Վերջին խոսքը Սերժ Սարգսյանինն է. սպասողական իրավիճակ՝ քաղաքական դաշտում

Հայաստանյան քաղաքական դաշտում ապրիլին սպասվելիք վերադասավորումներին ընդառաջ հատկապես ընդդիմադիր տարբեր քաղաքական ուժերը, ակտիվ քաղաքացիական կեցվածք ունեցող խմբերը սպասում են, թե երբ կհայտարարվի վարչապետի պաշտոնի հետ կապված որոշման մասին: Շատերը նաև կարծում են, որ արդեն իսկ հայտարարված որոշմամբ այս կամ այն գործողություն կսկսեն, ինչ–որ կերպ կփորձեն դիրքավորվել այդ նոր իրավիճակին համապատասխան: Ներքաղաքական դաշտում ներկա իրավիճակը վերլուծելով՝ «Փաստ»–ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Էդգար Վարդանյանը:
Նրա խոսքով՝ քաղաքական դաշտում սպասողական իրավիճակ է:

«Բայց իշխանական դաշտում, կարծես թե, վաղուց որոշում է կայացվել: Այդ որոշումը կայացվել է առնվազն այն բանից առաջ, երբ Սերժ Սարգսյանը նախագահի պաշտոնի համար առաջարկեց Արմեն Սարգսյանի թեկնածությունը: Ասելով առնվազն մինչ այդ, նկատի ունեմ այն, որ նախագահի պաշտոնում Արմեն Սարգսյանի հայտնվելը պետք է քննարկվեր միայն վարչապետի պաշտոնում հստակություն մտցնելուց հետո: Ակնհայտ է, որ առանց հստակության և առանց վստահ լինելու, թե ով է լինելու վարչապետը, Արմեն Սարգսյանը դժվար թե համաձայներ այդ պաշտոնը զբաղեցնել ու ընդհանրապես մտնել այդ խոսակցության մեջ: Կարծում եմ, որ վաղուց որոշումը կա: Չեմ կարծում, որ այս առումով լուրջ հակասություններ կան իշխող քաղաքական վերնախավի ներսում: Եթե ինչ–որ լարումներ եղել են, դրանք արդեն անցյալում են»,– ասաց քաղաքագետը՝ նշելով, որ Հայաստանում իշխանության ներսում առկա պայքարը միայն ստվերային կարող է լինել:

«Սա նշանակում է, որ երբ արդեն որոշումների հրապարակայնացման, իրագործման փուլ ենք մտնում, ուրեմն՝ այդ փուլի ժամանակ ամեն ինչ պետք է հարթված լինի: Մենք վաղուց այդ փուլում ենք: Ներկայացվել է նախագահի թեկնածուն, մոտենում է վարչապետի առաջադրման պահը: Սա նշանակում է, որ անկախ նրանից, իշխանության ներսում եղել են տարաձայնություններ, թե ոչ, դրանք վաղուց արդեն հարթվել են: Ամեն դեպքում՝ վերջին խոսքը Սերժ Սարգսյանինն է: Նրա դիրքորոշումից է կախված, թե ով է լինելու վարչապետ: Եթե նա որոշել է, որ պետք է ինքը լինի վարչապետ, ուրեմն՝ ինքն էլ լինելու է: Այլ բան է, որ նա կտրականապես չցանկանար վարչապետ լինել: Այստեղ արդեն այլ իրավիճակ կարող էր լինել: Եվ եթե հանկարծ ինչ–որ հրաշքով պարզվի, որ Սերժ Սարգսյանը չի առաջադրվում վարչապետի պաշտոնում, կնշանակի, որ հենց նա չի ցանկացել այդ պաշտոնը: Այնուամենայնիվ, կարծես ամեն ինչ խոսում է այն մասին, որ որոշումն ի օգուտ Սերժ Սարգսյանի է»,– ընդգծեց Է. Վարդանյանը՝ հավելելով, որ վարչապետի հավանական թեկնածուն հենց Սերժ Սարգսյանն է:

Տեղեկատվական դաշտում շրջանառվեց այն տեսակետը, որ առաջին փոխվարչապետի պաշտոնը Կարեն Կարապետյանի համար է ստեղծվել: Զուգահեռ՝ այնուամենայնիվ, կառավարության կազմում որոշակի գործընթաց է տեղի ունենում: Դեռ նախորդ տարի Կ. Կարապետյանի օգնական Նարեկ Ադոնցն իր դիմումի համաձայն ազատվեց պաշտոնից: Նա ոչ միայն վարչապետի թիմի անդամ էր, այլև՝ սանիկը: Ավելի վաղ պաշտոնից ազատվել էր նաև վարչապետի թիմի մեկ այլ անդամ՝ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի փոխնախարար Աշոտ Մարգարյանը: Իսկ փետրվարի 20–ին Կ. Կարապետյանի հրամանով աշխատանքից ազատվեց ՀՀ տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարի տեղակալ Բորիս Դեմիրխանյանը, որը ևս վարչապետի կադրն էր:

Անդրադառնալով դիտարկմանն ու հարցին, թե ի՞նչ է ենթադրում այդ գործընթացը, քաղաքագետը պատասխանեց. «Կարծում եմ՝ սա նախընտրական գործընթացի տրամաբանության շրջանակներում է: Փաստացի ցույց է տրվում, թե ինչպիսին պետք է լինի ապագա թիմը: Քանի որ արդեն իսկ որոշված է, թե ով ինչ դիրքում պետք է լինի, ով ինչ ոլորտի համար է պատասխանատու լինելու, ըստ այդմ էլ՝ այդ վերադասավորումները հնարավոր են: Այսինքն՝ որպեսզի վերջում անակնկալներ չլինեն, թիմը հիմա, կարծես թե, ավելի է բյուրեղացվում: Ամենայն հավանականությամբ, ակնհայտ է, որ առաջին փոխվարչապետի պաշտոնը ստեղծվել է Կ. Կարապետյանի համար: Ամեն ինչ խոսում է այն մասին, որ նա մնալու է գործադիր մարմնում, իսկ այդ դեպքում պետք է որոշակի արտոնյալ պայմաններ ունենա: Եթե վարչապետը Սերժ Սարգսյանն է, նախագահը Արմեն Սարգսյանը, ի՞նչ պաշտոնում պետք է լինի Կ. Կարապետյանը: Ակնհայտ է, որ նա պետք է լինի առաջին փոխվարչապետի պաշտոնում և ունենա որոշակի արտոնյալ կարգավիճակ»:

Աննա Բադալյան