Ժողովրդին ոչ թե պատրաստում են պատերազմի, այլ ուղղակի ահաբեկում են. քաղաքագետ

Հայաստանը, հայտարարելով, թե Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ բանակցություններ չկան, փորձում է մանեւրել։ Այս մասին NEWS.am-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Վիգեն Հակոբյանը։

«Ադրբեջանն ասում է, որ բանակցություններ են ընթանում, Հայաստանը բոլոր մակարդակներով հերքում է, ասում է, որ բանակցություններ ընդհանրապես չեն ընթանում»,–նկատում է քաղաքագետը։

Նա դժվարանում է հավատալ, որ Դավոսում հանպատրաստից հանդիպում է կայացել ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ու Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւի միջեւ. «Ես դժվար եմ պատկերացնում, որ երկու երկրների ղեկավարներ հանպատրաստից կարող են 1.5 ժամ հանդիպել ու խոսել, անկախ նրանից, թե ինչպիսին է այդ հանդիպման կարգավիճակը, աշխատանքային թե ոչ աշխատանքային, պաշտոնական թե ոչ պաշտոնական։ Ես չեմ պատկերացնում, որ սպոնտան, տեղում որոշված հանդիպում է եղել․ առանձին հարց է, թե ինչ հանգամանքներում է կազմակերպված եղել»։

Քաղաքագետը կարծում է, որ Հայաստանի ղեկավարությունը, այդ հանդիպումները բանակցություններ չորակելով, փորձում է ժամանակ ձգել է, քանի որ հասկանում է՝ իրենից ինչ են պահանջում։

«Ամերիկյան կողմն, ընդառաջելով հայկական կողմի ցանկությունը, որ այդ հանդիպումներին չտրվի բանակցային կարգավիճակ, մամուլի հաղորդագրություն են տարածում ուղղակի հանդիպման մասին։ Այստեղ է, որ հակասություն է առաջանում․ Բոլթոնը թվիթերում գրում է Նիկոլ Փաշինյանի հետ հեռախոսազրույցի մասին, որում չի նշվում Արցախի հարցի քննարկումը, իսկ Ալիեւի հետ փաստորեն քննարկել է»,– նշում է Վիգեն Հակոբյանը։

Նրա համոզմամբ՝ գերտերությունները շտապում են ԼՂ կարգավորման հարցում, որպեսզի բարձր ժողովրդականություն վայելող Նիկոլ Փաշինյանը իրագործի ոչ պոպուլյար լուծումներ, քանի դեռ նրա վարկանիշը բարձր է։

Վիգեն Հակոբյանը կարծում է, որ որոշ միջնորդներ Ադրբեջանին հույս են ներշնչել, որ Հայաստանի նոր ղեկավարությունը կարող է գնալ ոչ պոպուլյար որոշումների, լուծումների, եթե լինի նաեւ միջազգային որոշ կենտրոնների ճնշումը։

Իսկ ոչ պոպուլյարը լուծումը, քաղաքագետի խոսքով, ազատագրված որոշակի տարածքների զիջումն է։

Նա մտագոհիչ է համարում նաեւ ժողովրդին խաղաղության նախապատրաստելու դրույթը Մինսկի խմբի համանանագահների հայտարարությունում։ «Ի՞նչ կոնցեպտի շուրջ են ժողովրդին խաղաղության պատրաստում։ Խաղաղությունը ի՞նչ տեսք է ունենալու, ի՞նչ են հայերը ստանալու, ի՞նչ է ստացել Ադրբեջանը, որ պետք է խաղաղության պատրաստվի»,–հարցնում է Վիգեն Հակոբյանը։

Նրա կարծիքով՝ կարելի է ենթադրել, որ խորքային ինչ–որ պրոցեսներ կան։ «Դժվար է պատկերացնել, որ նման եզրույթ հայտնվի հայտարարաությունում, եթե չլինեն խաղաղության կոնցեպտի շուրջ գոնե բանավոր պայմանավորվածություններ։ Այսինքն՝ խաղաողւթյան պատրաստվում են, երբ կա այդ խաղաղության փաստաթուղթը։ Քանի դեռ բոլոր դետալները համաձայնեցված չեն, համաձայնեցված չէ ոչինչ»։

Քաղաքագետի գնահատմամբ՝ շատ տարօրինակ է նաեւ Զոհրաբ Մնացականյանի հայտարարությունը, թե խաղաղության այլընտրանքը կատաստրոֆան է. «Սրանով ոչ թե ժողովրդին պատրաստում են պատերազմի, այլ ժողովրդին ուղղակի ահաբեկում են։ Ի վերջո, 1994 թվականից հետո ոչ խաղաղություն է, ոչ պատերազմ է, համենայն դեպս կատաստրոֆա չէ»։

Նա պնդում է՝ «այս անորոշության ֆոնի վրա այն, ինչ ասվել է, որ պետք է ժողովուրդներին խաղաղության նախապատրաստել, Բոլթոնի քավորության, Լավրովի ակտիվության, կողմերի հակասական հայտարարությունների ֆոնին հայտարարել, թե խաղաղության այլընտրանքը կատաստրոֆան է, ավելի շատ ժողովրդի մեջ արմատավորում են այն միտքը, թե եթե խաղաղություն չլինի, ապա կլինի կոլապս։ Ընդ որում դա ասվում է մի երկրում, որը պատերազմում հաղթել է, ուստի կարգավիճակի պահպանումը գոնե մեզ համար կատաստրոֆա չենք կարող անվանել»։

Սակայն քաղաքագետը այնքան էլ զարմանալ չի համարում այս հայտարարությունները՝ նկատի առնելով, որ Փաշինյանի թիմի որոշ ներկայացուցիչներ Լեւոն Տեր–Պետրոսյանի խաղաղասիրական թեզերի հետեւորդներն են։ «Նույն Վլադիմիր Կարապետյանը, որը դարձել է վարչապետի մամուլի քարտուղար, իրականում միամտություն կլինի պնդել, որ նա միայն մամուլի քարտուղարի գործառույթներ է իրականցնելու, քանի որ գործ ունենք հմուտ դիվանագետի հետ, որի քաղաքական կրեդոն ոչնչով չի տարբերվում Լեւոն Տեր–Պետրոսյանի կոնցեպտից»,- եզրափակեց քաղաքագետը։