Մենք կարող էինք այս խնդրին չբախվել, եթե կարողանայինք ճիշտ աշխատել Ռուսաստանի հետ. ադրբեջանագետ

Շուտով ջեռուցման սեզոնն է, իսկ էլ. էներգիայի համար վճարում եք չափազանց շատ։ Իսկ դուք գիտե՞ք, որ այսուհետ էլ. էներգիան յուրաքանչյուր ընտանիքում կարող է լինել անվճար։ Սեղմեք և ծանոթացեք պայմաններին` ԱՅՍՏԵՂ

«Ադրբեջանի այս լռությունը կարող ենք մի քանի ուղղությամբ դիտարկել: Առաջինը, որը ամրանում են իրենց նոր զավթած տարածքներում, դա արդեն փաստ է:

Երկրորդը՝ հաշվի առնելով վերջին շրջանում տարբեր երկրների քաղաքական հայտարարությունները, ինչ-որ չափով ճնշել են Ադրբեջանին:

Եվ երրորդ մասը, ես կարծում եմ, որ ադրբեջանական կողմը ինչ-որ չափով հասել է իր նպատակներին, այսինքն տարածքները, որոնք զավթել է, եղել է իր նպատակների մի մասը:

Առաջին փուլում նպատակ չի ունեցել ամբողջությամբ զավթելու, ենթադրում եմ՝ փորձնական մարտ է վարել հասկանալու համար, թե հայկական կողմը ինչ պաշտպանվածություն ունի, ոնց է կռվում, որ հետո իր գործողությունների ժամանակ կարողանա ավելի մշակված ձևով հարձակվի»,-ԼՈՒՐԵՐ.com-ի հետ զրույցում ասաց ադրբեջանագետ Գառնիկ Դավթյանը՝ խոսելով վերջին մի քանի օրերին Ադրբեջանի ցուցաբերած հանգստությունից:

Դավթյանի խոսքով՝ Ադրբեջանը ՀՀ-ից ուզում է Զանգեզուրի միջանցքը.

«Արդեն իսկ շատ ծամված և ծեծված Զանգեզուրի միջանցնք է ուզում: Ադրբեջանական կողմը հատկապես վերջին պատերազմից հետո անընդհատ դրա մասին խոսում է, ասում է հայկական կողմը համաձայնվել է, բայց չի տալիս միջանցքը:

Մերոնք էլ պնդում են, որ դա միջանցք չի, ճանապարհ է: Այստեղ այդ հասկացության տարբերությունն է: Ինքը փորձում է այդ հատվածից հարվածի Ջերմուկին, Իշխանասարին, որտեղով անցնելու են էդ ավտոմոբիլային ճանապարհները»:

Դավթյանը հիշեցրեց մոտ մեկ ամիս առաջ Փաշինյանի այն խոսքը, որ նոր անցակետեր պետք է բացվեն ԱԱԾ-ի հսկողությամբ.

«Այսինքն ընդհանուր համատեքստում էդ միջանցքն է, իսկ հարվածվող տեղերն էլ էդ հատվածով անցնող ճանապարհներ են: Ինքը հիմնական մի քանի ուղղություն ունի, բայց մնացած տեղերում փորձում է հայկական Զինված ուժերին ջլատել»:

Դավթյանը անդրադառնալով վերջին օրերին ՀՀ պաշտոնյաների կողմից հնչեցվող Ադրբեջանի հնարավոր լայնամասշտաբ հարձակման մասին հայտարարություններին՝ նշեց, որ իշխանությունը այդ հայտարարություններով փորձում է իր մեղքերը քավել:

«Չակերտավոր պաշտոնատար անձանց վերջին 2 տարիներին փորձագետներս ասում էինք, որ խաղաղության դարաշրջանը կեղծ օրակարգ է, մոլորեցնող, հասարակությանը քնեցնող օրակարգ է: Իրենք էլ ասում էին, որ չնայած բոլոր խոչընդոտներին՝ մենք խաղաղություն ենք ուզում:

Խնդիրը էստեղ հենց իրենց ընկալման մեջ է: Իրենց քաղաքականության արդյունքն է, որ հայտնվել ենք թուրքական ճիրաններում, ու չենք կարող այս պրոցեսներից դուրս գալ:  Հիմա էնպիսի իրավիճակ է ստեղծվել, որ եթե իշխանությունները դուրս գան խաղաղության կեղծ օրակարգից, ստացվում է, որ պատերազմի ձեռնոց են նետում Ադրբեջանին և Թուրքիային:

Հետևաբար էլի նմանատեսակ հայտարարությունով, թե պատերազմ է լինելու, թե կանխատեսումներ ունենք և այլն, փորձում են ինչ-որ ձևով շտկել իրենց թույլ տված սխալը, բայց պրոցեսները էնքան են խորացել, իրավիճակը էնքան է թեժացել, որ այդ հայտարարություններով իրենք չեն կարող շտկել իրենց թույլ տված սխալը:

Այսինքն չունեն կոնկրետ մշակված մարտավարություն, արտաքին քաղաքականություն, առօրյա մեկ օրով է ապրում էս իշխանությունը: Ասում է՝ էսօր ինչ քաղաքական նախադեպեր կլինեն, համաձայն դրա էլ մենք կշարունակենք մեր գործունեությունը: Ոտքի վրա են քաղաքականություն կառուցում: Չի կարելի էսքան անլուրջ լինել: Հետո փորձել իրավիճակը լրջացնել»:

Դավթյանի կարծիքով՝ այս վիճակից հնարավոր կլիներ խուսափել ճիշտ քաղաքականություն վարելու պարագայում.

«Մենք կարող էինք այս խնդրին չբախվել, եթե կարողանայինք ճիշտ աշխատել Ռուսաստանի հետ: Եթե գնում էինք ԵՄ-ի հետ ինչ-որ հայտարարություն տեքստ էինք ստորագրում, դրա մեջ հստակ ընդգծված պետք է լիներ, որ նոյեմբերի 9-ին ռուսներն են կանգնեցրել պատերազմը, բայց ԵՄ նախագահի հետ 2 փաստաթուղթ է ստորագրում, 2-ում էլ ռուսների մասին խոսք չկա:

Այստեղ կա արտաքին քաղաքականության ձեռնունայնությունը, որ իրենց քայլերով և հայտարարություններով սրել են իրավիճակը էնպես, որ ռազմավարական դաշնակիցն էլ, էդ ամբողջ պրոցեսները նկատելով, ասում է, իհարկե սա իմ ենթադրությունն է, ԵՄ-ն եթե էդքան կարող է իրավիճակ փոխի Հարավային Կովկասում, թող ինքն էլ էդ հարցով զբաղվի:

Ու հիմա լուրջ խնդիրները թողած ընկել են ինչ-որ տնտեսության զարգացումից են խոսում, այսինքն ՀՀ ներքաղաքային օրակարգը բացարձակ  կապ չունի իրական իրավիճակի հետ: 

Ու ես հույս էլ չունեմ, որ էս իշխանությունների ժամանակահատվածում հնարավոր կլինի Հայաստանին որևէ կերպ ոտքի կանգնեցնել ՝ թե պաշտպանական, թե անվտանգության մեջ, թե տնտեսության մեջ»: