Դրամահավաքության մասին ահազանգից մինչև ուսումնարանին շենքից զրկելու ԿԳՆ բանավոր կարգադրություն. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Օրերս «Փաստ» օրաթերթի խմբագրությունը ահազանգ էր ստացել, որ Երևանի թիվ 6 արհեստագործական պետական ուսումնարանի դասասենյակները վերանորոգելու համար աշակերտներից գումար են հավաքում: «Չնայած կրթության նորանշանակ նախարարի հորդորներին, մեր ուսումնարանում շարունակում են գումարներ հավաքել: Ավելին, ասել են՝ եթե գումարը չբերեք, ուսումնարանից կհեռացնենք»,–ասաց աշակերտի ծնողը: Մեր հարցին, թե մյուս ծնողները դրամահավաքին ինչպես են վերաբերվում, ահազանգողն ասաց՝ «… սուս ու փուս փողերը բերում են: Ուիշ ինչ պետք է անեն»: Հարցի մասին պարզաբանում ստանալու համար «Փաստ»–ը դիմեց ուսումնարանի տնօրեն Սոնա Գրիգորյանին, ով իրենց մոտ դրամահավաքի մասին լուրից այնքան զարմացավ, որ ակամայից միտք ծագեց, թե ահազանգը հավանաբար սովորական զրպարտություն է եղել: Տնօրենը դրամահավաքի մասին տեղեկությունը ստուգելու համար որոշ ժամանակ խնդրեց: Մոտ կես ժամ անց զանգահարեց և ասաց, որ պարզել է, թե ինչի մասին է խոսքը եղել: «Մենք մի դասասենյակ ունենք, որը ուսուցչանոցի կողքին է գտնվում, բայց քանի որ բաժանարար պատերը շատ բարակ են, ուսուցչանոցի խոսակցությունները խանգարում են դասապրոցեսին: Ուստի այդ խմբի ղեկավարը ժողովի ժամանակ առաջարկել է ծնորղներին, որ օգնեն գիպսակարտոնով պատը մեկուսացնել, որպեսզի ուսուցչանոցի աշխատանքը չխանգարի դասապրոցեսին: Բայց որևէ դրամահավաք չի եղել: Նույնիսկ երեխաներից մեկի պապիկն ասել է, որ ինքը շինարար է և կարող է այդ հարցը ինքը լուծել: Նա խոստացել է նաև շինանյութը բերել ու այդ պատը մեկուսացնել»,–ասաց Ս. Գրիգորյանը: Նա ասաց նաև, որ ուսումնարանը նախորդ կառավարության պատճառով է հայտնվել «փողոցում», իսկ այսօր ո՛չ տարածք ունի, ո՛չ էլ նորմալ դասասենյակներ: Այդ պայմաններում աշխատելով՝ մի կերպ են կարողանում դասապրոցեսները կազմակերպել, դեռ այդքանից հետո էլ ծնողներն են բողոքում, թե ուսումնարանում դրամահավաք են կազմակերպում: «Ես տարածք չունեմ, ի՞նչը վերանորոգեմ: Բացի այդ, մեզ մոտ աշխատողները բոլորը նվիրյալներ են, իսկ աշակերտները հիմնականում սոցիալական ծանր պայմաններում են ապրում: Նման երեխաներից ինչպե՞ս կարող ենք գումար հավաքել»,– ասաց ուսումնարանի տնօրենը: Նա նշեց նաև, որ ուսումնարանը «փողոցում է հայտնվել» մարտի 26–ից հետո, երբ ԿԳՆ–ից Գրիգոր Հասրաթյան 3 հասցեում գտնվող ուսումնարանի շենքն ազատելու մասին բանավոր կարգադրություն է ստացվել: Դրա փոխարեն նրանց առաջարկել են տեղավորվել Բաշինջաղյան 100 հասցեում գտնվող թիվ 94 ավագ դպրոցի մասնաշենքերից մեկում, որտեղ դասեր են անցկացնում հիմնանորոգման տակ գտնվող թիվ153 դպրոցի աշակերտները, այդտեղ են գտնվում նաև սոցիալական ապահովության Մաշտոցի տարածքային բաժինը, երաժշտական դպրոցը, իսկ մասնաշենքի մեկ ու կես հարկն էլ տրամադրվել է իրենց ուսումնարանին: «Մեզ մեկ շաբաթ ժամանակ տվեցին, որպեսզի մենք մեր հին տարածքն ազատենք: Եկանք այստեղ, մի կերպ տեղավորվեցինք: Որոշ վերանորոգման աշխատանքներ իրականացրեցինք, խոհանոցը սարքեցինք, բայց մեր աշակերտներից ոչ մի լումա չենք հավաքել: Նույնիսկ մտքիս ծայրով անգամ չի անցել, որ երեխան պետք է գումար բերի, որ ես տարածքը վերանորոգեմ: Ամբողջը մեր խնայած գումարների հաշվին ենք իրականացրել: 17 թվից գումարի մնացորդ կար, բացի այդ վճարովի խմբի արտաբյուջետային գումարներով ենք վերանորոգումն իրականացրել: Շենքը, որտեղ հիմա գտնվում ենք, այն աստիճան անմխիթար վիճակում է, որ եթե անգամ բոլոր ուսանողներից մի տարի շարունակ գումար հավաքեմ, միևնույն է, այս շենքը հնարավոր չի վերանորոգել»,–ասաց ուսումնարանի տնօրենը: Խոսելով ուսումնարանի նախկին շենքի մասին՝ նա նշեց, որ նախկին շենքը պետք է վաճառվեր, սակայն երբ թավշյա հեղափոխություն եղավ, նախորդ իշխանությունները չհասցրեցին այն «իրացնել»: «Հիմա մենք ոչ այստեղի բնակիչ ենք, ոչ այնտեղի, իսկ հետո ինչ է լինելու՝ չգիտեմ: Այնքան անորոշ վիճակում ենք, որ չգիտենք՝ ինչ պետք է լինի այս ամենի վերջը: Երևի մեր բախտից էր, որ այս հեղափոխությունը եղավ, հիմա հույս ունեմ, որ նոր նախարարը մեր հարցերին ընթացք կտա ու ինչ–որ լու- ծում կառաջարկի»,–ասաց Ս. Գրիգորյանը: