«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Որքան մոտենում է ընտրությունների օրը, քաղաքական դաշտում հստակեցումներն ավելի պարզ են դառնում: Ինչպես տեսանք, «Հայրենիք» կուսակցությունը դաշինք կազմեց ՀՀԿ-ի հետ, Իսկ Ռոբերտ Քոչարյանին միացան Դաշնակցությունն ու «Վերածնվող Հայաստանը»: Չի բացառվում, որ մինչև մայիսի 26-ը մենք դեռ ականատես լինենք նոր դաշինքների և նոր «միությունների»: Չի բացառվում նաև, որ նոր կուսակցություններ ևս ընտրություններին մասնակցելու հայտեր ներկայացնեն:

«Փաստի» հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանը: Պաշտոնապես չմեկնարկած, բայց փաստացի սկսված քարոզարշավի այս փուլում անդրադառնալով իշխանությանը՝ քաղաքագետը նշեց. «Նիկոլ Փաշինյանի հիմնական ընտրազանգվածն իրեն երկրպագողներն են՝ ի դեմս ժեխի: Փաշինյանի կողմնակիցների մեծ մասը քաղաքականապես թերուս, տգետ, անգրագետ զանգվածն է, որին շատ հեշտ է մանիպուլ յացիայի ենթարկել: Վերջին երկու շաբաթվա ընթացքում Փաշինյանի ելույթներն ԱԺ-ում ապացուցում են, որ այդ անձը հույսն ամբողջովին դրել է հենց այդ զանգվածի վրա: Նա ամենավերջին զրպարտություններն է հնչեցնում, անտրամաբանական, անհեթեթ ու հիմար մտքերն է առաջ տանում, ինչը նորմալ է ընդունվում հասարակության ինչոր զանգվածի կողմից: Ես շատ եմ քննադատել նախկին իշխանություններին, նաև Սերժ Սարգսյանին: Վերջինս հենց ինքն է նաև համարում, որ ինքն է մեղավոր, որ Նիկոլ Փաշինյանի նման քաղաքական գործիչը կարողացավ Հայաստանում իշխանության գալ:

Բայց, ինչպես ասում են, ամեն ինչ իր ճիշտն ունի: Ն. Փաշինյանը, առաջնորդվելով ենթադրություններով, կեղծ տեղեկություններով, մանիպուլ յացիաներով, բացահայտ ստերով մեղադրում է Սերժ Սարգսյանին նրանում, թե նա ուզում էր ավելի շատ տարածքներ տալ, քան ինքն է սկուտեղի վրա հանձնել Բաքվին: Սա աբսուրդի ժանրից է: Նիկոլի նման զազրախոս զրպարտողը, հասարակության այդ շերտերի տհասության, տգիտության, միամտության վրա խաղալով, կարողացավ Ադրբեջանին սկուտեղի վրա 9000 քկմ-ից ավելի տարածք նվիրել»:

Քաղաքագետի խոսքով, հասարակության տրամաբանող հատվածը երբեք չի կարող առաջնորդվել «նախկիններն են մեղավոր» թեզով. «Ն. Փաշինյանն իր քարոզարշավը բացահայտ սկսել է ու այն տանում է կրկին ստերի ու պրիմիտիվ մանիպուլ յացիաների ուղղությամբ՝ լավ հասկանալով, որ իր ժեխից ոչ ոք չի ստուգելու իր ասածները»: Մյուս կողմից՝ Գ. Համբարյանը նկատում է, որ հասարակության մի լայն շերտ էլ կողմնորոշված չէ այն հարցում, թե ընտրությունների ժամանակ ում է ձայն տալու: Միևնույն ժամանակ, նրա խոսքով, հունիսի 20-ին ճակատագրական ընտրություն է լինելու: «Սա քաղաքական պայքար չէ, սա Հայաստանի գոյության պայքարի ընտրություն է: 30 տարի չկարողանալով Հայաստանը դրսից քանդել՝ թուրք-ադրբեջանական տանդեմը շատ հեշտ և շատ պրիմիտիվ քայլով Հայաստանը քանդեց ներսից՝ ստանալով այն, ինչ ուզում էր: Դրսից չկարողանալով քանդել՝ նրանք առաջնորդվեցին «տրոյական ձի» նվեր տալու տարբերակով: Նիկոլ Փաշինյանին պատրաստեցին ու իշխանության բերեցին:

Հիմա կապիտուլ յանտը սկուտեղի վրա Արցախի տարածքների 75 տոկոսը տալը մարսել է ու, լկտիաբար և ցինիկաբար նախահարձակ լինելով, փորձում է իշխանությունը պահել, որպեսզի շարունակի իր հակահայ գործունեությունը: Նախօրեին ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը շատ պարզ բացահայտումներ արեց՝ կապված Մեղրիի միջանցքի հետ: Ս. Լավրովը, որն աշխատանքային այցով Երևանում էր, հայ հասարակության համար շատ պարզ ու բացահայտ հայտարարեց, որ այդ միջանցքի հեղինակը Ն. Փաշինյանն է: Սա նշանակում է նաև այն, որ ընտրություններից հետո, եթե, Աստված չանի, Փաշինյանն անցնի, Մեղրիի միջանցքը չէ, ամբողջ Սյունիքն է նվիրելու ադրբեջանցիներին: Մեծ հաշվով, գալիք ԱԺ արտահերթ ընտրությունները Հայաստանի փրկության ընտրությունն են լինելու»,-ասաց նա:

