Արտաքուստ ամենապարզ, բայց և ամենաարտասովոր նյութը՝ ջուր

Մենք գիտենք, որ...

Ջուրը աշխարհի ամենապարզ և ամենասովորական նյութն է:

Պարզվում է, որ իրականում այնքան էլ այդպես չէ:

Ջուրը՝ Н2О–ն, գիտությանը հայտնի նյութերից ամենաանսովորն է: Գիտությանը հայտնի է նրա 66 հատկություն, որոնք համարվում են նորմայից շեղում, մի խոսքով՝ անոմալ: 

Իհարկե, ջրի կառուցվածքը շատ պարզ է՝ մեկ ատոմ թթվածինը ամենապարզ հնարավոր կապով միացած երկու ատոմ ջրածնի հետ: Ջրածինը ամբողջ տիեզերքի ամենատարածված քիմիական էլեմենտն է, և նրա ցանկացած կապ այլ էլեմենտի հետ տալիս է նյութ, որը գազային է լինում (օրինակ ամոնիակ՝ NH3, մեթան՝ CH4, քլորաջրածին՝ НСl և այլն): Միայն թթվածնի հետ միանալով է ստացվում հեղուկ՝ ջուրը: Ընդ որում, ստացվում է այնպիսի հեղուկ, որը տարբերվում է մնացած հեղուկներից այնքան, որ թվում է, թե այն ընդհանրապես չպետք է գոյություն ունենար:

Նյութերի հիմնական մասը սառչելիս սեղմվում է, բայց ոչ ջուրը. այն ընդարձակվում է ( 4 օC–ի պայմաններում ջուրն ընդարձակվում է և կորցնում խտությունը), այդ պատճառով էլ հենց սառույցը լողում է ջրի վրա:

Ոչ մի նյութ սովորաբար չի հանդիպում բնության մեջ միաժամանակ երեք ագրեգատային վիճակներով՝ պինդ, հեղուկ, գազային, բայց ջուրը այդպիսին է. օրինակ՝ կարելի է տեսնել օվկիանոսի ջրում (հեղուկ) մշուշով (գազային) շրջապատված այսբերգ (պինդ): Ջրի յուրաքանչյուր մոլեկուլ կապված է չորս այլ մոլեկուլների հետ, հենց այդ միջմոլեկուլյար կապերի շնորհիվ էլ մեկ ագրեգատային վիճակից մյուսին անցնելու համար ջրին շատ էներգիա է պետք, այսինքն՝ ջուրը տաքացնելու համար ավելի շատ էներգիա է պետք, քան, ասենք, երկաթը: Էներգիա կլանելու շնորհիվ ջուրը օգնում է երկրի վրա պահպանել կայուն կլիմա: Օվկիանոսում ջերմաստիճանը ցամաքից երեք անգամ ավելի կայուն է:

Չնայած ամեն մարդ հեշտությամբ կարող է ձեռքը մտցնել ջրի մեջ, բայց անհնար է ջուրը սեղմել, ջուրը ալմաստից 3 անգամ ավելի դժվար է սեղմվում:

Ջուրը ամենաունիվերսալ լուծիչն է, նրա մեջ լուծվում է համարյա թե ամեն ինչ: Բայց այս լուծիչը մի հատկություն ունի, չի ոչնչացնում իր մեջ լուծված նյութը: Եթե մետաղը լուծես թթվում, կարելի է մոռանալ նրա մասին ընդհանրապես, իսկ ահա գիպսը ջրում լուծելուց հետո, եթե ջուրը գոլորշիացնես, նորից գիպս կունենաս: Իր այս ունիվերսալ լուծիչ լինելու հատկությամբ ջուրը հանդիսանում է աշխարհի ամենակործանարար մատերիան: Վաղ թե ուշ ջուրը փչացնում է ամեն ինչ՝ սկսած սարերից վերջացրած մարդու ստեղծած կառույցներով: Չմոռանանք նաև, որ ջուրը կյանքի հիմքն է, առանց նրա կյանք չկա:

Ջուրը ամենուրեք է: Այն ծածկում է մոլորակի մակերևույթի 70 %–ը: Մթնոլորտում ջրի միայն աննշան մասն է գտնվում. եթե այդ ամբողջ ջուրը թափվի, ապա կունենանք ամբողջ երկրագնդի մակերևույթին 25 մմ բարձրությամբ անձրևաջրեր: Ջրի հիմնական մասը գտնվում է երկրագնդի ընդերքում , խորության մեջ և անհասանելի է մարդկանց: Եթե այդ ջուրը դուրս հորդի մակերևույթ , ապա այն 10 անգամ կծածկի մեր բոլոր օվկիանոսները:

Բոլոր կենդանիների և բուսականության մեջ կա ջրի որոշակի քանակություն:

Կենդանիների մեջ՝ 75%, կարտոֆիլի մեջ՝ 76%, վարունգի մեջ՝ 95%, ձմերուկի մեջ՝ 96%: Նույնիսկ մարդու մեջ կա ջրի զգալի քանակություն. երեխաների մեջ ջրի պարունակությունը կազմում է 86%, իսկ ծերերի մեջ՝ 50%: 

Մարդու ուղեղում ջրի քանակությունը 70 % է: Սա երևի միջին ցուցանիշ է: Կա մարդուն նկարագրելու ժողովրդական խոսք՝ «ջրիկ» մարդ: Կարելի է ենթադրել, որ դա կապված է նրա ուղեղում ջրի քանակի ավելացումով , որը ենթադրաբար նշանակում է, որ պակասում են մնացած նյութերը և մարդը դառնում է թեթևսոլիկ, թեթևամիտ, հիմար:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Past.am-ը