Ազնիվ կլիներ ասել, որ մենք չունենք համապատասխան բժշկական կարանտին, մենք պատրաստ չենք․ Հովհաննես Ավետիսյան

Past.am

Հատկապես այն պարագայում, երբ շրջապատված ենք մեզ թշնամի համարող ժողովուրդներով, մենք իրավունք չունենք շարունակաբար անհեռատես լինել և հնարավոր մարտահրավերները անտեսել։ Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է Հանրային կառավարման փորձագետ Հովհաննես Ավետիսյանը։

 

«Երբ որոշ ընկերներ փորձում են մարդկանց հանգստացնել` ասելով, որ մարդաշատ Չինաստանում ընդամենը 2,500-ի մոտ մարդ է մահացել (մեծ մասը տարեց), նրանք բաց են թողնում ընդհանուր պատկերի հետևյալ կարևոր մասերը:

 

Չինաստանը մեկ կենտրոնից կառավարվող, ցանկացած հարց տարիներ առաջ պլանավորող և կազմակերպված պետություն է:

 

Սա այն պետությունն է, որ ընդամենը 20 տարվա մեջ աշխարհի ՀՆԱ-ում 1.5 տոկոս կշռից հասել է 15 և ավել տոկոսի: Սա այն պետությունն է, որ սոցիալ-տնտեսական զարգացվածության այնպիսի տեմպ է ունեցել, որ աշխարհում եզակի է ու հավանաբար անկրկնելի: Սա այն պետությունն է, որ 10 օրում հիվանդանոց է կառուցում:

 

Որ երկար չթվարկեմ, սա ուղղակի հերթական պետություն չէ, սա Չինաստանն է և լուրջ չէ նման հզոր ու կազմակերպված պետությունում համաճարակից 2,500 և ավել զոհը «ընդամենը» անվանել և մեզ պես անկազմակերպ հանրույթին դրանով փորձել հանգստացնել:

 

Հիմա մեր մասին:

 

Ես իհարկե վստահ եմ, որ այս մարտահրավերը կհաղթահարենք, ինչքան էլ, որ դժվար լինի, մենք ավելի մեծ դժվարություններ էլ ենք հաղթահարել:

 

Ինձ ուղղակի այլ հարցեր են մտահոգում:

 

Մասնավորապես, ինչպես պատահեց, որ Իրանից հսկողության տակ ժամանած ինքնաթիռների ուղևորներին կառանտինում չպահեցին` համոզվելու համար, որ ռիսկեր չկան կամ դրանք շատ փոքր են: Ենթադրյալ պատասխաններից մեկը, որը ամենահավանականն է` մտահոգիչ է. Իսկ, եթե պարզվի, որ մենք ուղղակի չունենք կարանտին կոչվող համապատասխան բժշկական տարածքներ, որտեղ ասենք հարյուրից ավել մարդ միանգամից կարող է գտնվել մեկուսացված և բուժում ստանալ:

 

Եվ այստեղ խնդիրը պետական կառավարիչների ներկա կամ նախկին լինելը չէ: Այստեղ խնդիրը մեր կառավարիչների կողմից` կարծես գենետիկորեն ժառանգված, պետության և քաղաքացիների նկատմամբ ցուցաբերված անպատասխանատվությունը և անհեռատեսությունն է:

 

Ազնիվ կլիներ ասել, որ գիտեք ինչ, մենք չունենք համապատասխան բժշկական կարանտին, մենք պատրաստ չենք, բայց դասեր կքաղենք և կունենանք այդպիսին: Բայց, երբ մեզ շարունակում են էշի տեղ դնել (արդեն 30 տարի), այսինքն մեզ հետ ազնիվ չեն, դու հասկանում ես, որ պետությունդ պատրաստ չէ լուրջ մարտահրավերների:

 

Երբ ապրում ենք մի տարածաշրջանում, որտեղ 21-րդ դարում պետություններ են փլուզվում, ցեղասպանություններ տեղի ունենում, համաճարակներ բռնկվում, մարդիկ միլիոններով սովամահության եզրին են հասնում, մենք չենք կարող այս կարգի անկազմակերպ և անհեռատես լինել: Հատկապես այն պարագայում, երբ շրջապատված ենք մեզ թշնամի համարող ժողովուրդներով, մենք իրավունք չունենք շարունակաբար անհեռատես լինել և հնարավոր մարտահրավերները անտեսել:

 

Պատրաստ լինելու դասեր մենք պետք է քաղեինք Արցախի ազատամարտից հետո, երբ, օրինակ, շատ վիրավորներ մահանում էին, ուղղակի այն պատճառով, որ բուժօգնության համապատասխան քանակ և որակ չկար: Հիմա մենք ունենք այդ ամենը ստեղծելու հնարավորություն, ունենք միջոցներ մեր քաղաքացիների կյանքը ավելի ապահով դարձնելու համար, սակայն մենք զբաղված ենք ինքնախաբեությամբ, քանի որ աշխարհը և մեզ շրջապատող մարտահրավերները չենք կարողանում սթափ գնահատել և ճիշտ հետևություններ անել»,-նշել է նա: