Սանձարձակության վակխանալիա. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Վերջին օրերին ամենամոդայիկ ու ամենաշահարկված բառը վակխանալիան էր: Որպես կանոն, այն կիրառվում էր անպատեհ ու բոլորովին էլ ոչ համապատասխան իրողությունների նկատմամամբ: Սակայն Հայաստանի մանկական ճամբարներից մեկում արված և համացանցը ողողած նկարների տարածման մոլուցքն իսկապես էլ կարող ենք համարել վակխանալիա՝ սանձարձակության վակխանալիա: Ընդ որում, սանձարձակությունը հասել է այնտեղ, որ անմեղ, մանկական զվարճալի ներկայացումից արված նկարները (համենայնդեպս, նորմալ մարդն այլ տպավորություն պիտի որ չստանա) ֆեյսբուքյան օգտատերերի ու ավելին՝ լրատվամիջոցների կողմից տարածվում են այնպիսի մեկնաբանություններով ու վերնագրերով, որ ակամայից մտածում ես տարածողների այլասերվածության մասին: 

Սանձարձակության վակխանալիան հենց այսպես է լինում, երբ ոտնատակ են տրվում բոլոր բարոյական ու իրավական արժեքները, իսկ դրանք իսկապես էլ ոտնատակ են տրվել, որովհետև ակնհայտորեն որևէ մեկը առնվազն չի հարցրել այդ երեխաների ծնողներից թույլտվություն՝ նրանց նկարները հրապարակելու և տարածելու համար: Հիմա փաստորեն ի՞նչ, մենք ամեն օր ականատես ենք լինելու քրեական տարրեր պարունակող հրապարակումների, մարդու հիմնարար իրավունքները ոտնահարող լուսանկարների ու հարանման այլ սանձարձակությունների՞: Եվ ո՞ւր է մեզ կամ մեր լրատվամիջոցներին ու սոցցանցային ակտիվիստներին տանելու սենսացիաների ու սկանդալների հետևից վազելու այս մոլուցքը: 

Մի կո՞ղմ ենք նետելու մարդու, քաղաքացու, երեխայի, ընդհանրապես բոլորի իրավունքները, թքա՞ծ ենք ունենալու բարոյական և վերջապես զուտ իրավական օրենքների վրա և դա անելու ենք մտահոգության կամ լրատվության քողի ներքո: Արդյո՞ք դա ճանապարհ է, միանշանակ՝ ոչ, և այդ ճանապարհը մեկընդմիշտ բացառելու համար հրատապ կերպով բոլոր պատկան մարմինները՝ սկսած կրթության և գիտության նախարարությունից, վերջացրած Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակով ու իրավապահ մարմիններով պետք է գործողության մեջ դնեն բոլոր համապատասխան օրենքներն իրենց ամբողջ խստությամբ: