«Ժո­ղովր­դի ուսե­րին իշ­խա­նու­թյան եկած ան­ձինք նույն սխալ­ներն են կա­տա­րում»

Յուրաքանչյուր այն պաշտոնական այցերից հետո, որոնց ժամանակ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ մեկնում են նաև իր ընտանիքի անդամները, մեդիա դաշտում ու սոցցանցերում քննադատության ալիք է բարձրանում: Հարգելով ընտանիքի դաշտ չմտնելու սկզբունքը՝ այդուհանդերձ, հարց է առաջանում, արդարացի՞ են արդյոք քննադատողները, թե՞ ոչ: Իսկ գուցե մեղքը մյուս կողմինն է, որի քայլերն էլ այդ քննադատությունների պատճառ են դառնում: Խոսելով հարցադրումների մասին՝ քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանը մեզ հետ զրույցում նշեց այն պատճառները, որոնք ստիպում են հասարակությանը զգայուն լինել նման երևույթների նկատմամբ:

Բայց մինչ այդ՝ մտովի նախ ավելի վաղ ժամանակահատված տեղափոխվեց.

«Երբ ժամանակին պրն Փաշինյանն ընդդիմադիր էր, խիստ քննադատության էր ենթարկում իշխանության այն ներկայացուցիչներին, որոնց զավակները, կանայք, ինչպես հենց ինքն էր նշում, պետության հաշվին վոյաժներ էին կատարում և փոշիացնում էին պետական գումարները: Հիմա, գալով իշխանության, Փաշինյանի թիմակիցները նախորդ իշխանությունների նույն սխալներն են անում: Իսկ Փաշինյանը, որը ժամանակին խիստ քննադատում էր նախորդ իշխանություններին պետական միջոցներով զավակների և ընտանիքի անդամների համար վոյաժներ կազմակերպելու մեջ, հիմա նույնն ինքն է անում: Եվ խնդիրն ավելի շատ հենց այստեղ է: Այսինքն, ժամանակին քննադատողը հիմա նախորդ իշխանություններից ընդօրինակելով, իր կնոջը և զավակներին հետը ման է տալիս: Վերջերս Աննա Հակոբյանը հարցազրույց տվեց, որը շատ ժամանակավրեպ էր, իսկ վոյաժների վերաբերյալ իր մի քանի պատասխաններով ավելի վատ տպավորություն ստեղծեց: Մեծ հաշվով, պետք է նշեմ՝ ողջունելով թավշյա հեղափոխությունը, այդուհանդերձ, չեմ ողջունում Փաշինյանի ընտանիքի անդամների բավականին ակտիվ տեղաշարժերը պետության հաշվին»:

Քաղաքագետը նաև միջազգային օրինակներն է ուսումնասիրել: «Այդ օրինակները ցույց են տալիս, որ հիմնականում շատ ղեկավարներ ոչ թե ընտանիքի անդամներին են հետները ման տալիս, այլ գերադասում են բավարարվել միայն ամուսնու կամ կնոջ ուղեկցությամբ: Օրինակ՝ ես երբևէ չեմ տեսել, որ Դոնալդ Թրամփն իր զավակներին հետը ման տա, եթե զավակը կարևոր պաշտոն չի զբաղեցնում, ինչպես Իվանկա Թրամփը: Դուք երբևիցե չէիք տեսնի, որ միջազգային, պաշտոնական այցերի ժամանակ Ժակ Շիրակը երեխաներին էլ հետը տաներ: Մենք պետք է շարժվենք մեր հնարավորությունների սահմաններում: Ինչ-որ երկրի ղեկավար, իհարկե, իրեն կարող է թույլ տալ պետության հաշվին ամբողջ ընտանիքին ման տալ, բայց խնդիրն այն է, որ Հայաստանում հետհեղափոխական այս տասը ամիսների ընթացքում հասարակությունն իր մաշկի վրա որևէ դրական փոփոխություն չի զգացել: Իսկ երբ հասարակությունը տեսնում է, որ պրն Փաշինյանի ընտանիքն այսպիսի վոյաժներ է անում, ինքնըստինքյան բացասական ռեակցիա է առաջանում: Ես ուզում եմ շեշտել՝ ոչ ոք չի ասում՝ պրն Փաշինյանը հանցանք է կատարում, այստեղ ամենակարևորը բարոյական կողմն է»,-նշեց քաղաքագետը:

Գ. Համբարյանը շեշտեց՝ վարչապետի ընտանիքի անդամները չպետք է հասարակությանը հեռուստատեսությամբ բացատրեն, թե ինչո՞ւ կամ ի՞նչ միջոցներով են գնացել. «Կամ էլ սկսեն բացատրել, թե գումարներն իրենց անձնական հաշիվներից են: Նման հեքիաթների ոչ ոք չի հավատում: Կամ ի՞նչ է նշանակում պետությանը պատկանող ինքնաթիռով թռնել ու ասել՝ մեջը ազատ տեղ կար: Մի փոքր անտրամաբանական էր այդ բացատրությունը»:

Քաղաքագետը նաև կարևորեց քննադատությունները լսելու և դրանց ըմբռնումով մոտենալու պատրաստակամության անհրաժեշտության մասին: 

«Եթե հասարակության որոշ շերտեր քննադատության են ենթարկում, ապա պետք չէ դրանք թշնամաբար ընդունել: Պետք է աշխատել, սխալների ուղղում կատարել, քիչ նյարդայնացնել այն հասարակությանը, որի ուսերին նույն պրն Փաշինյանը եկել է իշխանության: Իշխանությունը պետք է հասկանա, որ թավշյա հեղափոխությունը պատահական չեղավ: Թավշյա հեղափոխության ամենակարևոր պատճառներից մեկը նաև այն էր, որ նախորդ իշխանությունները կտրված էին հասարակությունից, կար նաև անպատժելիություն: Ընդամենը տասը ամիս անց ժողովրդի ուսերին իշխանության եկած անձինք նույն սխալներն են կատարում: Մարդիկ չէին արել թավշյա հեղափոխություն, որ «X» անձին փոխարինեին «Y»ով»,-եզրափակեց մեր զրուցակիցը:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