Գործազուրկների թիվը պակասել է ուղիղ այնքան, ինչքան հենց վերջերս մարդ է փախել «հեղափոխական նոր Հայաստանից»

regnum.ru-ն «Հայաստան. հոկտեմբեր-2019. դատա-հետաքննչական կամայականություն և ուժայինների դժգոհություն» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ չի կարող լինել ոչ մի հեղափոխություն և «պայքար համակարգի դեմ», եթե չբացվի 1995 թվականի ՀՀՇ-ի և Լևոն Տեր-Պետրոսյանի սերմանած սահմանադրական խնդիրների թարախային հանգույցը: 

2019 թվականի հոկտեմբերի վերջին Հայաստանը հիշեցնում է, ինչպես հանրահայտ խորհրդային մուլտֆիլմում է ասվում, «գիտությանը անհայտ գազան»: 

«Ժողովրդական կառավարության» տերմինաբանությունը և խոսքերը այն նույն մակարդակի վրա են, որը կար 2018 թվականի Նիկոլ Փաշինյանի «ասֆալտային հեղափոխականների» փառահեղ հաղթանակի պահին: Եվ հիմա վարչապետը, թրամփյան սովորույթի համաձայն, Facebook-ի իր էջում զեկուցում է, որ եթե 2018 թվականի երկրորդ եռամսյակում երկրում գործազուրկների թիվը եղել է 236 400, ապա 2019 թվականի նույն ժամանակահատվածում այն նվազել է մինչև 207 200-ի:

 Ձեռքբերո՞ւմ է: 

Այո… 

Նման է 90-ականների ՀՀՇ-ի «ձեռքբերումներին»: «Ժողովրդական վարչապետը» մոռանում է ասել, որ գործազուրկների թիվը պակասել է ուղիղ այնքան, ինչքան հենց վերջերս մարդ է փախել «հեղափոխական նոր Հայաստանից»: 

Ճիշտ նույն կերպ էլ զեկուցում էր ՀՀՇ-ն 90-ականներին: Այս ամենը նաև ցավալու սատիճան հիշեցնում է… խորհրդայնացման ժամանակվա բոլ շևիկյան քարոզչությունը, որի ժամանակ, չգիտես ինչու, հաշվարկային ժամանակաշրջան էր վերցվում ցարական Ռուսաստանի համար ոչ հաջող 1913 թվականը: 

Ինչո՞ւ է Հայաստանի «ժողովրդական կառավարությունը» դիմում ստի և «ժողովրդավարության» այլ այլասերված ձևերի օգնությանը: Ներկայումս հանրապետությունում բոլորի շուրթերին միայն մեկ հարց է՝ Սահմանադրական դատարանի նախագահ Հրայր Թովմասյանի և…նրա ընտան ի քի և մոտիկների հետապնդումը : 

90-ականների տիպիկ ՀՀՇ-իզմ՝ ահա թե ինչ է Փաշինյանի «նոր Հայաստանը»: Իսկ ի՞նչ եք սպասում: ՀՀՇ-ի առաջնորդ Տեր-Պետրոսյանի սան, որի շուրջ երրորդ-չորրորդ սերնդի առավել հավատարիմ ՀՀՇ-ականներն են: 

Եվս մեկ պատճառ՝ համեմատել ներկայիս Հայաստանը 90-ականների հետ: 

Նոր իշխանությունը ՀՀՇ-ի ռեժիմի շրջանի ոչ մի հանցագործի չի փնտրում և մեղադրանք չի ներկայացնում, և այն ժամանակվա բոլոր սպանությունները մոռացված են: 

Հավատացեք, որ այն ժամանակ ՀՀՇ-ի կողմից սպանվածների ցուցակը առավել երկար է, քան այդքան չարչրկված 2008 թվականի մարտյան դեպքերի զոհերի ցուցակը:

 Այն, որ ՀՀՇ-ն ներկայումս Փաշինյանի հիմնական ռեսուրսն է՝ ոչ մի կասկած չկա: Իսկ այն փաստը, որ նրա գործընկեր է դարձել «Սասնա ծռեր» ահաբեկչական կազմակերպությունը, արդեն քաղաքական մովետոն է… 

Բայց հենց դա է շատերին, այդ թվում՝ ուժային-արհեստավարժներին անհանգստացնում…: 

Փոխարենը «ժողովրդական վարչապետը» և նրա «աղանդի» անդամները հարցաքննության են քարշ տալիս Թովմասյանի զառամյալ հորը և աղջիկներին, իսկ քրոջ՝ Անժելա Թովմասյանի նկատմամբ այլ «միջոցներ» կիրառում: 

Իհարկե , ամեն ինչ չի «պտտվում» միայն Թովմասյանի կամ էլ իշխանությունների «տնտեսական հաջողությունների» ու «գործազրկության անկման» ստերի շուրջ: 

