Քաղ­տեխ­նո­լոգ. «Մի ստվար զանգ­ված չի հաս­կա­ցել, որ ոչ թե քա­ղակ­տի­վիստ ու ֆեյս­բու­քա­հայ է, այլ պե­տա­կան գոր­ծիչ»

Մենք հետհեղափոխական սաղմնային փուլում ենք, որտեղ նախկին համակարգը քանդվել է, բայց նորը դեռ չի ստեղծվել: Այս կարծիքին է քաղտեխնոլոգ Կարեն Քոչարյանը: Հեղափոխությունից մեկ տարի անց, որպես ամենակարևոր խնդիր, Քոչարյանն առանձնացնում է տնտեսությունը:

«Առայժմ գոնե պետք է տնտեսությունը տեղից շարժել՝ ներդրումների տեսքով: Ներդրումներ և նոր աշխատատեղեր՝ սա է հիմնականը: Բացի այդ, ավելի ուշ արդեն նոր շուկաներ գտնել կամ ընդլայնվել եղած շուկաներում»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց Կ. Քոչարյանը:

Ինչ վերաբերում է ներքաղաքական հատվածին, ապա այստեղ, նրա խոսքով, բոլորն իրենք իրենց խնդիրները կամաց-կամաց լուծում են: «Պարզ էր, որ իշխանությունը շատ լայն է և ձևավորման առումով շատ դեպքերում գործել է պատահականության սկզբունքը: Այսինքն, ՔՊ-ից դուրս այնտեղ շատ ու շատ պատահական մարդիկ կան: Նրանց մի մասը լուրջ պրոֆեսիոնալներ են, մի մասն էլ ոչ մի բանի հետ ընդհանրապես կապ չունի և պետք է տուն գնա»,-նշեց նա:

Հարցին, թե նշվածից բխող խնդիրները որքանո՞վ են ակնհայտ տեսանելի դաշտում, քաղտեխնոլոգը պատասխանեց.

«Ինձ թվում է՝ բոլորն են տեսնում դա: Նույն Դավիթ Սանասարյանն այդ առումով դարձավ կատալիզատոր: Հասկանալի է, որ այսօրվա իշխանության համար «Հայկական ժամանակը» պատահական թերթ չէ: Եվ երբ «Հայկական ժամանակում» գրվում է, որ Դ. Սանասարյանի մեղադրանքն ամբողջությամբ հիմնավոր է, ենթադրվում է, որ այնտեղ ամեն ինչ շատ լուրջ է»:

Քաղտեխնոլոգն, այնուամենայնիվ, նշվածը նորմալ գործընթաց է համարում. «Սա նորմալ գործընթաց է, որի մասին ես խոսել եմ դեռ 10 ամիս առաջ: Այսինքն, այն, որ ընդդիմության մի հատվածը հենց իշխանության ներսից կծնվի: Շատ շուտով ինչ-որ մի հատված կառանձնանա ու կդառնա ընդդիմություն»:

Վարչապետի կողմից հաճախ է հնչում «կտանենք, կդատենք» լոզունգը: Վերջերս նա նման կերպ արձագանքեց նաև իր կադրերի վերաբերյալ հնչեցրած հարցադրումներին: Կարեն Քոչարյանն այս առումով ոչ մի խնդիր չի տեսնում:

