Վիգեն Հակոբյան. «Եթե ինչ-որ մեկը շատ կտրուկ և իմիջային մեծ կորուստ է ունեցել, նախևառաջ՝ ՀՀԿ-ն է»

Վարչապետի պաշտոնակատար Կարեն Կարապետյանը, անդրադառնալով Սերժ Սարգսյանի հետ ապրիլի 7-ին ունեցած հանդիպմանը, հայտարարեց, որ որոշել են որպես առաջին դեմք, վարչապետի պաշտոնում կուսակցական գործընկերներին ներկայացնել Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը: Այն, որ, ըստ էության, արդեն հայտնի իրողությունը հայտարարվեց Կարեն Կարապետյանի կողմից, մի շարք վերլուծությունների առիթ դարձավ:

Քաղտեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանի խոսքով՝ մինչ այս վերլուծական և փորձագիտական շրջանակներում նման հնարավորությունը չէր բացառվում:

«Սա այն տարբերակներից մեկն էր, թե Սերժ Սարգսյանն ինչպես պետք է հիմնավորի իր վարչապետության անհրաժեշտությունը: Բայց այդ քննարկումների ժամանակ վերլուծվում էր մի տարբերակ, ըստ որի, եթե Կ. Կարապետյանը հայտարարի, որ ճիշտը Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունն է, դա կարող է իմիջային և քաղաքական որոշակի ռիսկեր պարունակել Կ. Կարապետյանի ապագա հավակնությունների առումով: Որովհետև, ամեն դեպքում, բոլորս հասկանում ենք, որ Ս. Սարգսյանը լինի, թե չլինի վարչապետ, այնուամենայնիվ, անմիջականորեն ժառանգորդի մրցավազք է սկսվում: Այսինքն՝ հենց այս պահից սկսված, երբ արդեն վերջնականապես հայտնի է Ս. Սարգսյանի վարչապետության փաստը, կարող ենք ենք ֆիքսել, որ ժառանգորդների մրցավազքը սկսվել է: Իսկ «ստարտը» Ս. Սարգսյանն է տվել, երբ իր հարցազրույցում հիմնավորում էր, թե ինչու պետք է դառնա վարչապետ ու բացատրում նրանով, որ ուզում է ավելի շատ զբաղվել երիտասարդների հետ և նախապատրաստել երիտասարդներին: Այդ հարցազրույցից հետո լուրջ վերլուծական և փորձագիտական շրջանակներում հասկացան, որ խոսքն ավելի շուտ ինչ-որ անցումային շրջանի մասին է, որի ընթացքում Սերժ Սարգսյանը շարունակելու է երկրի ղեկավար մնալ»,-Past.am-ի հետ զրույցում ասաց Վ. Հակոբյանը:

Նրա խոսքով՝ այնուամենայնիվ թե՛ Ս. Սարգսյանը, և թե՛ Կ. Կարապետյանը դեմքերը պահպանելու խնդիր ունեին:

«Ս.Սարգսյանին պետք էր դեմքը պահպանել, որովհետև քիչ թե շատ ընկալելի բացատրություն պետք է լիներ, թե ինչու նա հրաժարվեց իր՝ 2014 թ. հայտնի հայտարարությունից (հայտարարել էր, որ չի հավակնում վարչապետի պաշտոնին խմբ.): Իսկ Կ. Կարապետյանի դեպքում էլ կար հարցադրում. նա համարվում էր և հավակնում իշխանության ապագա ժառանգորդը լինելուն, բայց ինչո՞ւ ինքը չէ: Նշված երկու հանգամանքներով էլ պետք էր դեմքը պահպանել: Կարծում եմ՝ գտնվել է մի տարբերակ, որի դեպքում այս կամ այն չափով դեմքը պահպանելու հնարավորություն է լինում: Քաղաքական ամենակարևոր որոշումը, թե ով է լինելու երկրի ղեկավարը, երկու մարդ է որոշել՝ Ս. Սարգսյանը և Կ. Կարապետյանը: Իսկ հայտարարությունն անկասկած Ս. Սարգսյանի և Կ. Կարապետյանի միջև փոխհամաձայնեցված է եղել: Յուրաքանչյուր խոսքը կշռադատված էր ու մտածված: Եվ, ըստ էության, հայտարավեց, որ այդ երկու անձիք են որոշում, այլ ոչ թե ՀՀԿ-ն կամ իշխանական այլ կլանները: Կարծում եմ՝ այդպես փորձ է արվել երկուսի դեմքն էլ պահպանել»,-ասաց նա՝ հավելելով, որ միանգամից մի քանի մեսիջ եղավ:

«Առաջին մեսիջն այն էր, թե իրականում իշխանության ներսում ովքեր են որոշում ընդունում, և դա անկախ նրանից, թե ՀՀԿ-ի կարկառուններն ինչպես են պատկերացնում այդ որոշումների ընդունումը: Նրանք մի քանի ժամ առաջ հայտարարում էին, որ ոչինչ որոշված չէ ու հայտարարում նաև, որ իրենք են որոշում կայացնողը: Բայց հանկարծ պարզվում է, որ այդ ամենի շուրջ երկու հոգի է որոշում կայացրել: Երկրոդը՝ Կ. Կարապետյանի հիմնավորումներում չկար անփոխարինելիության մասին և որևէ դրույթ: Չկար նաև Ս. Սարգսյանի՝ անվտանգության և պաշտպանության հարցերում ականավոր դերակատարման և անփոխարինելի լինելու որևէ հայտարարություն: Ընդհակառակը՝ քանի որ կառավարությունը, նախկին կոնֆիգուրացիան՝ արդյունավետ է աշխատել, որոշվել է անցումային շրջանի համար պահպանել այն»,-ընդգծեց քաղտեխնոլոգը:

Ըստ սոցհարցումների՝ Կ. Կարապետյանը գոնե խորհրդարանական ընտրություններից առաջ շարունակում էր պահպանել իր դրական վարկանիշը որպես քաղաքական գործիչ: Ըստ էության, ՀՀԿ-ն նաև նրա դեմքով ներկայացավ խորհրդարանական ընտրություններին:

Դիտարկմանն ու հարցին, թե, այնուամենայնիվ, Կ. Կարապետյանի համար ռիսկային չէ՞ր վերոնշյալ քայլը, մեր զրուցակիցը պատասխանեց. «Քաղաքական ու իմջիային ռիսկերը, ինչի մասին ես նշեցի, շարունակում են պահպանվել: Անշուշտ որոշակի կորուստներ կարող են լինել, բայց կարծում եմ, որ գտնվել է մի տարբերակ, որը հնարավորինս նվազեցնում է ռիսկերը: Թեպետ դժվար է ասել, թե այն, ինչ ասվել է, որքանո՞վ է համապատասխանում որոշումներ ընդունելու իրական իրավիճակին, բայց փորձ է արվել նվազեցնել կամ չեզոքացնել հնարավոր ռիսկերը: Եթե ինչ-որ մեկը շատ կտրուկ և իմիջային մեծ կորուստ է ունեցել, նախևառաջ՝ ՀՀԿ-ն է, որը և՛ քաղաքական, և՛ իմիջային առումով կորուստ ունեցավ: Ըստ էության բացահայտվեց, որ ՀՀԿ-ն թե՛ տվյալ, թե՛ շատ այլ դեպքերում որոշումների մասին լավագույն դեպքում մեզնից ու ձեզնից կես ժամ առաջ է իմանում: Դա էլ, իհարկե, մեծ վերապահումով եմ ասում»:

Աննա Բադալյան