Ի վերջո, Փաշինյանը «կպել է» Թովմասյանին այն բանի համար, որ վերջինս «չի պառկել իր տակ» և հակասահմանադրական է ճանաչել երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին կալանավորելու որոշումը: 

Վերջերս հայտնի է դարձել, որ «Քոչարյանի գործը» «ժողովրդական ասֆալտագործներին» ևս մի նենգության է մղել: Ազգային ժողով է ներկայացվել օրենքի նախագիծ, համաձայն որի, ԱԱԾ-ի և ոստիկանության ղեկավարների պաշտոնները դառնում են քաղաքական: Այսինքն, ԱԱԾ-ի և ոստիկանության ղեկավարներ դառնալու համար կարևոր չէ ո՛չ կրթությունը, ո՛չ արհեստավարժությունը և ո՛չ էլ փորձը: 

Կասկած չկա , որ այդ ուժային պաշտոններին կարող են նշանակվել մարդիկ միայն ըստ քաղաքական նվիրվածության: 

Այնուամենայնիվ, ոչ քիչ ուշադրության են արժանի նաև Փաշինյանի հարաբերությունները զինվորականների հետ: Երևի թե հենց այնպես չէին պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանի հնարավոր պաշտոնազրկման մասին լուրերը, որը հետագայում և՛ Տոնոյանը, և՛ Փաշինյանը ժխտել են: 

Բայց նստվածքը մնացել է… մի պարզ պատճառով: Արցախի հերոս, գեներալ Վիտալի Բալասանյանը, հանդիսանալով 2020 թվականի ԼՂՀ-ի նախագահի ընտրությունների թեկնածու, վերջերս մամուլի ասուլիս է ունեցել Ստեփանակերտում: 

Ամբողջ ասուլիսի մասին չխոսելով՝ նշենք միայն, որ Բալասանյանի գնահատականները «լակմուսային թղթի» նման են: 

Ըստ դրանց, Փաշինյանը արցախյան հարցի լուծումը տեսնում է այնպիսին, ինչպիսին տեսնում է Լևոն ՏերՊետրոսյանը, Փաշինյանը դավաճան է, եթե որևէ մեկը փորձի ահաբեկել Արցախը՝ թող չնեղանա, «մեկ անգամ ներել ենք՝ էլ չի լինի»: 

Հոկտեմբերին «փաշինյանականությանը» հուժկու հարված է հասցրել ևս մի արհեստավարժ զինվորական՝ Հայաստանի բանակի ստեղծողներից մեկը հանդիսացող գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցը: 

Նա հայտարարել է, որ Ազգային ժողովի 2016 թվականի ապրիլ յան պատերազմի դեպքերի հետաքննիչ հանձնաժողովը գործում է այլանդակ տրամաբանությամբ: Իշխանությունը առաջարկել է Տեր-Գրիգորյանցին մասնակցել այդ հանձնաժողովի աշխատանքներին, որպեսզի պարզեն, թե ով է «մեղավոր» այդ դեպքերում և այլն: 

Գեներալը համաձայնել է, բայց մի պայմանով, որ եթե չկա նպատակ ինչ-որ մեկին «նստեցնել»: Եվ հիմա հնչել է նրա սպանիչ գնահատականը «ասֆալտի ռեժիմի» համար: Նա հայտարարել է, որ այլևս չի մասնակցի «գեներալների, հրամանատարների և սպաների դատապարտմանը, որոնք իբր թե սխալներ են գործել»: 

Նա հիշեցրել է, որ պատերազմի ժամանակ սխալներ լինում են, և դա բնական է, սակայն չի կարելի ցանկացած սխալ կոչել հանցագործություն: 

Ըստ գեներալի, «բոլորին կոչում են հանցագործ, հանում գործից, և ինքը չի զբաղվի նման գործերով», քանի որ ադրբեջանական ագրեսիայի վտանգը միշտ էլ կա, և պետք է զբաղվել իրական գործով՝ զինված ուժերի նախապատրաստությամբ: 

Գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր- Գրիգորյանցի դրիքորոշումը «շոկային թերապիա» է իշխանությունների համար: 

Եվ հիմա թող փորձի որևէ մեկը ասել, որ ուժայինների պաշտոնազրկումները, պաշտպանության նախարարի պաշտոնազրկման լուրերը, գեներալ Բալասանյանի մամուլի ասուլիսը և գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցի դիրքորոշման արտահայտումը նույն շղթայի իրար միացած օղակներ չեն: 

Եվ ով գիտի, թե արդյոք ինչքա՞ն է անսպասելիորեն խիզախացած Արմեն Աշոտյանի՝ ուժայինների հրաժարականներից տեղեկացվածության աստիճանը, որ նա զգուշացրել է իշխանություններին. 

«Պատժի ժամը մոտենում է, դուք պատասխան եք տալու Հայաստանը հիմարությունների երկրի վերածելու համար»…

 

Կամո Խաչիկյան