Հովիկ Աբրահամյանի՝ «բեսեդկի» մակարդակի հայտարարություններն ու սպառնալիքները

Այսօր կառավարության հերթական նիստում վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը վերջապես խախտեց տևական լռությունը և խոսեց էլեկտրաէներգիայի և վերջին օրերի իրադարձությունների մասին: Սակայն վարչապետի խոսքը «ավելի լավ է, լռեր» շարքից էր:Մենք հիմա չենք անդրադառնա ցուցարարներին ուղղված վարչապետի խրատներին ու հորդորներին, այլ փորձենք հասկանալ, թե ինչու է Հովիկ Աբրահամյանը «Հռոմի պապից ավելի կաթոլիկ» սկզբունքով պայքարում ՀԷՑ-ի ու Բիբինի շահերի համար:

Նախ, վարչապետը հայտնեց, ներկա պահին թերևս հնարավոր ամենաանհեթեթ որոշման մասին՝ սոցիալապես անապահով խավերի նպաստը 2000 դրամով բարձրացնելու մասին: Նման որոշումը կամ ծաղր է հանրության նկատմամբ, կամ վկայում է վարչապետի ու կառավարության ոչ ադեկվատության մասին:

Այնուհետև Հովիկ Աբրահամյանը վեր հանեց վերջին օրերին իր կամ իր կաբինետի կողմից «պեղված էլեկտրաէներգիայի թանկացման օբյեկտիվ պատճառները», որոնց օբյեկտիվությունը առավել քան կասկածելի է: Վարչապետը նշեց երեք «օբյեկտիվ» պատճառ՝ վերջին երեք տարիների ջրի սակավությունը, ատոմակայանի տուրբինի չպլանավորված կանգը 2013-ին և ազգային արժույթի 20 տոկոսով արժեզրկումը:

Միաժամանակ վարչապետը ուղղակիորեն հաստատեց բոլոր այն չարաշահումների առկայությունը, որոնց մեջ մեղադրվում էր ՀԷՑ տնօրինությունը: Հենց այստեղից էլ սկսվում է ամենահետաքրքիրը: Նախ՝ թանկացման հայտի մեջ ՀԷՑ տնօրինության հիմնական բացատրությունը կուտակված պարտքն է: Իսկ թե որտեղի՞ց է առաջանում այդ պարտքը, Հովիկ Աբրահամյանը ուղղակիորեն ասում է՝ շռայլություններ, ճոխ մեքենաներ, սպառողի և հսկիչի միջև հանցավոր համաձայնություն և այլն: Իհարկե, վարչապետը «ամենայն պատասխանատվությամբ նշում է, որ դրանք կուտակված պարտքի հետ կապ չունեն», սակայն վարչապետի այս պնդումը բացարձակ հավատ չի ներշնչում:

Բավական հետքրքիր էր նաև Հովիկ Աբրահամյանի նշած սպառող-հսկիչ հանցավոր համաձայնությունը, այնքան հետաքրքիր, որ գուցե այստեղ է իրավամբ թաքնված պարտքի խոշոր աղբյուրներից մեկը: Գաղտնիք չէ, որ հայաստանյան առկա վարչակարգի բազմաթիվ ներկայացուցիչները, հենց վարչապետի գլխավորությամբ, կազմում են նաև հայաստանյան օլիգարխիկ բուրգը: ՀՀ ցանկացած քաղաքացի գիտի նույն Հովիկ Աբրահամյանի ձկնաբուծարանների, տասնյակ հեկտարներով ջերմոցների, տարատեսակ այլ արտադրությունների առկայությունների մասին:

Բնականաբար, բոլոր այդ արտադրություններում ծախսվում է հսկայական էլեկտրաէներգիա, արդյո՞ք Հովիկ Աբրահամյանն ու հայաստանյան մյուս օլիգարխները վճարում են դրա դիմաց, թե վարչապետը անձնական փորձով գիտի «հսկիչ-սպառող հանցավոր համաձայնության մասին»։ Մենք իհարկե չենք շտապի մեղադրել որևէ մեկին, սակայն ակնհայտ է, որ այս ոլորտը խորը և լուրջ մոնիթորինգի և ուսումնասիրության կարիք ունի: Այս ամենով հանդերձ, կուրորեն հավատալ վարչապետի այն պնդմանը, թե այդ ամենը կապ չունի ՀԷՑ-ի կուտակած պարտքի հետ, մեղմ ասած, չի ստացվում:

Վերջապես՝ ազգային արժույթի արժեզրկման մասին: Թե ինչքանո՞վ է դրամի արժեզրկումը կապված ՀԷՑ կամայականությունների հետ, թողնենք տնտեսագետներին, միաժամանակ նշենք, որ տնտեսագիտական հմտությունների կամ գիտելիքների մեծ պաշար անհրաժեշտ չէ հասկանալու համար, որ եթե դրամի նման արժեզրկման պարագայում երկրում արտադրվող էլեկտրաէներգիան թանկանում է, ապա Հովիկ Աբրահամյանի բոլոր հայտարարությունները 4 կամ 14 տոկոս տնտեսական աճի մասին «լինում է, չի լինում» ժանրից են:

Եզրափակելով, հավելենք, որ Հովիկ Աբրահամյանի սպառնալիքները կամ զգուշացումները հովհարային անջատումների մասին, «բեսեդկայի» մակարդակի զրույցներ են, քանի որ, եթե ներկա ժամանակաշրջանում վարչապետը չի գիտակցում անխափան հոսանքի նշանակությունը առնվազն պետական բոլոր հիմնարկների լիարժեք կենսագործունեության համար, ապա նա գործ չունի անելու այդ պոստում:

Աղասի Մարգարյան

Past.am, վերլուծաբան