Թե­պետ շի­նա­րա­րու­թյունն անօ­րի­նա­կան է համարվել, բայց դեռ շա­րու­նակ­վում է. հա­րև­ան­նե­րը բո­ղո­քում են, մյուս կող­մը փո­խա­դարձ հա­մա­ձայ­նու­թյան հույս ունի

Past.am

«Փաստ» թերթի խմբագրությունն օրերս նամակ է ստացել Երևանի Սարմենի 32 և 34 հասցեների բնակիչներից: Վերջիններս իրենց նամակում նշում են՝ պատկից հարևանները 2018 թվականի աշնանից իրենց պատկանող հողամասում կատարում են շինարարական աշխատանքներ: Սակայն, նրանց պնդմամբ, դրանք իրականացվում են մի շարք խախտումներով: Կապ հաստատեցինք խմբագրությանը դիմած Դավիթ Վարդանյանի և նրա պատկից հարևան Մարի Լու Փափազյանի հետ՝ հարցի առնչությամբ երկու կողմի դիրքորոշումներին ծանոթանալու համար:

Դավիթը նշում է՝ իր տունը գտնվում է բավականին թեքության վրա: «Պեգոր Հրաչ և Մարի Լու Փափազյանների հողատարածքը գտնվում է մեր վերևի հատվածում: Մեր հողատարածքները իրարից բաժանում է կոպտացած քարով շարված, 1950-ական թվականներին կառուցված հենապատը, որի մի մասը իմ բնակելի տան պատն է: Նրանց կողմից սկսված շինարարության ընթացքում տանս պատը և բակի հենապատը ամբողջովին մնացին հողի լիցքի տակ:

Սկզբում ասում էին՝ հողը մաքրելու են: Մի օր տրակտորը եկավ և սկսեց քանդել: Այդ ընթացքում չէին պահպանվում շինարարական նորմերը, ամբողջ փոշին ու աղբը մեր բակում էր: Գաղտնի էր պահվում այն, որ լողավազան է կառուցվում: Հետո, երբ պարզեցինք, ասացի՝ թույլ չեմ տալու դա, մինչև սեփականատիրոջ հետ հստակ ճշտումներ չանեմ: Սեփականատեր Պեգոր Փափազ յանն ասաց՝ լողավազանը ձեր տանը երեք մետրից մոտ չի լինելու, հետագայում էլ պատ եմ կառուցելու և ձեր սահմանին երեք մետր մոտ ոչ մի շինարարական աշխատանք չի լինելու: Համաձայնության եկանք, մանավանդ, որ թույլտվությունն այդպես էր տրված: Անցավ որոշ ժամանակ, երեք մետրը դարձավ 2,7: Որևէ բողոք չեմ ներկայացրել այդ առումով՝ մտածելով, որ գուցե տեղանքը թեք է, պատճառը դա է:

Հետո հայրս հիվանդացավ, մահացավ: Այդ ընթացքում մարդիկ փոսեր էին փորում, հետո բարձր ամրաններ վեր խոյացան, բայց բանվորները համոզում էին, որ կտրելու են դրանք»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Դավիթը: Տեղեկացնում է՝ այդ ընթացքում դիմում են քաղաքապետարան, աշխատակիցները գալիս, տեսնում են, թե ինչ է տեղի ունենում և մինչ Դավիթին հայտնում են, որ շինարարությունն անօրինական է, հարևաններն արագ-արագ կառուցում են այդ պատը: «Տեսնելով, որ քաղաքապետարանի տեսուչների խոսքը նշանակություն չունի կառուցապատողների համար, դիմեցինք ոստիկանություն: Արձանագրությունները կան, որ ուղիղ իմ տան բակի վրա բլոկավորված շինարարություն է արվել:

Մեր բակի վրա կարծես «Շամիրամի կախովի այգիները» կառուցած լինեն: Քաղաքապետարանի ճարտարապետական վարչությանը կառուցապատողների կողմից ներկայացված նախնական գծագրերում նույնիսկ չկար այն, որ պատի կողքը գոյություն ունի սեփական տուն: Ներկայացրեցինք մեր փաստաթղթերը: Մարի Լու Փափազյանը, բանավոր կերպով իմ բակի միջով, հարևանի տան տարածքով անցնող ինչ-որ կարմիր գծեր ցույց տալով, ասաց. «Մեր կորերն այստեղ են գծված, մեր տարածքն այսքանն է, մեր տարածքի մեջ ենք, պետք լինի, ձեր տան պատն էլ կքանդենք, կապացուցենք, որ մերն է»: 1946 թվականից այդտեղ ենք ապրում, կառուցապատողները՝ 2013 թվականից: Հայտարարում է, որ 1950-ական թվականներին կառուցված պատը կառուցել ենք իրենց հողի մեջ: Դիմել ենք դատարան:

Դատարանի կողմից պատի ամբողջ երկայնքով շինարարությունն արգելված է, բայց այն ընթանում է: Ապրիլին կառուցապատողները իմ պատից 130 սմ հեռավորության վրա կառուցել են լողավազանի ջրահեռացման- ջրամատակարարման համակարգի համար դիտահոր, որի բաց ելքային մասից այդ օրերին տեղացած հորդառատ տեղումների հետևանքով լողավազանում կուտակված ջուրը հոսել էր դեպի իմ տան պատը, որն ամբողջությամբ բորբոսնել է և այժմ վերանորոգման կարիք կա: Մեր խնդիրն այսօր դիտահորը քանդելն է:

Եթե մեր տները հավասար հողատարածքի վրա լինեին, դա ինձ չէր խանգարի, բայց երբ դիտահորի կափարիչն իմ առաստաղից բարձր է, դա անհանգստանալու լուրջ պատճառ է: Իր կառուցած 4 մետրանոց հենապատի բարձրությունը թաքցնելու համար հողով ծածկել է հենապատի ներքևի հատվածը: Բացի դա, այդ հենապատի վրայից դեպի իմ բակ առաջ գալով՝ կառուցում են կոնսոլային ծածկ՝ դիտահարթակ կամ պատշգամբ: Դատարանին ուղարկված նամակում կառուցապատողները նշել էին, որ շինարարություն են անում իրենց բակի մեջ, բացառապես օրինական հիմքերով, փաստաթղթերով:

Իրենց ասել եմ՝ այդ փաստաթղթերն էսքիզներ են, իսկ օրինական փաստաթղթերից պարզ երևում է, որ քաղաքապետարանը թույլատրել է ավելի փոքր չափերի լողավազան կառուցել բակի խորքում, ինչը մեզ չէր կարող խանգարել, այս վեճն էլ չէր լինի»,-նշում է մեր զրուցակիցը: Երևանի քաղաքապետարանից երկու անգամ արձագանքել են բնակչի դիմում-բողոքներին:

Այս տարվա մայիսին տեղեկացրել են, որ չնայած վերը նշված կառուցապատողների բնակելի տան կառուցման շինարարական աշխատանքների համար 2018 թվականին տրվել է թույլտվություն, այնուամենայնիվ, համաձայնեցված նախագծի պահանջներից դուրս իրականացվել են լողավազանի, հենապատի, ինչպես նաև երկաթբետոնե պատերի կառուցման շինարարական աշխատանքներ, ինչի վերաբերյալ կազմվել են արձանագրություններ:

Քաղաքապետարանի՝ քաղաքացուն ուղարկված հունիսի 12-ի գրությունից պարզ է դառնում, որ վերը նշված խախտումների համար մի դեպքում Մարի Լու Փափազյանին, մյուս դեպքում Պեգոր Փափազյանին նշանակվել են վարչական տույժեր՝ 200 հազարական դրամի չափով: Այստեղ հարց է առաջանում՝ եթե շինություններն անօրինական են, քաղաքապետարանն իրավասու չէ՞ քանդել դրանք կամ էլ կասեցնել շինարարության հետագա ընթացքը:

