատվաստման արարողությունը, բայց միևնույն է, այդպես էլ չի հիմնավորվում, թե իրականում ինչու պետք է երեխաները այդ պատվաստումը ստանան 13 տարեկանում և եթե օրինակ՝ Աֆրիկայում կամ Հյուսիսային Իռլանդիայում համարվում է, որ այդ տարիքում առաջին սեռական հարաբերություն ունենալըն աղջիկների համար նորմալ է, ապա մեր օրենսդրությամբ 18 տարին չբոլորած աղջկա, նույնիսկ պաշտոնապես ամուսնությունը կարող է դատական գործ բացելու պատճառ հանդիսանալ:

Եվ ստացվում է, որ մեր իշխանություններն այնքան տարված են միջազգայինների «ուսումնասիրությունները» Հայաստանում ներդնելով, որ նույնիսկ այս պարզ տեղեկությունն են անտեսել: Եվ տարբեր գիտաժողովներում այս կամ այն երկրի ուսումնասիրության թվաբանությունը ներկայացնելով որպես իրողություն ու մեր կյանքի մի մաս, փորձում են հիմնավորել, թե իբր հենց 13 տարեկանն է աղջիկներին պապիլոմա վիրուսի դեմ պատվաստելու ամենաճիշտ և ամենաօպտիմալ ժամանակը:

Մի բան սակայն մոռանում են մեր հարգարժան չինովնիկները, որ ժողովուրդն այլևս առաջվանը չէ, որ ով ինչ «լապշա» կախի մարդկանց ականջներին՝ հավատան: Մարդիկ նույնպես բավականին տեղեկացված են ու թեկուզ բժշկի դիպլոմ չունեն ու չեն կարող խորքային մեկնաբանություններ հնչեցնել իրենց բացասական վերաբերմունքը հիմնավորելու համար, բայց շատերի գրագիտությունն այդքան ներում է հասկանալու, որ եթե միջազգայիններն անվճար պատրաստ են ինչ–որ բան «զոհաբերել» ապա դրա հետևում անպայման բավականին մութ ու հեռուն գնացող խորքային հաշվարկներ կան:

Այնպես որ միշտ չէ, որ միջազգային կառույցները ժողովրդի մասին են մտածում: Նրանք ավելի շատ սեփական գրպանի ու բիզնես շահի դարդն են: Այնպես որ, պետք չէ նրանց այդքան հավատալ, ինչ է, թե համաշխարհային կազմակերպություն են ու կարողանում են բավականին լավ հիմնավորված թեզեր հորինել ու հրապարակել: Նրանք նույն բիզնես շահերի սպասարկուներն են, միայն թե ամեն ինչ «փաթեթավորում» և «վաճառում» են առողջության պահպանմանն ուղղված ծրագրերի տակ:

 

Արմինե Գրիգորան