Գագիկ Աթասյանը չի գայթակղվել քրեական հեղինակություն խաղալու հնարավորությամբ. Զորիկ Հովսեփյանի «Անկում» ֆիլմի պրեմիերան՝ վաղը

Երևանյան կինոթատրոններում վաղվանից կարող եք դիտել ռեժիսոր Զորիկ Հովսեփյանի «Անկում» քրեական դրաման:

Դերակատարներից Գագիկ Աթասյանը Past.am-ին պատմեց, որ ֆիլմում կա անդրադարձ բանտային կյանքին, ԽՍՀՄ և մեր օրերի բարքերին, աշխարհայացքին, ապրելակերպին, ընկերությանը, դավաճանությանը, նյութապաշտությանը, նաև կա սեր: Ըստ նրա՝ ֆիլմի հերոսները վերոհիշյալից ընտրում են այն ճանապարհը, որն իրենց տանում է փակուղի, անկման: Ինքը՝ Աթասյանը, խաղում է բանտտապահի դեր: ««Անկում» գեղարվեստական ֆիլում նկարահանվելու հրավերն անձամբ ստացել եմ ռեժիսոր Զորիկ Հովսեփյանից: Նա տեսել էր իմ մասնակցությամբ դրվագներ ռուսական ֆիլմերից և հավանել էր: Իմանալով, որ Հայաստանում եմ՝ ֆեսբուքով գտավ ինձ, հանդիպեցինք:

Նա առաջարկեց խաղալ բանտապահի կամ քրեական հեղինակության դեր: Սցենարին ծանոթացա, հավանեցի, սակայն, ի զարմանս շատերի, չգայթակղվեցի քրեական հեղինակություն խաղալու հնարավորությամբ և ընտրեցի բանտապահի դերը: Այդ կերպարը շատ կոլորիտային, նաև հավաքական բնավորության ունի, այսօրվա իրականությունում հաճախակի հանդիպող մարդ, բժշկական տերմինով՝շիզոֆրենիկ (ծիծաղում է): Չէի ցանկանա կերպարս ամբողջական ներկայացնել, միայն ավելացնեմ,որ ֆիլմում բանտապահն ընտրվում է քաղաքապետ»,-ասաց մեր զրուցակիցը:

Աթասյանի խոսքով՝ կերպարն իր անձին նման չէ: Ըստ նրա՝ նորմալ է,որ հանդիսատեսի մի մասը դերասանին նույնականացնում է խաղացած կերպարի հետ,սակայն անորմալ է, երբ դերասանը կյանքում էլ է նույնը:

«Իսկական դերասանը ռեժիսորի՝ «мотор» հրահանգից հետո պետք է մտնի կերպարի մեջ, իսկ «ստոպ» հրահանգից հետո՝ վերադառնա իր «ես»-ին»,- ընդգծեց Գագիկը:

Գագիկ Աթասյանը, լինելով ինքնաքննադատ, ֆիլմում հավանել իր կերպարի՝ բանտապահի մենախոսությունը, որը տեղ է գտել ֆիլմի սկզկբնամասերում: Անդրադառնալով իմպրովիզներին՝ նա նշեց, որ դրանց մի մասն անգամ պրեմիերայից շուտ են տարածվել ու դարձել թևավոր: Նա մի օրինակ բերեց. « Այս խոսքը, ֆիլմից դուրս գալով, հիմա շատերն են կիռարում տարբեր իրավիճակներում՝ երբ բաժակներն ուշ են լցնում, հաց ուտելիս, երբ տաքսիստը չի քշում, երբ աշխատողը դանդաղում կամ թերանում է իր աշխատանքում, սկսել են ասել՝ Կիրակոս, հու՛պ տուր»: