Յանուշ Կորչակը հայտնի մանկավարժ է, գրող, բժիշկ և հասարակական գործիչ, ում կյանքը 3 անգամ մազից է կախված եղել:
<<Որբերի տան>> բոլոր անդամներին նստեցրին գնացքի վագոն, որն ուղևորվում էր ճամբար, իսկ Կորչակին մոտեցավ մի սպա և ասաց.
— Դուք <<Արքա Մատիուշի>> հեղինակն ե՞ք: Ես շատ էի սիրում այդ գիրքը: Դուք կարող եք չգալ, ազատ եք:
-Իսկ երեխանե՞րը
-Նրանք կգան:
-Դուք մարդ չեք, կենդանիներ եք բոլորդ: Որտեղ երեխաներն, այնտեղ՝ ես:
Իսկ օրեր անց նա իր երեխաների հետ մտավ գազի խցիկ: Ձեռքերի վրա պահած երկու ամենափոքրերին նա հեքիաթ էր պատմում, որ ոչինչ կգիտակցեն երեխաները:
Յանուշ Կորչակը մշակել է 10 ոսկե կանոն՝ երեխաների դաստիարակության համար:
- Մի սպասիր, որ քո երեխան կլինի քո պես, կամ այնպես, ինչպես դու ես ուզում:
- Մի պահանջիր երեխայից հատուցում այն ամենի համար, ինչ դու արել ես նրա համար: Դու նրան ես կյանք տվել, նա էլ մեկ ուրիշին կտա և այդ նույնը կանի այդ ուրիշի համար:
- Մի թափիր երեխայի վրա քո բարկությունն ու վիրավորանքը, եթե չես ուզում ծերության օրոք դառը հաց ուտել:
- Նրա խնդիրներին վերևից մի նայիր: Հավատա դրանք իր համար նույնչափ մեծ խնդիրներ են, ինչքան քո խնդիրները քեզ համար:
- Մի ստորացրու նրան:
- Մի մոռացիր, որ ամենակարևոր հանդիպումները երեխաների հետ հանդիպումներն են:
- Մի մեղադրիր քեզ, եթե չես կարող ինչ-որ բան անել երեխայի համար: Հիշիր, երեխայի համար քիչ ես արել այն ժամանակ, երբ չես արել ամեն հնարավորը:
- Երեխան բռնակալ չէ, ով տիրացել է քո կյանքին, նա այն թանկարժեք գավաթն է, որ կյանքը քեզ տվել է զարգացնելու և պահպանելու համար: Նա հոր և մոր սիրո արտացոլումն է, երկուսի հոգին, որ տրվել է իրենց՝ պահելու ու պահպանելու համար:
- Կարողացիր սիրել ուրիշի երեխային: Մի արա ուրիշին այն, ինչ չես ուզում անեն քո երեխային:
- Սիրիր երեխայիդ այնպիսին ինչպիսին նա կա. անտաղանդ, անհաջողակ, մեծ: Շփվիր նրա հետ, ուրախացիր, քանի որ երեխան տոն է, որ դեռևս քեզ հետ է:
