«Մարդկանց վերաբերմունքը Հայաստանում տեղի ունեցող աղետալի իրադարձությունների նկատմամբ լակմուսի թղթի նման բացահայտում է` ով ով է». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Օրերս հերթական զրույցներից մեկի ժամանակ զրուցակիցս ասաց` ավաղ, բայց հենց մեզ հետ տեղի ունեցած աղետի միջոցով ճանաչեցինք մեր հասարակությանը, վերհանեցինք մեր թերությունները, գիտակցեցինք, որ մեր բոլոր խնդիրներն ավելի խորքային են, քան թվում է, և հիմա, եթե ուզում ենք ինչ-որ բան փոխել, պետք է հասարակության հետ աշխատենք: Հոգեբան, «Զարթոնք» կուսակցության ԳՄ անդամ Կարինե Նալչաջյանը կարծում է, որ մեր հասարակությունը տասնամյակներ շարունակ գտնվել է թշնամական քարոզչության թիրախում:

«Հասարակության հետ կապը չի ստեղծվել պատշաճ մակարդակով: Թշնամական քարոզչությունն իր սև գործն արել է, շարունակում է անել նաև հիմա: Եթե հենց այս պահին ունենք նման իրավիճակ, դա նաև վկայում է, որ մեր հասարակությունը նորից կուլ է տալիս թշնամական քարոզչության խայծերը»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Նալչաջյանը: Համաձայն է, որ շատ հարցեր պարզվեցին նաև:

«Նայենք մեր շուրջը: Մարդկանց վերաբերմունքն այսօր և վերջին չորս տարվա ընթացքում Հայաստանում տեղի ունեցող աղետալի իրադարձությունների նկատմամբ լակմուսի թղթի նման պարզում է, բացահայտում` ով ով է, ինչ արժեքների է դավանում, ինչպիսի մտածելակերպ ունի: Պատահական չէ, որ նույն գերդաստանի անդամները, հարազատներն այս հարցի շուրջ թշնամացել են իրար հետ: Այսօր ունենք թացը չորից տարբերելու վիճակը: Բայց պետք է շատ զգույշ լինել, քանի որ թշնամին շատ լավ գիտի հնուց եկած ճշմարտությունը` բաժանիր, որ տիրես: Ինքը բաժանեց և շատ արդյունքների հասավ, աղետալի արդյունքներ, որոնց վկան ենք այսօր: Հասարակության հետ աշխատել է պետք»,նշում է մեր զրուցակիցը:

Հիշեցնում է, որ վերջին օրերին հասարակության մի լայն` հայրենիքը, հայ մարդու կյանքն արժեք համարող շերտը ոտքի կանգնեց: «Չեն հանդուրժում, որ դավաճանված պատերազմ է տեղի ունեցել, այդքան զոհեր ու հայրենիքի կորուստ: Պայքարող մարդիկ մեր հասարակության սերուցքն են: Հասկացել են, որ իրենք անձնապես պաշտպանված չեն լինի, եթե ավելի լայն առումով մեր պետությունը թշնամու ոտքին ընկած լինի: Փողոց դուրս եկող հասարակության այս շերտը հույսն է: Պետք է գնահատել այն, ինչ կա, չհուսահատվել: Մեր ժողովրդի մեջ մի շերտ էլ կա, իմ կարծիքով՝ թերևս, ամենալայն շերտը, երբ մարդիկ հասկանում են, որ այս իշխանությունն աղետաբեր է, թրքասեր և այլն, բայց չեն կարողանում խմբակային մտածողությունից դուրս գալ: Օրինակ` անընդհատ խոսում են «նախկինների» մասին: Սրանք ևս թշնամական խայծերն են»,-հավելում է նա:

Այս փուլում մեր բոլոր զրույցներում առկա է քաղաքականությունը, որը մեր կյանքի, հասարակական խոսույթի անբաժան մասն է դարձել: Անդրադառնում ենք նաև դիմադրության շարժման գործողություններին: Նալչաջյանն ընդգծում է` իր կողմից շատ հարգված մեր հայրենակիցներն այս օրերին շատ են ռևանշ բառն օգտագործում, ասում են` «սա նախկինների ռևանշն է»: «Այդ բառը դուրս եկավ Ալիևից, մեր իշխանություններն էլ, որոնք Ալիևի ու թուրքերի խոսնակն են, կրկնեցին: Եվ այսօր մեր ժողովրդի ինչ-որ ինտելեկտուալ հատված խոսում է ռևանշի մասին: Ահա, այս շերտն էլ, որ փափուկ բազմոցների վրա նստած՝ ինչոր մտավարժանքներ է անում, քննադատում է բոլորին, ասում է, որ սա իշխանության համար պայքար է, պայքարի այս փուլում, թերևս, կհավելի` «բա որ ասում էի»:

Այո, այս փուլում չհասանք մեր գլխավոր նպատակին` իշխանության հեռացմանը: Իշխանությունը կպած է աթոռին: Բայց եթե կրիտիկական մի զանգված հավաքվեր հրապարակում ու փողոցներում, ոստիկանությունն ուղղակի ի վիճակի չէր լինի պաշտպանել այսօրվա կոլաբորացիոնիստ իշխանություններին, որովհետև իրենց միակ հենարանը ոստիկանությունն է: Այս փուլում հաջողություններ էլ են գրանցվել, գոնե մեր պատիվն է փրկվել: Դրսից նայողները չեն մտածել` այս ինչ ժողովուրդ է, ինչ ազգ է: Այո, չկարողացանք դուրս շպրտել իշխանություններին, բայց դա ոչ միայն իրենց` աթոռներին կպած լինելու և արևմտյան, թուրքա-սաքսոնական տերերի ակնհայտ օժանդակությունն է, այլև մեր ժողովրդի մի ստվար հատվածի` մերկ-քննադատի կեցվածքի մեջ մտած լինելու արդյունքը:

Եվ սա հիմնականում մտավոր հատվածն է: Չեմ խոսում մեր հասարակության այն շերտի մասին, որը չունի մտածելակերպի այնպիսի մի մակարդակ, որ կարողանա գնահատել իրողությունները: Մարդիկ կան, որոնք իրենց կարճ մտածելակերպով մտածում են` այս պահին բայրաքթարները Երևանի վրա չեն պտտվում, ուրեմն խաղաղություն է: Իսկ ո՞վ ասաց, որ եթե այսպես շարունակվի, չեն պտտվելու: Պետք է պայքարի արդյունքների մասին որոշակի եզրահանգումներ անել: Սա երկարատև, դժվար պայքար է: Այսօր պայքարում ենք մեր ներհայկական ուժերով, դրսից օժանդակություն չունենք, փորձում ենք տեր կանգնել մեր երկրին, թշնամիները բազմաթիվ են, հարված հասցնողները` բազմագույն ու բազմատեսակ:

Մի խումբ, օրինակ` հայրենասիրական ճառերի քողի տակ է հանդես գալիս, բայց էլի Արևմուտքի կործանարար ծրագրերն է սպասարկում: Մեկ այլ խումբ լիովին այլ դիրքերից է հանդես գալիս, էլի մեզ հարված է հասցնում: Պետք է հասկանալ` տակը շատ փող են դրել, մեր պետությունն են ներսից գրավել: Մեր պետական քարոզչությունն այսօր թշնամուն է ծառայում: Ուղղակի չպետք է հուսահատվել, պայքարի ձևերը կարող են փոխվել, պայքարի ոգին չի կարելի մեռցնել: Այս իրավիճակում մեղքի զգացողություն պետք է ունենան մարդիկ, որոնք, դեմ լինելով գործող իշխանություններին, որևէ քայլ այս օրերին չարեցին, իսկ հիմա էլ բազմոցներին նստած կասեն` «բա որ ասում էի»:

Իրենք իրենց պահվածքով նպաստեցին Նիկոլի իշխանության պահպանմանը, եթե սա գիտակցեն, խելամիտ գտնվեն, կմասնակցեն պայքարի հետագա փուլերին»,-նշում է «Զարթոնք» կուսակցության ԳՄ անդամը:

Այս ամենի հետ մեկտեղ, վստահ է, որ չի կարելի զենքերը վայր դնել, քանի որ դա նշանակում է, որ մեր սիրտը նորից ցեղասպանություն է ուզում: «Մինչդեռ չենք ուզում, որ Հայաստանի և Արցախի ճակատագիրը խաղալիք դառնա թուրքի ձեռքին: Մեր երկիրն այս վիճակում չպետք է գտնվի, չպետք է դա թույլ տանք»,-եզրափակում է հոգեբան Կարինե Նալչաջյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում