«Բուռն կրակահերթերից հետո պաուզա է. բարձրացրեցին խաղադրույքները, որ փորձեն պայմանավորվել». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

«Ռոբերտ Քոչարյանի շուրջ ծավալված գոծընթացների առումով կային մտահոգություններ, կանխատեսումներ: Մասնավորապես, որ այդ գործընթացը կարող է գնալ նույն Քոչարյանի շուրջ ընդդիմադիր բևեռի ձևավորման ճանապարհով: Այդ առումով ինչ–որ նշաններ եղան, բայց վերջին օրերին որոշակի պասիվություն է նկատվում: Հետո տեսանք, որ հանրահավաքին հաջորդող ժամանակահատվածում ակտիվացան ՀՀԿ– ականները, ինչը նույնպես հնարավոր բանակցություններից առաջ ռեսուրսների նշաձողի բարձրացման խնդիր էր լուծում: Հիմա փաստորեն, փոխադարձ բուռն կրակահերթերից հետո կարծես թե պաուզա է, որի «արդյունքը» Արա Բաբլոյանի և Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպումն էր: Անկախ հռետորաբանությունից` նախկիններն ու ներկաներն ինչ–ինչ հարցերի շուրջ, այնուամենայնիվ, փորձում են պայմանավորվել»,–նշեց նա` հավելելով, որ խոսքը նաև ընտրությունների անցկացման ժամկետի վերաբերյալ պայմանավորվածության մասին է, որը կար նաև վերոնշյալ հանդիպման վերաբերյալ տարածված հաղորդագրության մեջ: 

Ի՞նչ են ստանում նախկինները քաղաքական հարցերի շուրջ պայմանավորվածությունների դիմաց

Վիգեն Հակոբյանը չի կարծում, թե նախորդների կողմից լուրջ դիմադրություն կա.

«Կան ընդամենը միտումներ և վերակենդանացման նշույլներ: Այդ դիմադրությունն իրենց մոտ առաջանում է միայն այն պարագայում, երբ իրենց անվտանգության, ազատության մեջ լինելու կամ տնտեսական կարողությունների պահպանման առումով ռեալ վտանգ են տեսնում: Դիմադրություն տեսա, երբ կալանավորվեց Ռ. Քոչարյանը: Որոշակի ազդակներ եղան Ռուսաստանից, ինչը մի փոքր ոգևորեց նախորդներին, և փորձ է արվում ձևավորել ընդդիմադիր ինչ–որ բևեռ: Կան կասկածներ, որ եթե քաղաքական կամ աշխարհաքաղաքական կոնյուկտուրան փոխվի կամ հստակեցվի, նախկինները կարող են ակտիվանալ և խախտել պայմանավորվածությունները, բայց հիմա երկու կողմերն էլ փորձեցին բարձրացնել իրենց ակցիաները, որ փորձեն հետո այդ փոխադարձ բարձր նոտայի վրա պայմանավորվել: Պարզ է, որ այսօրվա իշխանության նպատակը տեսանելի ապագայում ընտրություններ անցկացնելն է: Այսինքն` կա քաղաքական խնդիր, որին հասնելու համար պետք է որոշակի փոխզիջում լինի նախկինների կողմից: Հարց է` եթե քաղաքական հարցերի շուրջ պայմանավորվում են, դրա փոխարեն ի՞նչ են ստանում նախկինները: Բանակցությունների թեման, գուցե, կարող է լինել հետևյալը` «քաղաքական պայմանավորվածությունների կատարում` ճնշումների որոշակի թուլացման դիմաց»: Սա, ամեն դեպքում, բանակցություն է, որտեղ մեկը կամ պետք է կապիտուլ յացիա անի, կամ պետք է կողմերը փոխադարձ քայլերի գնան»:

Անընդդիմադիր ընտրություններ

Անդրադառնալով ավագանու ընտրություններին, ու հարցին, թե արդյո՞ք այդ ընտրությունները միաբևեռ չեն, այսինքն` առանց ընդդիմության, քաղաքագետը պատասխանեց. «Առնվազն ֆորմալ առումով դա ակնհայտ է. եթե ընտրությանը մասնակցում են իշխանությունն ու իշխանության մաս կազմող քաղաքական ուժերը և այն ուժերը, որոնք իշխանության մաս չեն կազմում, բայց հայտարարում են իշխանությանն աջակցելու մասին, ու չկա քաղաքական ուժ, որը որպես ընդդիմություն է դիրքավորվում, ապա ստացվում է, որ այս ընտրություններում քաղաքական ընդդիմություն չկա: Իհարկե, ՀՀԿ–ն չի մասնակցում և դա հասկանալի է. ընդամենը մոտ մեկ ամիս առաջ են հանձնել քաղաքի իշխանությունը, իսկ մասնակցելով` անիմաստ կերպով կարձանագրեին սեփական պարտությունը»:

Վիգեն Հակոբյանի խոսքով` քանի որ քաղաքական ընդդիմություն չկա, այս ընտրություններում բոլորի մարտավարությունը նույնն է լինելու` թիրախավորելու են նախկին իշխանություններին, նախկինների գործելաոճին հակառակ ծրագրեր ներկայացնելու վրա են կառուցելու իրենց քարոզարշավը:

Ռոտացիայի ժամանակը

Ինչ վերաբերում է կառավարության պաշտոնավարման 100 օրվա գնահատականին, քաղաքագետն այդ ժամանակահատվածը որակեց որպես ընդհանուր իրավիճակին ծանոթանալու, երկրում մթնոլորտը փոխելու փորձ կատարելու 100 օր: «Հիմնականում կա մթնոլորտի փոփոխություն, որը կապված է հասարակության լավատեսության հետ: Կոռուպցիայի դեմ պայքարի ձգտումը, այդ առումով որոշակի դրսևորումներն այս կառավարության ամենագլխավոր արդյունքներից են: 100 օրվա աքիլլեսյան գարշապարն, այնուամենայնիվ, մնում է տնտեսությունը: Այդպես էլ հասկանալի չդարձավ, թե որ պաշտոնյաներն ու կոնկրետ պաշտոնյան է պատասխանատու տնտեսական քաղաքականությունն ամեն րոպե կոորդինացնելու համար»,–նշեց մեր զրուցակիցը` ընդգծելով, որ խնդիրը սկսել են հասկանալ նաև կառավարությունում:

«100 օր հետո ավելի դոմինանտ են դառնում ոչ թե աղմկահարույց բացահայտումները, ձերբակալություններն ու կալանավորումները, այլ տնտեսական հարցերը: Ինչպես շատերն էին կանխատեսում` ինչ–որ մի փուլում «տեսարաններ և հաց» համադրության մեջ առաջին պլան է գալու սոցիալ-տնտեսականը` հացի խնդիրը: 100 օրը նաև լակմուսային թղթի նման բացահայտեցին կադրային խնդիրները: Երբ կառավարության նոր ձևավորման ժամանակ մատնացույց էր արվում անփորձությունը, ես նշում էի, որ կարևորը դա չէ, քանի որ այդ խնդիրը զուտ ժամանակի հարց է: Այլ են մարդկային որակների, կառավարելու ունակությունների հետ կապված խնդիրները: Այստեղ շատ կարևոր է այն հարցը, թե վարչապետն արդյո՞ք ունակ է ռոտացիայի ենթարկել իր իսկ նշանակած կադրերին: Հիմա ժամանակն է ռոտացիայի ենթարկել այն պաշտոնյաներին, ովքեր, ինչպես կյանքն է ցույց տալիս, այդքան էլ չեն համապատասխանում նոր կարգավիճակներին: Ռոտացիայի խնդիր կա, և շատ կարևոր է, որ Նիկոլ Փաշինյանն իր իսկ նշանակած յուրաքանչյուր կադրի հստակ գնահատականներ տա»,–եզրափակեց քաղտեխնոլոգը: