Ոչ թե ուղղակի անհասկանալի է, զազրելի, այլ նաև դեմ է բարոյականության բոլոր նորմերին. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Երեխայի ծնունդն ընտանիքում ամենաիսկական ուրախություն է: Երբեմն մարդիկ անգամ տարիներով են սպասում այդ կարևոր իրադարձությանը, ոմանք, ավաղ, այդպես էլ չեն վայելում ծնող դառնալու բերկրանքը: Ոմանք էլ դառնում են, բայց այդպես էլ չեն հասկանում ստանձնած պատասխանատվությունը: Եթե առողջական խնդիրներ չկան, ամեն ինչ ավելի հեշտ «կստացվի», բայց երբեմն փոքր ու մեծ խնդիրներն ուշացնում են երեխայի լույս աշխարհ գալը:

Նորություն չենք ասի՝ երեխա ունենալու ցանկությանը զուգահեռ քայլում է նաև ֆինանսական միջոցներ ունենալու կարևորությունը: Հիմա անգամ ամենասովորական հարցով բժշկի դիմելուց պետք է վստահ լինես, որ գումար ունես, այդ պատճառով է նաև, որ մեր քաղաքացիների մոտ շատ դեպքերում «դանակը ոսկորին է հասնում», հետո դիմում են բժշկական հաստատություններ: Իմ ծանոթներից շատերը երեխա ունենալու ճանապարհին առնչվել են բազմաթիվ խնդիրների՝ հոգեբանական, բայց ավելի շատ ֆինանսական: Հրաշալի կլինի, եթե պետությունը պատասխանատվություն ստանձնի և օգնի ընտանիքներին, որոնք երեխա չունեն, հրաշալի է, որ դա անում է պատերազմում երեխա կորցրած ընտանիքների համար՝ հոգալով ֆինանսական ծախսերի մասին: Բայց սա այն հարցն է, որի մասին ավելի հաճախ պետք է լռել, մեկ-երկու իրազեկումը կամ ծնողների հետ անհատական աշխատանքը բավարար է, որ նրանք տեղեկանան այս հարցում կառավարության դիրքորոշման մասին և վերջ:

Երկրի ղեկավարն ամեն առիթով ասում է այդ մասին, կառավարության նիստերին, տարբեր հանդիպումների ընթացքում, թվեր ներկայացնում անգամ ամանորյա ուղերձի ժամանակ՝ կարծես նորից մեզ հիշեցնելով, որ հազարավոր տղաներ, այո՛, չվերադարձան իրենց ծնողների մոտ, բայց տեսեք՝ նորերն են ծնվում: Բարով ծնվեն, սփոփանք և ուրախություն բերեն իրենց ծնողներին, որովհետև իսկական հերոսություն է որդիներ կորցնելուց հետո համարձակ որոշում կայացնել և նորից մայրանալ, ասենք, 45 կամ 50 տարեկանում: Այդ երեխաները երբեք չեն լրացնելու իրենց ավագ եղբայրների բացն ընտանիքում, բայց հուսահատության սահմանագծին հայտնված ընտանիքների համար բալասան են լինելու, թեթևացնելու են չսպիացող վերքերի ցավը: Բայց պատերազմում որդի կորցրած ընտանիքներում նոր ծնունդը չի կարող 100 փաստերից մեկը լինել: Չի կարելի այս հարցում էլ պոպուլիզմով առաջ ընթանալ:

Այս ե՞րբ կորցրեցինք մեր մարդկային դեմքը: Արդյո՞ք կարելի է սա շահարկման, գլուխ գովելու առիթ դարձնել: Այո՛, Նիկոլ Փաշինյանը և իր թիմակիցները վաղուց արդեն հատել են թույլատրելիի շատ սահմաններ: Նրանք վաղուց արդեն մոռացել են մի շարք կարմիր գծերի մասին՝ պետականության, պետական գաղտնիքի, սահմանների անառիկության, մի շարք հարցերում լռելու և փոխարենը գործ անելու կարևորության մասին: Նոր ծնվող երեխայի հաշվին փիառ անելը և թվեր հրապարակելը, ներեցեք, բայց ոչ թե ուղղակի անհասկանալի է, զազրելի, այլ նաև դեմ է բարոյականության բոլոր նորմերին: Ի վերջո, անբարոյականությունը միայն մարմինը վաճառելը չէ, արարքներ կան, որոնք վաղուց արդեն այդ շարքում են:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում