Ուղե­ցույ­ցը ավե­լի շատ նոր հար­ցե­րի տե­ղիք է տա­լիս, քան պա­տաս­խա­նում է առ­կա մտա­հո­գու­թյուն­նե­րին

Past.am

Կորոնավիրուսի համավարակը անցած ամիսների ընթացքում մեծ ազդեցություն ունեցավ կրթական գործընթացների վրա, և կրթության որակի անկում նկատվեց, քանի որ դասերի հեռավար իրականացման պարագայում առաջ եկան բազմաթիվ խնդիրներ՝ սկսած տեխնոլոգիական միջոցներից, վերջացրած դրանց հետ աշխատելու հմտությունների պակասով։ Սակայն օրերս պարզ դարձավ, որ հանրակրթական դպրոցներում սեպտեմբերին կազմակերպվելու է առկա դասապրոցես։ Եվ ԿԳՄՍ նախարարությունը հրապարակել է ուղեցույց այն մասին, թե ինչպես պետք է հանրակրթական դպրոցներում կազմակերպվի դասապրոցեսը:

Սոցցանցերում և լրատվամիջոցներում այս ուղեցույցը լայն քննարկման առարկա է դարձել։ Խնդիրն այն է, որ նախարարության մշակած փաստաթուղթը ավելի շատ նոր հարցերի տեղիք է տալիս, քան պատասխանում է առկա մտահոգություններին։ Այս փաստաթղթով սահմանված է, որ յուրաքանչյուր դասարանում աշակերտների թիվը չի կարող 20-ից ավել լինել, իսկ դրանից ավելի աշակերտ ունեցող դասարանները պետք է կիսվեն, և դասերն անցկացնեն դահլիճներում, միջանցքներում և բացօթյա տարածքներում: Սակայն մասնագետներն արդեն իսկ զգուշացնում են, որ մի շարք դպրոցներում կարող են խնդիրներ առաջանալ դասարանների կիսվելու պահանջի առնչությամբ։

Հարցն այն է, որ ոչ բոլոր դպրոցների շենքային պայմաններն են դա թույլ տալիս։ Հատկապես պետք է հաշվի առնել, որ Երևանի կենտրոնի մի շարք դպրոցներ պարզապես գերծանրաբեռնված են։ Տաք եղանակին հնարավոր է դասերը կազմակերպել բացօթյա տարածքներում, բայց ցուրտ եղանակին եթե անհրաժեշտություն առաջանա դասերն անցկացնել, օրինակ՝ միջանցքներում, ապա սա պրոբլեմատիկ է։ Ոչ բոլոր դպրոցներն են ամբողջությամբ ապահովված ջեռուցման համակարգով։ Մասնավորապես, գյուղական դպրոցներում ձմռանը դժվարությամբ են ջեռուցում նույնիսկ դասասենյակները, այդ դեպքում միջանցքներն ինչպե՞ս են ջեռուցելու։

Ուղեցույցով նախատեսված է, որ երեխաները դպրոց են ներկայանալու դիմակներով։ Եվ փորձագետները խնդիր են տեսնում, թե ինչպե՞ս են երեխաները, որոնք այս ընթացքում առանց դիմակների խաղացել են բակերում, մի քանի ժամ շարունակ նստելու դիմակներով, կամ ինչպե՞ս է ապահովվելու դիմակները փոխելու գործընթացը։

Դպրոցում ուսումնական պրոցեսի ժամանակ սովորողների միջև հնարավորինս սոցիալական հեռավորություն պահպանելու հարցը՝ բացառելով կուտակումները և սերտ շփումները, ևս խնդրահարույց տարրեր է պարունակում, քանի որ այդ դեպքում անհրաժեշտ է լինելու ստիպել երեխաներին շփումներ չունենալ դասընկերների հետ։ Իսկ այս հանգամանքը, ըստ փորձագետների, կարող է պատճառ դառնալ, որ աշակերտները դառնան առավել ինքնամփոփ, մեկուսացված, ինչու չէ, նաև կոմպլեքսավորված։ Շատ հնարավոր է, որ դասապրոցեսը հակակրանք առաջ բերի երեխաների շրջանում, և ծնողները չցանկանան նրանց դպրոց ուղարկել։

Բացի այդ, հատուկ ուղեցույցով դասապրոցեսի կազմակերպումը կարող է հակազդեցություն առաջ բերել աշակերտների շրջանում, և դասերի ավարտից հետո նրանք հանեն դիմակները և սերտ շփումներ ունենան միմյանց հետ։ Ուղեցույցով սահմանված կանոնները կարող են ազդել նաև կրթության որակի վրա։ Մասնավորապես սահմանված է, որ աշակերտներին գրատախտակի մոտ չեն կանչելու, իսկ գրավոր աշխատանքները գրելու են ոչ թե տետրում, այլ առանձին թերթիկների վրա: Հատկապես գրատախտակի մոտ չկանչելու հանգամանքը որոշ առարկաների դեպքում խնդիրներ է ստեղծում։

Ունենք բնագիտական առարկաներ, օրինակ՝ մաթեմատիկա, ֆիզիկա, քիմիա, որտեղ ուղղակի անհրաժեշտություն է, որ աշակերտը գա գրատախտակի մոտ՝ խնդիրը լուծի, չի կարող օդի մեջ խոսելով՝ լուծել։ Այնպես որ, ուղեցույցով սահմանված բազմաթիվ դրույթներ չեն արդարացնում իրենց և կրկին վերանայման կարիք ունեն։