Մին­չև հասց­նեն դուրս գալ խո­րը թմբի­րից, քա­ղա­քա­կան առու­մով երկ­րում այլ իրա­վի­ճակ կա­րող է ստեղծ­ված լի­նել

Հայաստանում համավարակի տարածման տեմպերի նվազումը ապագայի հետ կապված լավատեսության հիմքեր է առաջացնում, բայց իրավիճակը շատ փխրուն է, քանի որ դեռևս պարզ չէ, թե ինչպիսի ընթացք կունենան իրադարձությունները։ Ցանկացած պահի համավարակային իրավիճակը նորից կարող է վատանալ, ու նոր սահմանափակումներ կիրառելու անհրաժեշտություն կարող է առաջանալ։ Բացի այդ, ներկայումս երկիրը ծանր սոցիալ-տնտեսական իրավիճակում է գտնվում, նվազել են պետբյուջե կատարվող մուտքերը, և պարզ չէ, թե առաջիկայում ինչ տնտեսական վայրիվերումներ կարող են տեղի ունենալ։

Դժգոհություններ կան նաև բնակչության շրջանում, թեպետ վարչապետը փորձում է համոզել, թե սոցիալական ճգնաժամ չկա: Իրականում հարյուրհազարավոր քաղաքացիներ եկամուտների կորուստներ են ունեցել կամ մնացել են առանց աշխատանքի։ Եվ այս հարցը շատ հրատապ լուծում է պահանջում, որպեսզի առաջիկայում Հայաստանից նոր արտագաղթի ալիք չբարձրանա։ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և անվտանգային միջավայրի հետ կապված ևս խնդիրներ կան։ Հուլիսին Տավուշի սահմանում տեղի ունեցած մարտական գործողությունները ցույց տվեցին, որ Ադրբեջանը հարմար առիթ է փնտրում, որպեսզի պատերազմական գործողությունները վերսկսվեն։

Իսկ հարևան Թուրքիան փորձում է մեծացնել իր ազդեցությունը Ադրբեջանում և հակամարտության գոտում՝ Բաքվին մղելով նոր ագրեսիվ գործողությունների։ Այս իրավիճակում ոչ միայն պետք է հատուկ ուշադրություն դարձնել Հայաստանի և Արցախի պաշտպանության ամրապնդմանը, այլև արտաքին քաղաքական լուրջ աշխատանք տանել Թուրքիայից եկող սպառնալիքները չեզոքացնելու ուղղությամբ։ Թուրքիային հակազդելու հարցում մեծ դերակատարություն կարող է ունենալ դաշնակից Ռուսաստանը, սակայն, ինչպես գիտենք, հայ-ռուսական հարաբերություններն այս փուլում լավ օրեր չեն ապրում, և առկա է որոշակի անվստահություն։ Իրերի վիճակը պահանջում է, որ իր շահերը առաջ տանելու հարցում Հայաստանը համագործակցի նաև աշխարհաքաղաքական այլ դերակատարների և գործընկերների հետ։

Հայաստանի առջև ծառացած այսպիսի մարտահրավերներին դիմագրավելու համար հետևողական աշխատանք և ջանքեր են պահանջվում, սակայն տպավորություն է, որ իշխանություններն այնքան էլ չեն հասկանում ստեղծված իրավիճակի լրջությունը։ Իրենք էին ասում, թե Հայաստանի՝ համավարկի դեմ պայքարը շատ նման է պատերազմական իրավիճակի, բայց ամենապատասխանատու պահին լքում են «խրամատը»։ Այսպես, ճգնաժամային կառավարման հարցում կարևոր պատասխանատուներ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ու առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանը հասցրեցին արձակուրդ գնալ։

Բայց հարց է, թե արդյոք տեղին է այս իրադրության պայմաններում արձակուրդ գնալ, քանի որ կուտակված բազմաթիվ հարցերը արագ լուծումներ են պահանջում։ Թվում է, թե մեր իշխանավորների հոգը չէ, իրենք լեռնագնացություններով և արշավներով են զբաղված և հանրության զգոնությունը բթացնում են սելֆիներով ու ուղիղ եթերներով։ Տպավորություն է ստեղծվում, թե իշխանությունները անպատասխանատու և անլուրջ կերպով են մոտենում իրավիճակին ու այն թողել են ինքնահոսի այն դեպքում, երբ մեկ օրվա աշխատանքն էլ մեծ կարևորություն կարող է ունենալ։

Իսկ չափազանց կարևոր խնդիրներով ո՞վ պետք է զբաղվի, իշխանություններն այս հարցը չեն ցանկանում տալ իրենք իրենց։ Ու այսքանից հետո չպետք է զարմանալ, որ արդեն իսկ իշխանության որոշ պատասխանատուների հրաժարականների մասին պահանջներ են հնչում, որոնց շրջանակը կարող է ընդլայնվել։ Եվ բացառված չէ, որ մինչև իշխանությունները հասցնեն դուրս գալ խորը թմբիրից, քաղաքական առումով երկրում այլ իրավիճակ ստեղծված լինի։