Ով ում կա­րիքն ավե­լի շատ ունի

Հայաստանում ներքաղաքական գործընթացների զարգացումը ակտիվ շրջափուլ է թևակոխել: Քաղաքական դաշտում տեղի են ունենում վերադասավորումներ: Յուրաքանչյուր քաղաքական ուժ փորձում է դիրքավորվել ակտիվ զարգացումներին ընդառաջ։ Եվ իրավիճակը յուրահատուկ է նրանով, որ իրենց ընդդիմադիր համարող որոշ ուժեր ցանկանում են խաղալ մերձիշխանական դաշտում:

Խնդիրն այն է, որ իշխող ուժի՝ ՔՊ-ի մարդկային և պրոֆեսիոնալ որակները չեն բավարարում վարչապետին, մամուլում էլ բազմիցս գրվեց, որ վարչապետը դժգոհություն է հայտնել իշխող ուժի պատգամավորների աշխատանքից: Քանի որ ՔՊ-ի ներսում չի ձևավորվել այն կորիզը, որի վրա կարող է հենվել վարչապետը, քաղաքական դաշտի որոշ կուսակցություններ փորձում են ծառայություններ մատուցել վարչապետին այս կամ այն հարցում և փոխարենը վայելել իշխանության հովանավորությունը:

Այսպիսի դիրքորոշում որդեգրած քաղաքական ուժերը նպատակ ունեն Փաշինյանին ապացուցել, որ իրենք քաղաքական պայքարի մեծ փորձ և ներուժ ունեն ու կարող են մեծապես օժանդակել վարչապետին իշխանությունը պահելու հարցում: 

Հենց այս տեսանկյունից պետք է դիտարկել վերջին շրջանում հատկապես ՀԱԿ-ի, «Սասնա ծռերի» և «Լուսավոր Հայաստանի» ակտիվացումն ու ագրեսիվ պահվածքը: Այս երեք ուժերը ցանկանում են տարբեր ուղղություններով սատարել վարչապետի քաղաքական «կուրսը»:

ՀԱԿ-ը իշխանություններին հիմնականում սատարում է ՍԴ կազմը փոխելու և Մարտի 1-ի գործին իշխանություններին հաճո ընթացք տալու հարցում:

 Եվ պատահական չէ, որ ՀԱԿ-ի ներկայացուցիչները ՍԴ-ի մոտ ակցիաներ են կազմակերպում, իրենց հայտարարություններում ամեն կերպ ցանկանում են ցույց տալ, որ ՍԴ-ում ճգնաժամային իրավիճակ է ստեղծվել։ 

Մամուլում նաև լուրեր տարածվեցին, թե վերջերս ՀԱԿ-ը փակ նիստ է անցկացրել, որի ընթացքում որոշվել է ամեն կերպ սատարել Փաշինյանի կառավարությանը և հասնել նրան, որ իրենց թեկնածու Վահե Գրիգորյանը կարգվի ՍԴ նախագահ։

Ինչ վերաբերում է «Սասնա ծռերին», ապա նրանց ակտիվացումն այս օրերին ևս նկատելի է։ 

Ուշագրավ է, որ «Սասնա ծռերը» ոչ միայն պաշտոնապես ընդունելության արժանացան վարչապետ Փաշինյանի կողմից, այլև քաղաքական խորհուրդներ տվեցին վերջինիս՝ «նախկին իշխանությունների կողմից սպասվող ռևանշը կանխելու» ուղղությամբ։ 

Այսպիսի իրավիճակում լիովին բնական է, որ «Սասնա ծռերը» դրական են գնահատում վարչապետի՝ գրեթե յուրաքանչյուր կարևոր քայլ, այդ թվում, անշուշտ, ԱԱԾ տնօրենի և հատկապես ոստիկանապետի պաշտոնանկությունները, սակայն «ձեռքի հետ» դրանք համարում ոչ բավարար։

«Լուսավոր Հայաստանը» ևս ցանկանում է վերստին արժանանալ վարչապետի բարեհաճությանը։

Եվ այդ պատճառով էր, որ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցությունը հանդես եկավ նախաձեռնությամբ, իսկ ամիսներ անց վերջապես խորհրդարանում շրջանառության մեջ դրվեցին այն երկու օրենսդրական նախագծերը, որոնց համաձայն ԱԱԾ-ի և ոստիկանության ղեկավարների պաշտոններն այսուհետ լինելու են քաղաքական, և պարտադիր չի լինելու, որ նրանք նշանակվեն համակարգի ներսից։ 

Առաջին ընթերցմամբ այս նախագծերի ընդունումից հետո «ընդդիմադիր» լուսավորները ոչ միայն փորձում են հիմնավորել իրենց ներկայացրած օրենսդրական նախաձեռնության անհրաժեշտությունը, այլև դարձյալ «ձեռքի հետ» քննադատում են նախկին իշխանություններին։ 

 

Կարճ ասած՝ «Լուսավոր Հայաստանը» անում է այն, ինչ պետք է աներ ՔՊ-ն և այդպիսով պատշաճ ծառայություն է մատուցում Նիկոլ Փաշինյանին, իսկ վերջինս էլ, ըստ շրջանառվող տեղեկությունների, սպասում է, որ նշված նախագծերը երկրորդ ընթերցմամբ ու ամբողջությամբ ընդունվեն խորհրդարանի կողմից, նոր կատարի ԱԱԾ-ի և ոստիկանության ղեկավարների նշանակումը։

Իշխանությունների համար ամենաբարդ խնդրի՝ Ամուլսարի ոսկու հանքի շահագործման հարցի լուծումը դեռևս առջևում է, ուստի ներկա պահին Փաշինյանը ՀԱԿ-ի, «Սասնա ծռերի» և «Լուսավոր Հայաստանի» աջակցության կարիքն ավելի շատ ունի, քան նրանք՝ Փաշինյանի։

Դրա համար էլ այս ուժերը իրենց աջակցության համար մեծ գին կարող են պահանջել վարչապետից՝ ընդհուպ կադրային նշանակումներ և այլն։ Սակայն երբ վարչապետի համար անցնեն դժվարին ժամանակները, վերջինս կփորձի թուլացնել այս կուսակցությունների ազդեցությունը, քանի որ նրանք այլևս պետք չեն լինի իրեն։ Բայց այն ժամանակ արդեն դա կարող է շատ դժվար լինել:

ԱՐԹՈՒՐ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