Քաղաքապետարանը նշել է՝ քաղաքացիական օրենսգրքի համաձայն, սեփական հողամասում կառուցված ինքնակամ կառույցի քանդման իրավունքը պատկանում է հողամասի սեփականատիրոջը: Դավիթի խոսքով՝ այժմ մեծ թափով շինարարական աշխատանքներ են կատարվում, որովհետև սեպտեմբերի 27-ին ավարտվում է կառուցապատողների շինթույլտվության ժամկետը:

Սարմենի 34 տան սեփականատեր Կարինե Միրզոյանն էլ նշում է, որ Անտառային փողոցի 17 տան բնակչի կողմից կառուցված լողավազանը գտնվում է անմիջապես իր տան ետևում 35 մետր բարձրության վրա: Ասում է՝ շինարարության ողջ ընթացքում սպասվող վտանգները հաշվի առնելով՝ դիմել են քաղաքապետարան, սակայն ստացել են չգոհացնող պատասխան: «Այժմ գիշեր-ցերեկ մեր գլխավերևում լսվում է ջրի պոմպի աղմուկը, կան պլաստմասե 3 և 6 տոննա տարողությամբ բաքեր, խողովակներ, որոնք պայթելու դեպքում կարող է մեծ վնաս պատճառել բոլորիս»,-նշված է նամակում: Իր՝ անհանգստություններով դիմումին քաղաքապետարանից արձագանքել էին, որ հաշվի առնելով բնակչի մտահոգությունները՝ գրավոր նախազգուշացում է ուղարկվել կառուցապատողին:

Հարցի առնչությամբ «Փաստին» գրավոր մեկնաբանություն է տրամադրել նաև Մարի Լու Փափազյանը, որը ներկայացնում ենք առանց խմբագրման: «Շինարարական աշխատանքների ընթացքում, որոնք կատարել են համապատասխան թույլտվության հիման վրա, տարածքի անհարթ լինելու պատճառով կարիք եղավ կառուցել հենապատ և ստեղծել դրենաժային անցում և դիտահոր։ Մեր հարևանը խնդրեց, որպեսզի պահպանենք նվազագույն հեռավորությունը հենապատի և իրենց հողատարածքի միջև, և մենք համաձայնվեցինք։

Այնուամենայնիվ, շինարարության ընթացքում մեր հարևանը մատնանշեց, որ պատի կոնսոլային հատվածը չափից ավելի մոտ է իր հողատարածքին։ Գեոդեզիական ուսումնասիրության արդյունքում պարզ դարձավ, որ մեր հողատարածքը և հարևանի հողատարածքը համընկնում են ամբողջ սահմանի երկայնքով մեկուկեսից երկու մետր լայնությամբ։ Պարզվեց, որ ըստ կադաստրում գրանցված մեր հողատարածքի տվյալների, մենք չենք անցել համաձայնեցված սահմանը։ Սակայն այլ է պատկերը հարևանի հողատարածքի սահմանները դիտարկելու պայմաններում և այդ առումով ստացվում է, որ իր բողոքը կարող է հիմնավոր համարվել:

Այս ամենը հանգեցրեց շինարարական աշխատանքների ընդհատմանը։ Կարծում ենք, որ բոլոր հարցերը կլուծվեն կադաստրային սահմանի անճշտությունները պաշտոնապես լուծելու դեպքում՝ երկու կողմերի փոխադարձ համաձայնությամբ։ Մենք հույս ունենք, որ մեր հարևանը կհամաձայնվի կադաստրային համադրումը մշտապես շտկելու երկուստեք ընդունելի լուծմանը և որ մեր հարևանական հարաբերությունները կվերականգնվեն»,նշված էր «Փաստին» ուղարկված գրավոր պատասխանում։