Կա­ռա­վա­րու­թյու­նը նա­հան­ջեց, կամ՝ մի պայ­քա­րի ար­դյունք

Կառավարությունը Հարկային օրենսգրքի բարեփոխումների նախագծից հանել է գազավորված ըմպելիքների ակցիզային հարկի բարձրացման դրույթը: «Այս պահի դրությամբ Հարկային օրենսգրքի բարեփոխումների ցանկից գազավորված ըմպելիքների վերաբերյալ դրույթները հանվել են: Հետագա քննարկումների պարագայում կճշգրտենք: Կար նաև սկզբունքի խնդիրը: Եթե մենք դա դիտում ենք որպես առողջապահական խնդիր և փորձում ենք հարկել բարձր շաքարավազ պարունակող ըմպելիքները, հարց է առաջանում նաև այլ ապրանքների մասով, որոնք ևս բարձր շաքարավազ են պարունակում: Այս պահի դրությամբ դա հանված է օրինագծից»,-հայտնել է Ավինյանը:

Ավինյանի փաստարկները միանգամայն տրամաբանական են։ Այստեղ առաջանում են այլ հարցեր, որոնց պատասխաններն ակնկալում ենք լսել կառավարության անդամներից։ Երբ կառավարությունում քննարկվում էր Հարկային օրենսգրքի նախագիծը, դրա շուրջ կոնսենսուս չկար, ու նույն մտահոգությունները հնչեցվել են, սակայն այն ժամանակ դրանց չարձագանքեցին ո՛չ Ավինյանը, ո՛չ էլ կաբինետի անդամների մեծամասնությունը։ Կառավարության հույսը թերևս այն էր, որ ՀՕ փոփոխությունները հեշտությամբ կարելի է անցկացնել վերահսկելի խորհրդարանում, կարևորը բյուջեն լցնելն է։ Փաստորեն՝ կառավարությունը գնում էր հերթական չմտածված փորձարարության՝ բյուջեն լցնելու հաստատակամությամբ։ Ու իրադարձությունները կգնային կառավարության ուզած սցենարով, եթե հետևողական պայքար չծավալեին գազավորված ըմպելիքների բիզնեսով զբաղվող ընկերությունները։ Նրանց հետևողականությունն ու փաստարկներն անխոցելի էին, ու կառավարությունն, ի վերջո, տեղի տվեց։

Իհարկե, ողջունելի է, որ կառավարությունն ականջալուր է լինում հասարակական տարբեր խմբերի, գործարար սեգմենտների բողոքներին, առաջարկություններին, սակայն կարծում եմ՝ շատ ավելի արդյունավետ ու նպատակահարմար կլինի, եթե իշխանությունները ոչ թե պոստֆակտում արձագանքողի դերում հանդես գան, այլ որևէ նախագծի կամ ռեֆորմի շուրջ կանխավ կազմակերպեն հանրային, մասնագիտական քննարկումներ։ Դա մեծապես կնպաստի դիսկուրսիոն հարթակների կայացմանը, նաև կվերացնի քաղաքական ու սոցիալական լարվածության ռիսկերը։ Մյուս կարևոր հանգամանքն այն է, որ իշխանություններն ու նրա պրոպագանդան դադարեն պիտակավորել այն խմբերին, մարդկանց, ովքեր հանդգնում են քննադատել կառավարությանը կամ բողոքի գործողություններ անել նրա դեմ։ Եթե այդ տրամաբանությամբ շարժվենք, ապա շուտով հասարակության մեծամասնությունը դառնալու է «սև» կամ «հակահեղափոխական»։ Հիշում եմ՝ այս պատմության առաջին օրերին «հակահեղափոխական» էին որակվում նաև գազավորված ըմպելիքների հարկման դեմ հանդես եկողները, համենայն դեպս՝ հեղափոխության կողմնակիցները նման որակումներ տալիս էին սոցիալական ցանցերում։ Հիմա փաստորեն ստացվում է, որ կառավարությունը եկել է «հակահեղափոխական» կոմպրոմիսի։

Սակայն Հարկային օրենսգրքի բարեփոխումների նախագծից գազավորված ըմպելիքների հարկման դրույթի հեռացումն առաջին հերթին կարևոր ազդակ է մեր հասարակության համար։ Անհրաժեշտ է սեփական իրավունքների համար պայքարել ցանկացած դեպքում ու հետևողականորեն՝ անկախ այն հանգամանքից, որ հեղափոխական էյֆորիան դեռևս մինչև վերջ չի նահանջել, ու իշխանության ճամ բարից կամ նրա դրդմամբ հնչելու են տարբեր տեսակի մեղադրանքներ կամ որակումներ։

Ոչ թե իրենց իրավունքները պաշտպանող մարդիկ ու խմբերը պետք է արդարացումներ գտնեն, այլ իշխանություններն են պարտավոր դուրս գալ «խուլ ու համրի» կարգավիճակից ու լսել հնչող քննադատությունը։ Ինչպես՝ այս դեպքում։

ՍՈՒՐԵՆ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