Հայ ժողովուրդ, դու շատ քիչ ժամանակ ունես կողմնորոշվելու համար․․․

Վերջերս նախընտրական քարոզչության շրջանակներում եղել եմ Հայաստանի մի շարք մարզերում։Այն հիմար ու ողորմելի վիճակը,որում հայտնվել ենք,  ստրուկների այն բազմության, ատելության, չարության, անտարբերության, երախտամոռության, վրեժխնդրության  ու անվստահության մթնոլորտին, որ ականատեսն եմ եղել, աննկարագրելի  է։ Մտածում ես` մի՞թե անգիտությունն ու չարությունն այս աստիճան կարող է մթագնել մարդկանց ուղեղները, որ կարող են հարենիք ուրանալ, սովորական մարդկային ու ազգային արժանապատվություն կարող են անտեսել, մեծ ու փոքր չճանաչել, ոչ մեկի կարծիքը հաշվի չառնել, ոչ մեկի հետ հաշվի չնստել։ Մի՞թե ստրկությունը  մարդուն այնքան է նվաստացնում,  որ նա սկսում է սիրել  իր կապանքները: Բոլորն ամեն ինչ գիտեն, յուրաքանչյուրն իրեն իմաստուն է կարծում, յուրաքանչյուրն իրեն գեներալ է ձեւացնում ՝ նույնիսկ որպես շարքային չծառայած: Մենք կանգնած ենք արժեհամակարգային, ազգային, ավանդութային, սերնդային ու ուղեղների լվացման ֆեյքային աղետի առաջ։ Պատկառանքը պետության ու նրա ինստիտուտների, եկեղեցու, տարեցների , կիրթ ու իմաստուն մարդկանց, երախտագիտությունը իրենց բարերարների, ուսուցիչների նկատմամբ մնացել են անցյալում։ Մեզ չկարողացան հաղթել մարտի դաշտում․ հաղթեցին մեր բարոյական միջավայրի ապականման ճանապարհով, մենք միմյանց վերաբերվում ենք այնպիսի ատելությամբ և արհամարհանքով, որ թուրքերի հանդեպ ատելությունը մարում է նրանց առջև։ Իսկ պատմության մեջ որերորդ անգամ մեր խելքից, մեր անհեռատեսության, դյուրահավատության, պետական մտածողության բացակայության, նյութապաշտության ու փառասիրության պատճառով կանգնել ենք լինել- չլինելու երկընտրանքի առջև։ Կարծում եմ՝ մեծագույն սրիկայություն է իշխանությունը վերարտադրելու համար չարաշահել սեփական ժողովրդի ունեցած կույր սերն ու վստահությունը, թշվառ  վիճակը, խաբել, տանել նրան նվաստացման, պառակտման,  մոլորության ու կործանման:  Մենք մոռացել ենք մեկ կարևոր բան,  որ բոլորս Հայկ Նահապետի հետնորդներն ենք, որ նույն արյունն ենք կրում մեր երակներում, որ մենք քույրեր ու եղբայրներ ենք և  իրավունք չունենք իրար ատել, իրար մատնել, իրար վրա ցեխ շպրտել: Բոլորիս հայրենիքը մեկն  է, մենք բոլորս նույն նավի մեջ ենք և նավը խորտակվելու դեպքում միասին ենք կործանվելու։ Իսկ ով չի ապրել անցյալ դարերում, և ում հետաքրքիր է, թե ինչպես են կործանվել հայոց թագավորությունները, ինչպես ենք պետականություն և տարածքներ կորցրել ու պարտվել, ինչպես են մեզ մորթել ու բռնաբարել, ուրեմն,  իմացեք, որ հենց այսպես է եղել, հենց այսպիսի մթնոլորտ է տիրել, երբ հայը պաշտպանել է ազգադավներին, երբ հայը հայրենիք է ուրացել, անտարբեր է եղել սեփական ճակատագրի ու երկրի նկատմամբ։ Մենք այդպես էլ չսովորեցինք մեր խելոք ու իմաստուն մարդկանց լսել։ Շրջապատված լինելով մուսուլմանական երկրներով՝ գոնե այդ մի բանը նրանցից սովորեինք, պետության ու հողի արժեք իմանայինք։ Բայց այս ամեն ինչի մասին հետո, հիմա դրա ժամանակը չէ, հիմա, սիրելի հայրենակիցներ, մենք կանգնած ենք անդունդի եզրին, հիմա մենք հայրենիք ու պետականություն ենք  կորցնում, հիմա մենք ազգային արժանապատվության, հայրենիքի ու մեր երկրի միջազգային հեղինակության փրկության խնդիր ունենք։ Հիմա մենք ազգովի մեկ  անելիք ունենք՝ մերժել ապազգային ու ապաշնորհ իշխանություններին և երկիր կառավարումը վստահել առողջ, ազգային ու պետական մտածողություն ու բավարար փորձառություն ունեցող մարդկանց։ Իսկ այդպիսին, իմ կարծիքով, կարող է Ռոբերտ Քոչարյանի գլխավորած դաշինքը լինել։ Հուսով եմ, որ այս ճակատագրական պահին Աստված թույլ չի տա, որ հային լքի իմաստությունն ուխոհեմությունը, որ հայը ևս մեկ անգամ կցուցադրի իր հավերժ լինելիության կամքը։ Հայը պետք է ապացուցի, որ  ժառանգն է Տիգրան Մեծի, Մեսրոպ Մաշտոցի,Նարեկացու,Կոմիտասի,Անդրանիկի։

Հայկ Ղազարյան

տնտեսագիտության թեկնածու