«Ես էլ լինեի՝ նույնը կասեի: Եթե մարդն օրենք է խախտում, կապ չունի՝ ով է, պետք է պատժվի: Ինքը դա է ասում, բայց խնդիրը միայն այն կադրերը չեն, որոնք օրենք են խախտում: Ամբողջ խնդիրն այն է, որ կան կադրեր, որոնք ոչ մի օրենք չեն խախտում, ուզում են աշխատել, բայց չեն կարողանում: Առայժմ ինքն այս հատվածին չի անդրադառնում, բայց այստեղ շատ լուրջ խնդիր կա: Այնտեղ կան և՛ լավ կադրեր, և՛ կադրեր, որոնք անփորձ են և ուզում են սովորել, ինչը նորմալ է: Բայց կան կադրեր, որոնք չեն ուզում սովորել, և կան կադրեր, որոնք ուզում են ինչ-որ բան անել և չեն կարողանում: Սա ամենավատն է: Նրանք չպետք է մնան իշխանության մեջ, առավել ևս՝ գործադիրում, թեև այնպես չէ, որ օրենսդիրում փայլում են»,-ասաց նա՝ ընդգծելով, որ ինչպես բոլոր նոր իշխանությունների դեպքում, այս պարագայում ևս ժամանակն ամեն ինչ իր տեղը կդնի: 

«Համաշխարհային պրակտիկան ցույց է տալիս, որ նոր իշխանությունների դեպքում առաջիկա 3-4 տարին կադրերի առումով միշտ փորձադաշտային շրջան է լինում: Բերում են, նշանակում են ու հետո փոխում: Եթե հիշում եք, Իտալիայում կար մի պահ, երբ երեք, չորս ամիսը մեկ կառավարություն էր փոխվում: Սա համաշխարհային քաղաքականության մեջ առկա պրակտիկա է, ինչը նորմալ եմ ընդունում, բայց, եթե, իհարկե, վարչապետը փոխի այդ կադրերին և ոչ թե մտածի՝ «դե, ինքը քայլել է և մեր թիմից է եղել, բա ո՞նց անենք, ինքը պետք է մնա»: Այ, սա է, որ կործանման կտանի, իսկ փոփոխելը շատ նորմալ գործընթաց է: Եթե չի ստացվել կամ չի ուզում սովորել, այնքան փոխել կադրերին, մինչև կգա այն մարդը, որը կկարողանա ուղղել իրեն վստահված ոլորտը»,- նշեց քաղտեխնոլոգը:

Իսկ թե ներկայիս գործընթացներն այդ առումով որքանո՞վ են բավարարում, ընդգծեց. «Առայժմ չեն բավարարում: Բայց կարծում եմ, որ շատ շուտով կլինեն այդ փոփոխությունները: Նաև կարծում եմ, որ սիմվոլիկա կա՝ վարչապետության մեկ տարին լրանալու համատեքստում: Մասնավորապես՝ վարչապետության մեկ տարին լրանալուց հետո բոլոր խնդիրները ծանր ու թեթև անելու իմաստով, տեսնել՝ որտեղ ստացվում է՝ ձեռք չտալ, որտեղ չի ստացվել՝ փոխել»:

Ինչ վերաբերում է սիրո և համերաշխության հեղափոխությունից հետո անհանդուրժողականության խնդիրը հաղթահարելուն, Կարեն Քոչարյանը նկատեց. «Այդ խնդիրը չի հաղթահարվել, որովհետև, ճիշտ է, սևսպիտակի բաժանելու աստիճանի չէ, բայց արդեն անհանդուրժողականություն կա հենց իրենց մեջ: Այդ առումով կարող ենք դիտարկել նույն Դավիթ Սանասարյանի հետ կապված արձագանքները, կամ, օրինակ, Աջափնյակի վարչական շրջանի ղեկավարի տեղակալի գրառումները՝ կապված Արթուր Վանեցյանի հետ: Բացի դրանից, ինձ համար ընդհանրապես անհասկանալի է, թե նույն թիմի ներկայացուցիչները, օրինակ՝ պատգամավորները, կարող են գնալ, փողոցներ, այս կամ այն բանը նկարել, դնել ֆեյսբուքում, որ իրենց թիմի մյուս անդամներին խնդիրն այդպես հասցնեն: Այս մարդկանց մի ստվար զանգված չի հասկացել, որ քաղակտիվիստ ու ֆեյսբուքահայ չէ, այլ պետական գործիչ է: Իրենք դա չեն հասկացել, և, կարծում եմ, մի մասն այդպես էլ չի հասկանա»:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