Գագիկ Համբարյանը շեշտեց, որ ոչ ոք պարտավոր չէ մեր փոխարեն պահել մեր պետականությունը:«Եթե հայ հասարակությունը գտնում է, որ Հայաստանի իշխանություն կարող է լինել թուրքի առաջ ծնկած, ամեն օր թուրքերի կողմից նվաստացվող, նսեմացվող Փաշինյանը, ապա դա ինքնաոչնչացման ճանապարհ է: Եթե գտնում են, որ նա իր թերուս, տգետ ու թրքամոլ գործակալների թիմով պետք է վերարտադրվի, այսինքն, եթե գտնում են, որ պետք է ինքնաոչնչացման գնանք, դրանից, իհարկե, օգտվելու են մեր չակերտավոր բարեկամները և մեր բացահայտ թշնամիները: Եթե ինչ-որ մեկը մտածում է, որ նույն եվրոպացին կամ ամերիկացին գալու է հայերին թուրքերից փրկելու, չարաչար սխալվում են: Նույն եվրոպացիները և ամերիկացիները շատ վաղուց կողմնորոշվել են: Իրենց գլոբալ խաղերում իրենք իրենց դաշնակիցներն ունեն մեր տարածաշրջանում:

Եթե որևիցե մեկը Երևանում մտածում է, որ եվրոպացիները, ամերիկացիներն ու թուրքերը Հայաստանի պատճառով կփչացնեն իրենց միջև ձևավորված դաշնակցային հարաբերությունները, կրկին չարաչար սխալվում են: Նույն ամերիկացիներն անգամ 45 միլիոնանոց Ուկրաինայի համար «լավ ու վատ» չեղան Ռուսաստանի հետ: Մեծ հաշվով, եթե Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը վերարտադրվի, իմացեք, որ ՀՀ անկախ հանրապետությունը շատ կարճ ժամանակահատվածում կոչնչանա, իսկ հայերն էլ, որոնք ՀՀ-ում պարզ մեծամասնություն դարձան ռուս-պարսկական պատերազմներից հետո, կրկին կվերադառնան հին տաշտակին, իսկ մտավորական և ինտելեկտուալ հատվածը կթողնի ու կլքի երկիրը: Ինչպե՞ս կարող է այդ հատվածը նստել ու նայել, թե ինչպես է ժեխն ու փթիրը կործանում երկիրը: Կարծում եք՝ ընդմիշտ պայքարելո՞ւ են: Այդպիսի բան չկա»,-ընդգծեց մեր զրուցակիցը:

Անդրադառնալով կառավարման խնդիրներին ու այդ համատեքստում դիտարկելով նաև ՄԻՊ Արման Թաթոյանի դեմ բացահայտ արշավը՝ նաև ՀՀ իշխանության ներկայացուցիչների կողմից, Գագիկ Համբարյանը մի քանի հանգամանք նշեց՝ ընդգծելով, որ ՄԻՊ-ի դեմ արշավն ավելի լայն գործընթացի մի դրվագ է ընդամենը: «ՄԻՊ-ի դեմ ամբողջ արշավը Նիկոլին պարտադրված է Ադրբեջանից: Եթե ուշադիր լինենք, կտեսնենք, որ ՄԻՊ Արման Թաթոյանի դեմ հարձակումներն ու բողոքները նիկոլաադրբեջանական տանդեմի կողմից համատեղ են իրականացվում: Այդ տանդեմն ու Փաշինյանին սպասարկող թրքամետ որոշ բաշիբոզուկներ բացահայտ ՄԻՊ-ի դեմ են դուրս գալիս հենց այն ժամանակ, երբ նույն ադրբեջանական մամուլում Ա. Թաթոյանի դեմ հոդվածներ են լույս տեսնում, և Ադրբեջանի դիվանագետներն ու պաշտոնյաներն աջ ու ձախ բողոքում են ՀՀ ՄԻՊ-ի աշխատանքներից: Իսկ ավելի լայն իմաստով՝ այն, ինչը նախկիններն իրենց թույլ չէին տալիս, սա իրեն թույլ է տալիս՝ բացահայտ խախտելով բոլոր օրենքները, խախտելով ազատությունները: Նույն տրամաբանության մեջ կարող ենք դիտարկել նաև բուհերի ռեկտորների ընտրության հարցն ու բուհերի նկատմամբ բացահայտ տեռորը: Երեք տարի իշխանության լինելով՝ Փաշինյանն ամեն ինչ անում է ՀՀ-ում բարձրագույն կրթությունը քանդելու համար:

Շիրակի պետական համալսարան, ԵՊՀ, Պոլիտեխնիկական համալսարան: Իշխանության գալուց հետո հարձակում ռեկտորների նկատմամբ և այլն: Մեծ հաշվով, այս մարդը քանդում է ամեն ինչ: Նա եկել է քանդելու և դրա փոխարեն ոչինչ չստեղծելու համար: Նա նաև դիտավորյալ մեր բանակը պարտության տարավ: 44 օր խաբելով հասարակությանը՝ մարդկային, նյութական ու տեխնիկական մեծ կորուստներ հասցրեցին բանակին: Այն խոսքերը, թե բանակը թալանվել է, ու դա էր պատճառը, որ չկարողացանք պատերազմել, զառանցանք է: Հայկական բանակը եզակի կայացած ինստիտուտներից էր, բայց բոլորն էլ գիտեին Ադրբեջանի ֆինանսական, նյութական հնարավորությունները և այն, որ մենք երկարատև պատերազմ չէինք կարող մղել: Բայց ոչ՝ բոլոր միջնորդությունները մերժելով՝ ոչնչացման տարավ նաև այդ ինստիտուտը»,-եզրափակեց մեր զրուցակիցը: 

Աննա Բադալյան

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում