Այս պահին ամբողջովին չեմ կարող տրվել երաժշտությանը. ռեփեր Համոն՝ առաջիկա ծրագրերի, թատերական գործունեության և ընտանիքի մասին
ԼԱՅՖLife.panorama.am-ը գրում է.
Life.panorama.am-ի այսօրվա զրուցակիցն է ռեփեր, դերասան Համո Ադիյանը, ում հեռուսատդիտողը տեսել է «Բանակում» եւ «Քաղաքում» հեռուստասերիալներում: Երգիչ-դերասանը մեզ հետ զրույցում խոսել է թատերական գործունեության, որպես ռեփ կատարող իր պլանների, ընտանիքի եւ իր կյանքում ճակատագրական իրադարձության մասին:
-Համո, առաջինը կցանկանայի պատմեք, թե ինչո՞վ եք այս շրջանում զբաղված,առաջիկայում ի՞նչ ներկայացումներ են սպասվում:
- Հիմա զբաղված եմ մի պիեսի ներկայացման փորձերով. այս անգամ ներկայանում եմ որպես ռեժիսոր:
-Ձեզ չենք տեսնում էկրաններին, ինքներդ չե՞ք ցանկանում, թե հարմար առաջարկներչկան:
- Ես չորս տարի նկարվեցի «Բանակում» եւ «Քաղաքում» հեռուստասերիալներում, կարծում եմ, երկու տարի հանգիստը պետք էր նրա համար, որ վերականգնվեմ թատրոնում: Այս պահին զբաղվածությունս միայն թատրոնում է:
-Հիմա կինոոլորտը առհասարակ չի՞ հետաքրքրում, ինչպիսի՞ն է Ձեր վերաբերմունքըայսօրվա հայկական արտադրության գեղարվեստական ֆիլմերի նկատմամաբ:
- Ասեմ, որ այսօրվա հայկական կինոարտադրությունը եւ նրա սրընթած աճը ուրախացնում է: Իհարկե, շատ ուրախ եմ, որ արդեն ունենք մի քանի եւ կադրային, եւ ռեժիսորական առումով որակով աշխատանքներով ֆիլմեր: Կարծում եմ, մի քանի տարվա ընթացքում մենք կունենանք տարբեր ժանրերի որակով ֆիլմեր:
-Դուք ունեք Ձեր փաբը, բայց կարծես հրաժարվել եք երգել, թե՞ դա միայն այդպես թվումէ, քանի որ նոր տեսահոլովակներ չկան: Ի վերջո, ի՞նչն է պատճառը երգարվեստում Ձերլռության համար:
- Ես ստեղծագործում եմ, հավաքում եմ անհրաժեշտ նյութեր, գրում եմ, շուտով սինգլ եմ պատրաստում թողարկել, իսկ ասպարեզում անընդհատ լինելը պահանջում է գումարներ, որպեսզի նոր երգեր եւ տեսահոլովակներ թողարկել, միաժամանակ այդ ամենը անիմաստ եմ համարում, քանի որ այդ ամենը կոմերցիայի առումով իմաստ չունի, որովհետեւ ծախսված գումարները հետ չեն գալիս, իսկ դա էլ պայմանավորված է շուկայի բացակայությամբ: Այս պահին ամբողջովին չեմ կարող տրվել երաժշտությանը, բայց իհարկե, չեմ թողնի, որ ինձ մոռանան որպես ռեփ կատարող:
-Ընտանիք - վստահ եմ սա Ձեր ամենամեծ ձեռքբերումն է, հաջողվո՞ւմ է անհրաժեշտժամանակը տրամադրել փոքրիկներին եւ կնոջը:
- Ընտանիքը ամենակարեւոր մասն է կազմում իմ կյանքում: Իհարկե, աշխատանքը շատ է եւ թատրոնում, եւ փաբում, բայց ընտանիքի համար միշտ ժամանակ կա:
-Համո, հետաքրքիր է, Ձեր կյանքում կա՞ մի կետ, որը ճակատագրական է եղել, եւ որն էայն:
- Ինձ համար, կարծում եմ, ճակատագրական էր, երբ 16 տարեկան երեք պատանի որոշեցին կռվել աշխարհի հետ ռեփի միջոցով. դա մեր որոշումն էր, մեր երազանը եւ կարծում եմ, ստացվեց:
Հեղինակ՝ Անուշիկ Մելքոնյան



